شهرستان چابهار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان چابهار
Chabahar County Locator Map.svg
اطلاعات کلی
کشورFlag of Iran.svg ایران
استانسیستان و بلوچستان
مرکز شهرستانچابهار
سایر شهرهاپلان
بخش‌هامرکزی ، پلان ، پیرسهراب
سال تأسیس۱۳۲۶ خورشیدی
نام‌های پیشینچهبار، چاهبار، چاه بار
اداره
فرماندارجواد سپاهی[۱]
مردم
جمعیت۲۸۳٬۲۰۴ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت۳۶ نفر بر کیلومتر مربع
مذهباهل سنت[۲]
جغرافیای طبیعی
مساحت۲٬۴۷۵ [۳] کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا۸ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۲۶٫۴ درجه سانتیگراد
بارش سالانه۱۱۰٫۳ میلی‌متر [۴]
روزهای یخبندان سالانهصفر
داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۵۴
وبگاهفرمانداری ویژه چابهار
ساحل صخره‌ای چابهار

شهرستان چابهار (به بلوچی: چَهبار، چاهبار، چاه بار) یکی از شهرستان‌های استان سیستان و بلوچستان است. مرکز این شهرستان، شهر چابهار است.

جمعیت[ویرایش]

براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان چابهار برابر با ۲۸۳٬۲۰۴ نفر بوده‌است.[۵]

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرستان چابهار دارای ۳ بخش، ۵ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:

شهرستان چابهار[ویرایش]

بخش مرکز بخش جمعیت بخش ۱۳۹۵ نام دهستان مرکز دهستان جمعیت دهستان ۱۳۹۵ شهر جمعیت شهر ۱۳۹۵
مرکزی چابهار ۱۴۵٬۰۰۷ نفر کمبل سلیمان کمبل سلیمان ۲۴٬۷۳۵ نفر چابهار ۱۰۶٬۷۳۹ نفر
وشنام دری وشنام دری ۱۳٬۵۳۳ نفر
پلان پلان ۳۳٬۰۰۴ نفر پلان پلان ۳۱٬۹۶۰ نفر پلان ۱٬۰۴۴ نفر
پیرسهراب پیرسهراب ۲۵٬۲۶۵ نفر پیرسهراب عورکی بزرگ ۱۸٬۲۰۱ نفر ****************
بجاربازار بجاربازار ۷٬۰۶۴ نفر

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهرستان چابهار در جنوب استان سیستان و بلوچستان است و از جنوب با دریای عمان از شمال با شهرستان قصرقند از غرب با شهرستان کنارک و از شرق با شهرستان دشتیاری همسایه است. تا سال ۱۳۹۸ چابهار با کشور پاکستان مرز مشترک داشت که در تاریخ ۲۳ آذر ۱۳۹۸ با جدا شدن شهرستان دشتیاری، هم‌اکنون چابهار با پاکستان مرز مشترک ندارد.[۶]

عوارض طبیعی[ویرایش]

سرچشمه رودخانه‌های منتهی به شهرستان چابهار تماماً بخشی از حوزه آبریز بزرگ دریای عمان را تشکیل می‌دهند. آن بخش از این حوزه آبریز که در این شهرستان واقع شده‌است را حوزه آبریز رودخانه‌های سرباز، کاجو، کهیر و راپیچ تشکیل می‌دهد که از ارتفاعات مکران سرچشمه می‌گیرند و از شمال به جنوب جریان دارند و در انتها به دریا می‌ریزند. از نظر هیدروژنولوژیکی محدوده شهرستان چابهار را هفت محدوده مطالعاتی تشکیل می‌دهد. در این شهرستان، در حال حاضر تقریباً تمام بهره‌برداری از منابع زیرزمینی صورت می‌گیرد ولی این منابع شدیداً وابسته به جریان‌های سطحی اند و به همین دلیل منابع حساس و آسیب‌پذیری هستند.

حوزه آبریز و شبکه رودخانه‌ها[ویرایش]

آب این شهرستان از طریق ۱۰۴۲ حلقه چاه و ۱۳ رشته قنات با میزان آبدهی ۵٫۹۵ میلیون متر مکعب و رودخانه‌های سرباز با میزان آبدهی متوسط سالانه ۵۰۰ میلیون متر مکعب تأمین می‌شود.

اقلیم[ویرایش]

شهرستان چابهار دارای اقلیم بیابانی گرم و مرطوب می‌باشد. میانگین بارش سالانه در این شهرستان ۱۱۰٫۳ میلی‌متر و متوسط دمای آن ۲۶٫۴ درجه سانتیگراد است.

مردم‌شناسی و فرهنگ[ویرایش]

مردم چابهار بلوچ و اهل مذاهب تسنن هستند.[۲] و به زبان بلوچی و گویش مکرانی سخن می‌گویند. لهجه مکرانی بیشتر در مرکز و جنوب بلوچستان و همچنین در بندر جاسک رواج دارد.

جاذبه‌های تاریخی و گردشگری[ویرایش]

مسجد جامع تیس

وضعیت اقتصادی[ویرایش]

کشاورزی و منابع طبیعی[ویرایش]

در سال زراعی ۸۳–۱۳۸۲ سطح زیر کشت محصولات زراعی و باغی شهرستان چابهار بالغ بر۹۹۸۷ هکتار است که ۲٫۶ درصد از سطح کشت زیر کشت استان را تشکیل می‌دهد. از این مقدار ۴۶ درصد به کشت باغات و۵۴ درصد به زراعت‌های سالانه اختصاص دارد. محصولات عمده زراعی شهرستان سبزیجات، محصولات جالیزی و نباتات علوفه‌ای می‌باشد. طی همان سال، ۲ واحد صنعتی پرورش و نگهداری دام و طیور در سطح شهرستان فعال بوده‌است. همچنین میزان تولید شیر، گوشت قرمز، گوشت مرغ و عسل به ترتیب ۶، ۷٫۵، ۳ و هزار تن بوده‌است.

صنعت و معدن[ویرایش]

تعداد صنایع موجود شهرستان چابهار ۷۶ واحد می‌باشد که تعداد – واحد آن در نقاط روستایی و تعداد – واحد بقیه در نقاط شهری مستقر می‌باشند. در سال ۱۳۸۲ تعداد ۲ کارگاه فعال مسئولیت استخراج معادن را به عهده داشته که عمده‌ترین معادن موجود در سطح این شهرستان عبارت‌اند از: سنگ لاشه ساختمانی. سهم شهرستان از کارگاه‌های معدنی فعال استان ۳٫۱۳ درصد می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

  1. «جواد سپاهی سرپرست فرمانداری ویژه چابهار منصوب و معرفی شد». خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا). فروردین ۱۴۰۱.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ https://www.sbportal.ir/fa/cities/chabahar معرفی شهرستان چابهار
  3. مرکز آمار ایران (۱۳۹۹). «سالنامه آماری سیستان و بلوچستان، فصل ۱ - سرزمین و آب و هوا» (PDF). سامانه سالنامه آماری.[پیوند مرده]
  4. مرکز آمار ایران (۱۳۹۹). «سالنامه آماری سیستان و بلوچستان، فصل ۱ - سرزمین و آب و هوا» (PDF). سامانه سالنامه آماری.[پیوند مرده]
  5. «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». www.amar.org.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۱۷.
  6. «تصویبنامه درخصوص تغییر مرکز دهستان باهوکلات بخش دشتیاری شهرستان چابهار استان سیستان و بلوچستان و برخی تقسیمات کشوری دیگر در این استان». پایگاه ملی اطلاع رسانی قوانین و مقررات کشور. آذر ۱۳۹۸.