شهرستان ساوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شهرستان ساوه
تصویری از شهرستان ساوه
اطلاعات کلی
کشور ایران Flag of Iran.svg
استان مرکزی
مرکز ساوه
سال شهرستان شدن ۱۳۱۶
مردم
جمعیت ۲۸۳٬۵۳۸ نفر (۱۳۹۵)[۱]
مذهب اسلام؛ بیشتر شیعه،
در گذشته بیشتر سنی شافعی،
اقلیت ارمنی، درویشان خاکساری[۲]
داده‌های دیگر
فرماندار محمد بهاروند
پیش‌شماره تلفنی ۰۸۶
وب‌گاه saveh.ostan-mr.ir
شهرها
ساوه، آوه، غرق‌آباد، نوبران
تعداد بخش‌ها
مرکزی، نوبران

شهرستان ساوه یکی از شهرستان‌های استان مرکزی ایران است که مرکز آن شهر ساوه است. این شهرستان از دو بخش به نام‌های مرکزی و نوبران تشکیل شده است.[۳]

از محصولات کشاورزی ساوه می‌توان به انار و طالبی اشاره نمود. شهرستان ساوه دارای ۱۰ هزار هکتار باغ انار می‌باشد که سالانه ۱۵۰ هزار تن انار از آن برداشت می‌شود.[۴]

جغرافیا[ویرایش]


شهرستان ساوه دومین شهر بزرگ استان مرکزی می‌باشد که از شمال به استان قزوین از جنوب به شهرستان تفرش و استان قم و از شرق به استان تهران و قم و از غرب به استان همدان و از جنوب غربی به شهرستان کمیجان محدود می‌گردد.[۵]

دهستان‌ها[ویرایش]

نقاط شهری: آوه، ساوه

نقاط شهری: غرق‌آباد، نوبران

جمعیت[ویرایش]

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان ساوه در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۸۳۵۳۸ نفر و ۸۷٬۴۴۴ خانوار بوده است.[۱]

مردم[ویرایش]

مردم شهرستان ساوه به زبان‌های فارسی ، ترکی آذری و ترکی شاهسونی صحبت می‌کنند. بیشتر مردم شهرستان ساوه مسلمان شیعه مذهب هستند، ولی اقلیتی از مسلمین سنّی مذهب و مسیحیان و درویشان خاکساری نیز ساکن شهرستان هستند.

آثار تاریخی[ویرایش]

نمایی از مسجد جامع ساوه
نمایی از ضریح و کاشی‌کاری‌های داخلی امامزاده سید اسحاق

نظر به اینکه ساوه یکی از شهرستانهای باستانی ایران زمین است لذا آثار باستانی آن نسبتاً زیاد می‌بوده تا اینکه در حمله مغول و بعد به دست سپاهیان تیمور لنگ اکثر آنها منهدم گردید.

جاذبه‌های طبیعی[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار. 
  2. اداره فرهنگ وارشاد اسلامی شهرستان ساوه | وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
  3. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  4. برداشت انار - ساوه ایسنا
  5. «موقعیت جغرافیایی ساوه». پورتال شهرداری. بازبینی‌شده در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۲. 
  6. اقتباس از نشریه سیمای طلایی ساوه تک شماره ۱۳۸۱ و چاپ شده در نقشه راهنمای شهر ساوه چاپ مؤسسه جغرافیائی و کارتو گرافی سحاب