جرج برنارد شاو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جرج برنارد شاو
George Bernard Shaw 1925.jpg
جرج برنارد شاو در ۱۹۲۵ میلادی
زادروز ۲۶ ژوئیهٔ ۱۸۵۶
دوبلین، ایرلند
مرگ ۲ نوامبر ۱۹۵۰ (۹۴ سال)
هرتفوردشایر، انگلیس
ملیت ایرلندی
در زمان حکومت چرچیل
پیشه نمایش‌نامه‌نویس، منتقد ادبی، روانشناس
سبک نوشتاری کُمیک
نمایشنامه‌ها سنت ژان
کسب و کار خانم وارن
امضا

جرج برنارد شاو (به انگلیسی: George Bernard Shaw)، (زادهٔ ۲۶ ژوئیه ۱۸۵۶ – درگذشتهٔ ۲ نوامبر ۱۹۵۰)، که به اصرار خود با نام برنارد شاو شناخته می‌شود، نمایش‌نامه‌نویس، منتقد ادبی، اهل جدل، فعّال سیاسی و مبلّغ سوسیالیست ایرلندی‌تبار، و همچنین گیاهخوار بود.

او با از ۶۰ نمایشنامه از خود به جای گذاشت و در آثارش تلفیقی از طنز معاصر و تمثیل تاریخی را به کار می‌برد. وی تبدیل به برجسته‌ترین نمایشنامه‌نویس دوران خود شده و در سال ۱۹۲۵ برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات شد.

از او به‌عنوان توانمندترین نمایش‌نامه نویس بریتانیایی پس از شکسپیر و نافذترین رساله‌نویس پس از جاناتان سوییفت، هجونویس ایرلندی، یاد می‌کنند.

برنارد شاو همچنین یکی از برترین منتقدان موسیقی و تئاتر نسل خود محسوب می‌شده‌است. او از مؤسسین مدرسه اقتصاد لندن بود.

او در اواخر دههٔ ۱۹۲۰ به دلیل اعتقاد فابیانیسم به اصلاح تدریجی از نقش اجرایی خود کناره‌گیری کرد و به تحسین دیکتاتورهای چپ و راست از جمله موسولینی و استالین پرداخت. در سال‌های پایانی عمرش بیانیه‌های عمومی کمتری منتشر ساخت، اما تا مدت کمی پیش از مرگ به خلق آثار فراوانش ادامه داد و در سن ۹۴ سالگی در حالی که از دریافت تمام نشان‌های ملی - از جمله نشان مریت در سال ۱۹۴۶ - خودداری کرده بود از دنیا رفت.

جوایز[ویرایش]

او برای نمایشنامهٔ ژاندارک در سال ۱۹۲۵ میلادی جایزه ادبی نوبل گرفت.

همچنین او در سال ۱۹۳۸ جایزه آکادمی اسکار را برای بهترین فیلمنامه اقتباسی دریافت کرد.

آثار[ویرایش]

نام عنوان اصلی سال یادداشت
ژاندارک
Saint Joan
۱۹۲۵
جایزه ادبی نوبل
کسب و کار میسیز وارن
Mrs Warren's Profession
۱۸۹۳
سلاح‌ها و انسان‌ها
Arms and the Man
۱۸۹۴
کاندیدا
Candida
۱۸۹۷
سزار و کلئوپاترا
Caesar and Cleopatra
۱۹۰۱
بشر و فوق بشر
Man and Superman
۱۹۰۲–۰۳
ماژور باربارا
Major Barbara
۱۹۰۵
پیگمالیون
Pygmalion
۱۹۱۳
خواستگاری به سبک روستایی
A Village Wooing
۱۹۳۳

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]