جنگ دوم شلسویگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جنگ دوم شلسویگ
بخشی از جنگ‌های یگانگی آلمان
Dybbol Skanse.jpg
The Battle of Dybbøl by Jørgen Valentin Sonne, 1871
تاریخ 1 فوریه – 30 اکتبر 1864
مکان شلسویگ / یوتلاند
نتیجه پیروزی قطعی آلمان, پیمان وین (۱۸۶۴)
تغییرات
قلمرو
دانمارک کنترل شلسویگ, هولشتاین, و لاونبورگ به پروس و اتریش واگذار کرد.
طرفین درگیر
 امپراتوری اتریش

War Ensign of Prussia (1816).svg پادشاهی پروس

 دانمارک
فرماندهان و رهبران
War Ensign of Prussia (1816).svgهلموت فون مولتکه
War Ensign of Prussia (1816).svgفردریش گراف فون رانگل
امپراتوری اتریش ویلهلم فون تگتوف
دانمارک کریستیان جولیوس دی مزا
دانمارک گئورگ دانیل گرلاخ
قوا
در آغاز جنگ: ۶۱٬۰۰۰
۱۵۸ اسلحه
پس از تجدید قوا:۲۰٬۰۰۰
۶۴ اسلحه
۳۸٬۰۰۰
۱۰۰+ اسلحه
تلفات
۱٬۷۰۰+ کشته, زخمی, یا اسیر ۱٬۵۷۰+ کشته, ۷۰۰+ زخمی, ۳٬۵۵۰+ اسیر

جنگ دوم شلزویگ (به دانمارکی:2. Slesvigske Krig؛آلمانی:Deutsch-Dänischer Krieg) دومین برخورد نظامی دانمارک و شهریاران آلمانی به دنبال مسئله شلزویگ و هلشتاین بود. این جنگ در ۱ فوریه ۱۸۶۴ میلادی آغاز شد؛ زمانی که، نیروهای پروس از مرز شلسویگ گذشتند.

درین رویداد دانمارک با پروس و اتریش جنگید. مانند جنگ اول شلزویگ (۱۸۴۸-۱۸۵۱) این جنگ نیز بر سر دوک نشین‌های شلسویگ-هولشتاین رخ داد؛ زیرا دولت دانمارک دو ایالت آلمانی شلزویگ و هلشتاین را در تصرف خود داشت و پروس بارها به این مسئله اعتراض کرده بود. شاه دانمارک بدون جانشین مشخصی درگذشت و پادشاهی دانمارک با نقض پروتکل لندن، دوک نشین شلسویگ را جزئی از دانمارک اعلام کرد.

در ۱۸۶۴، صدراعظم بیسمارک به اتفاق  اتریش جنگ با دانمارک را شروع کرد. پس از تصرف شلزویگ و هلشتاین، در مورد چگونگی اداره این دو ایالت بین پروس و اتریش اختلاف افتاد. با امضای کنوانسیون گاشتاین در ۱۸۶۵، این مسئله با سپردن اداره هلشتاین به اتریش و شلزویگ به پروس به شکل موقت حل شد. در نهایت اختلاف بین پروس و اتریش موجب جنگ اتریش و پروس شد.

جنگ در ۳۰ اکتبر ۱۸۶۴ به پایان رسید ؛ زمانی که پیمان وین واگذاری دوک نشین‌های شلسویگ-هولشتاین و لاونبورگ را به اتریش و پروس اعلام کرد.

این آخرین لشکرکشی پیروزمندانه امپراتوری اتریش در تاریخش بود.

منابع[ویرایش]