بالقلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۵°۰۴′۲۲″ شمالی ۴۹°۴۸′۲۷″ شرقی / ۳۵٫۰۷۲۷۸°شمالی ۴۹٫۸۰۷۵۰°شرقی / 35.07278; 49.80750

بالُقلو
آرامگاه امامزاده نوح بن موسی بن جعفر
آرامگاه امامزاده نوح بن موسی بن جعفر
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانمرکزی
شهرستانساوه
بخشبخش نوبران
دهستانآق‌کهریز
مردم
جمعیت۱۰۹۱ نفر (سرشماری ۹۵)
کد آماری۰۰۴۶۰۰

بالُقلو روستایی است از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.

زبان مردم روستای بالُقلو ترکی آذربایجانی با لهجه‌ای مشابه ترکی شاهسونی می‌باشد

بالُق در زبان ترکی به معنای ماهی می باشد و نام روستا برگرفته از ماهی های چشمه بزرگ این روستا می باشد . پسوند (لو) یا (لی) در اتصال به پاره ای از لغات ترکی به معنی داشتن می شود و معادل آن در فارسی پسوند (دار) می باشد بدین ترتیب بالُقلو (بالُق+لو) یعنی ماهی دار یا مکانی که داری ماهی باشد

بالُقلو یکی از زیباترین و کهن‌ترین روستاهای شهرستان ساوه به شمار می رود که بزرگترین و پر آب‌ترین چشمه شهرستان ساوه نیز در این روستا واقع شده‌است همچنین بنای امامزاده نوح یکی از آثار تاریخی شهرستان ساوه می‌باشد که قدمت بنای اولیه و گنبد اصلی به دوره صفوی و گنبد مخروطی آن به ابتدای دوره قاجار باز میگردد. لازم بذکر است کاشی کاری فیروزه‌ای این گنبد در سال ۱۲۷۰(حک شده در قسمت شمالی گنبد ) انجام شده‌است . این بنا در ۱۰ آذرماه سال ۱۳۵۴ با شماره ثبت ۱۱۹۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان آق‌کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰۹۱ نفر (۳۹۰ خانوار) است.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • «روستای بالقلو». بانک جامع اطلاعات روستاهای ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۹ آگوست ۲۰۱۱.