شهرستان چابهار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان چابهار
Chabahar County.svg
اطلاعات کلی
کشورFlag of Iran.svg ایران
استانسیستان و بلوچستان
مرکز شهرستانچابهار
سایر شهرهاپلان
بخش‌هامرکزی،پلان
سال تأسیس۱۳۲۶ خورشیدی
نام‌های پیشینچه‌بار
مردم
جمعیت۲۰۳٬۲۹۳ نفر (۱۳۹۵)
مذهباهل سنت [۱]
جغرافیای طبیعی
مساحت۲،۴۷۵ کیلومتر مربع
آب‌وهوا
بارش سالانه۲/۱۱۴ میلی‌متر
ساحل صخره‌ای چابهار

شهرستان چابهار (به بلوچی: چَهبار، چاوار) (نیز چاه‌بهار) یکی از شهرستان‌های استان سیستان و بلوچستان است. مرکز این شهرستان، شهر چابهار است. چابهار جنوبی‌ترین شهر بلوچستان ایران است.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۲۸۳،۲۰۴ نفر بوده‌است که با ارتقا بخش دشتیاری به شهرستان دشتیاری جمعیت چابهار به ۲۰۳٬۲۹۳تن کاهش یافت.[۲]

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرستان چابهار با مساحت ۲۴۷۲۹ کیلومتر مربع، در جنوب شرقی بلوچستان قرار گرفته و فاصله مرکز شهرستان تا مرکز استان ۶۹۱ کیلومتر است.

شهرستان چابهار دارای ۲ بخش، ۳ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:

شهرستان چابهار[ویرایش]

بخش مرکز بخش جمعیت بخش ۱۳۹۵ نام دهستان مرکز دهستان جمعیت دهستان ۱۳۹۵ شهر جمعیت شهر ۱۳۹۵
مرکزی چابهار ۱۷۰،۲۷۲ نفر پیرسهراب پیرسهراب ۲۵٬۲۶۵ نفر چابهار ۱۰۶،۷۳۹ نفر
کمبل سلیمان کمبل سلیمان ۳۸٬۲۶۸ نفر
پلان پلان ۳۴،۰۴۸ نفر پلان پلان ۳۳٬۰۰۴ نفر پلان ۱،۰۴۴ نفر

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهرستان چابهار در جنوب استان سیستان و بلوچستان است و از جنوب با دریای عمان از شمال با شهرستان قصرقند از غرب با شهرستان کنارک و از شرق با شهرستان دشتیاری همسایه است. تا سال ۹۸ چابهار با پاکستان مرز مشترک داشت که با ارتقا بخش دشتیاری، هم اکنون چابهار با پاکستان مرز مشترک ندارد.

عوارض طبیعی[ویرایش]

سرچشمه رودخانه‌های منتهی به شهرستان چابهار تماماً بخشی از حوزه آبریز بزرگ دریای عمان را تشکیل می‌دهند. آن بخش از این حوزه آبریز که در این شهرستان واقع شده‌است را حوزه آبریز رودخانه‌های سرباز، کاجو، کهیر و راپیچ تشکیل می‌دهد که از ارتفاعات مکران سرچشمه می‌گیرند و از شمال به جنوب جریان دارند و در انتها به دریا می‌ریزند. از نظر هیدروژنولوژیکی محدوده شهرستان چابهار را هفت محدوده مطالعاتی تشکیل می‌دهد. در این شهرستان، در حال حاضر تقریباً تمام بهره‌برداری از منابع زیرزمینی صورت می‌گیرد ولی این منابع شدیداً وابسته به جریان‌های سطحی اند و به همین دلیل منابع حساس و آسیب‌‌‌پذیری هستند.

حوزه آبریز و شبکه رودخانه‌ها[ویرایش]

آب این شهرستان از طریق ۱۰۴۲ حلقه چاه ۱۳ رشته قنات ---رشته چشمه با میزان آبدهی ۵/۹۵ میلیون متر مکعب و رودخانه‌های سرباز و با میزان آبدهی متوسط سالانه ۵۰۰ هزار میلیون متر مکعب تأمین می‌شود.

اقلیم[ویرایش]

شهرستان چابهار دارای اقلیم بیابانی گرم و مرطوب می‌باشد. میانگین بارش سالانه در این شهرستان ۲/۱۱۴ میلی‌متر و متوسط دمای آن در سال ۸۲ از ۸/۴۰ + الی ۸/۹+ درجه سانتی گراد در تغییر است.

مردم شناسی و فرهنگ[ویرایش]

مردم چابهار بلوچ و اهل مذاهب تسنن هستند.[۱]‌ و به زبان بلوچی و گویش مکرانی سخن می گویند. لهجه مکرانی بیشتر در مرکز و جنوب بلوچستان و همچنین در بندر جاسک رواج دارد.

جاذبه‌های تاریخی و گردشگری[ویرایش]

  • مسجد جامع تیس
مسجد جامع تیس

وضعیت اقتصادی[ویرایش]

کشاورزی و منابع طبیعی[ویرایش]

در سال زراعی ۸۳–۱۳۸۲ سطح زیر کشت محصولات زراعی و باغی شهرستان چابهار بالغ بر۹۹۸۷ هکتار است که۲/۶ درصد از سطح کشت زیر کشت استان را تشکیل می‌دهد. از این مقدار ۴۶ درصد به کشت باغات و۵۴ درصد به زراعت‌های سالانه اختصاص دارد. محصولات عمده زراعی شهرستان سبزیجات، محصولات جالیزی و نباتات علوفه‌ای می‌باشد. طی همان سال، ۲ واحد صنعتی پرورش و نگهداری دام و طیور در سطح شهرستان فعال بوده‌است. همچنین میزان تولید شیر، گوشت قرمز، گوشت مرغ و عسل به ترتیب ۶، ۷/۵، ۳/۰ و هزار تن بوده‌است.

صنعت و معدن[ویرایش]

تعداد صنایع موجود شهرستان چابهار ۷۶ واحد می‌باشد که تعداد – واحد آن در نقاط روستایی و تعداد – واحد بقیه در نقاط شهری مستقر می‌باشند. در سال ۱۳۸۲ تعداد ۲ کارگاه فعال مسئولیت استخراج معادن را به عهده داشته که عمده‌ترین معادن موجود در سطح این شهرستان عبارت‌اند از: سنگ لاشه ساختمانی. سهم شهرستان از کارگاه‌های معدنی فعال استان ۳/۱۳ درصد می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ https://www.sbportal.ir/fa/cities/chabahar معرفی شهرستان چابهار
  2. «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.