باغ

باغ، زمینی است که برای پرورش گل، میوه و درختان، حصارکشی شده باشد.[۱]
ریشهشناسی واژه
[ویرایش]صورت فارسی میانۀ واژه، همان باغ و صورت فارسی باستان آن، باگَه بوده است، بهمعنی بخش یا تقسیم یا قطعۀ زمین زیر کشت.[۲][۳]
باغ، واژهای فارسی است که در پهلوی و سغدی نیز بههمین شکل بهکار برده میشده. دیگر واژهٔ بهکاررفته در زبانهای ایرانی برای باغ، واژهٔ «پردیس» است که این، خود، واژهای است برگرفته از پارسی باستان (پارادئزا) بهمعنی باغ و بوستان. پارادئزا در اوستا نیز دو بار بهکار رفته است. این واژه در پهلوی، پالیز شده و در فارسی دری هم بهکار رفته است، هرچند که امروز، پالیز (جالیز) را کشتزار خیار و هندوانه و گاه سبزیکاری گویند. در دوران هخامنشیان و بعد از آن، سرتاسر ایران پُر بود از باغهای بزرگ و باشکوه، بهگونهای که گزنفون نیز چندین بار از آنها یاد میکند. این باغها که در روزگار خود، بینظیر بود در دیگر تمدنهای بزرگ، سابقهٔ اینچنینی نداشت و مردم بسیاری از نقاط جهان را جالب بهنظر آمد؛ بههمین دلیل، بهاقتباس از ایرانیان، باغهایی در بسیاری نقاط جهان ساخته شد و همان واژهٔ فارسی برای نامگذاری آنها بهکار برده شد. امروزه این واژه در زبان یونانی بهصورت Paradeisos بهمعنی باغ، و در زبانهای فرانسه و انگلیسی بهترتیب Paradis و Paradise بهمعنای بهشت بهکار میرود.[۴]
واژهٔ باغ در ادبیات فارسی
[ویرایش]از حافظ:
| گر چه صد رود است از چشمم مدام | زنده رود و باغ کاران یاد باد |
| باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش | بر جفای خار هجران، صبر بلبل بایدش |
| هر که اندر راه ما خاری فکند از دشمنی | هر گلی کز باغ وصلش بشکفد، بی خار باد |
از سعدی:
| باغ تفرج است و بس، میوه نمیدهد به کس | جز به نظر نمیرسد سیب درخت قامتش |
از مولوی:
| بی تو اگر بسر شدی زیر جهان زبر شدی | باغ ارم سقر شدی بی تو بسر نمیشود |
تاریخ
[ویرایش]باغ عَدَن
[ویرایش]
باغ عدن، طبق شرحی که در باب دوم سفر پیدایش از کتب مقدس یهودیان و مسیحیان، در عهد عتیق آمده، باغی است که با تمامی درختانِ خوشمنظر، توسط خدا در عدن بهطرف شرق، غَرس میشود و نخستین انسان، یعنی آدم، پس از آفرینش، در آن قرار میگیرد تا کار آن را بکند و از آن مراقبت نماید. محل دقیق باغ عدن، موضوع جدل و اندیشه در میان متفکران دینی است. بین کسانی که به واقعی بودن آن معتقدند، نظریههای گوناگون، موقعیت آن را مکانهایی مانند سرچشمههای دجله و فرات در جنوب بینالنهرین، آفریقا، یا رأس خلیج فارس حدس میزنند. برخی نیز آن را یک استعاره دانستهاند.
نگارخانه
[ویرایش]- چهلستون اصفهان
- مارگریت گاشه در باغ
جستارهای وابسته
[ویرایش]پانویس
[ویرایش]- ↑ فرهنگ معین
- ↑ حسندوست. مدخل:باغ ۱۶۷
- ↑ دانشنامه اسلامی-باغ
- ↑ «واژهشناسی باغ ایرانی (2)». بایگانیشده از اصلی در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳. دریافتشده در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۲.
- ↑ «گنجور» حافظ» غزلیات» غزل شمارهٔ ۱۰۳». ganjoor.net. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۹-۰۲.
- ↑ «گنجور» سعدی» دیوان اشعار» غزلیات» غزل شمارهٔ ۳۲۱». ganjoor.net. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۹-۰۲.
منابع
[ویرایش]- حسیندوست، محمد (۱۳۸۳)، فرهنگ ریشهشناسی زبان فارسی (جلد اوّل)، به کوشش بهمن سرکارتی.، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، نشر آثار، شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۲۸-۱