پیتر هانتکه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پیتر هانتکه
Peter-handke.jpg
پیتر هانتکه
زادروز۶ دسامبر ۱۹۴۲ ‏(۷۷ سال)
گریفن، اتریش
ملیت اتریش
پیشهنویسنده و نمایشنامه‌نویس
آثارکتاب زیر آسمان برلین (۱۹۸۷)
جایزه‌هاجایزه گئورگ بوشنر (۱۹۷۳)
جایزه فرانتس کافکا (۲۰۰۹)
جایزه نوبل ادبیات (۲۰۱۹)

امضاSignature of Peter Handke.svg

پیتر هانتکه (به آلمانی: Peter Handke) آلمانی: [ˈhantkə] (زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۴۲ در گریفن اتریش) نویسنده و نمایشنامه‌نویس پیشرو (آوان-گارد) اتریشی و برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۱۹ است.

انتخاب پیتر هانتکه به عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۱۹ انتقادهای زیادی از آکادمی نوبل را بر انگیخت. زیرا هانتکه در دوره جنگ بوسنی از نیروهای صرب پشتیبانی کرده بود.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

پیتر هانتکه پدر واقعی‌اش را ندید و از ۲ سالگی به همراه مادر و ناپدری‌اش، ۴ سال را در آلمان شرقی گذراند. پدربزرگ مادری‌اش اهل اسلوونی بود. در سال ۱۹۴۸ دوباره به گریفن بازگشت. پس از پایان دورهٔ دبیرستان در مدرسه مذهبی کاتولیک‌ها، به مدت ۴ سال در دانشگاه گراتس در رشته حقوق تحصیل کرد. پس از آن به ادبیات روی آورد و با آثار نویسندگانی چون داستایوفسکی، ماکسیم گورکی، توماس وولف و ویلیام فاکنر آشنا شد.

در سال ۱۹۶۶ به ایالات متحده آمریکا رفت و در گردهمایی موسوم به گروه ۴۷ در دانشگاه پرینستون به رواج نوعی نوشته‌های رئالیستی در ادبیات معاصر آلمان تاخت و برای نخستین بار نامش بر سر زبان‌ها افتاد.

نوبل ادبیات[ویرایش]

انتخاب پیتر هانتکه به عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۱۹ انتقادهای زیادی از آکادمی نوبل را به چند دلیل بر انگیخت. یکی این بود که کمیته نوبل، یک اروپایی را برگزیده بود. دیگر اینکه برنده ۲۰۱۹ نیز از میان زبان‌های همیشه ستایش شده، گزینش شده است. اما مهمترین انتقاد این بود که هانتکه در دوره جنگ بوسنی از نیروهای صرب پشتیبانی کرده بود.[۱]

آثار[ویرایش]

نویسندگی[ویرایش]

او با آفرینش آثاری نو و نامتعارف و تغییر نشانه‌ها و روابط بین شخصیت‌ها در نمایشنامه‌هایی چون دشنام به تماشاچی و کاسپار، شیوه‌های بدیعی به کار گرفت و به تجربه‌گرایی دست یازید. هاندکه در آثار بعدی خود از شیوه‌های نوآورانهٔ درهم شکستن مرزهای زمان و بازگشت به اصل خویش و به کاربستن اشیاء و رویدادهای عادی برای تصویر اسطوره‌های نهان در دل آن‌ها سود جسته‌است.

برخی از آثار او از این قرارند:

  • ترس دروازه‌بان از ضربهٔ پنالتی
  • داستان کودکان
  • بر فراز دهکده‌ها
  • پیمودن دریاچه کنستانس
  • نامهٔ کوتاه، وداع طولانی
  • ماجراهای مداد
  • زن چپ‌دست

فیلم[ویرایش]

هانتکه همچنین با ویم وندرس کارگردان معروف همکاری داشته و فیلمنامه فیلم زیر آسمان برلین را نوشته‌است. خود هانتکه چند فیلم بر پایه آثار خود و دیگر نویسندگان نوگرا کارگردانی کرده‌است.[نیازمند منبع]

جوایز[ویرایش]

  • ۱۹۷۳: Georg Büchner Prize
  • ۱۹۸۷: Vilenica International Literary Prize
  • ۲۰۰۰: Brothers KARIC Award
  • ۲۰۰۲: America Award
  • ۲۰۰۸: Großer Literaturpreis der Bayerischen Akademie der Schönen Künste
  • ۲۰۰۹: Franz Kafka Prize
  • ۲۰۱۲: Mülheimer Dramatikerpreis
  • ۲۰۱۴: International Ibsen Award
  • ۲۰۱۹: جایزه نوبل ادبیات Nobel Prize in Literature

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ علی جیحون-منتقد هنری (۱۹ مهر ۱۳۹۸). «نوبل ادبیات؛ گذر از رسوایی جنسی و بازگشت به جنجال سیاسی». بی‌بی‌سی فارسی.

منابع[ویرایش]