ویسواوا شیمبورسکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ویسواوا شیمبورسکا
زادروز ۲ ژوئیهٔ ۱۹۲۳(۱۹۲۳-07-0۲)
Kórnik، لهستان
درگذشت ۱ فوریه ۲۰۱۲ میلادی (۸۸ سال)
کراکوف، لهستان
علت مرگ سرطان ریه
ملیت لهستان لهستانی
پیشه شاعر، مقاله نویس، مترجم
همسر ادام ولودک
جایزه‌ها Nobel Prize.png جایزه ادبی نوبل (۱۹۹۶)
جایزه هردر
جایزه ادبی گوته (۱۹۹۱)


ویسواوا شیمبورسکا یا ویسلاوا شیمبورسکا (به لهستانی: Wisława Szymborska) ‏ (زادهٔ ۱۹۲۳ - درگذشته ۲۰۱۲) شاعر، مقاله نویس، مترجم لهستانی است. او در سال ۱۹۹۶ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. داوران کمیته ادبی جایزه نوبل در توصیف وی، او را «موتسارت شعر» خوانده بودند. کسی که ظرافت‌های زبانی را با «شور و هیجان‌های بتهوونی» در هم آمیخته بود.[۱] اشعار وی به زبان‌های انگلیسی و بسیاری از زبان‌های اروپایی، چینی، فارسی، عبری و عربی ترجمه شده‌است. چندین مجموعه شعر و کتاب‌هایی بسیاری که ترجمه او از زبان فرانسه به زبان لهستانی است، در کنار ده‌ها مقاله ادبی دیگر از او برجای مانده‌است.[۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

ویسواوا شیمبورسکا در دوم ژوئیه ۱۹۲۳ در روستایی در غرب لهستان متولد شد.[۳] پدرش مباشر املاک یک خانواده کنت بود. هشت ساله بود که همراه با والدینش به کراکوف مهاجرت کرد. بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ در دانشگاه یاگیلونیا کراکوف به تحصیل در رشته ادبیات و جامعه‌شناسی پرداخت. اولین شعرش در سال ۱۹۴۵ در روزنامه‌ای در کراکوف چاپ شد. در اولین مجموعه شعرش با نام برای این است که زنده‌ایم آشکارا تحت تأثیر سبک ادبی رسماً تأیید شده از سوی رژیم کمونیستی لهستان، نظریه رئالیسم سوسیالیستی بود. در سال ۱۹۵۳ به عضویت هیئت تحریریه یک مجله ادبی با گرایش‌های روشنفکری درآمد و تا سال ۱۹۸۱ در آن مجله حضور داشت. در طی این مدت وی نه تنها به عنوان یک شاعر، که در مقام منتقد کتاب و مترجم شعر نیز به شهرت دست پیدا کرد.

ویسواوا شیمبورسکا، در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۱۲، بر اثر سرطان ریه در شهر کراکوف درگذشت.[۴]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • برای این است که زنده‌ایم ۱۹۵۲
  • پرسشگری از خود ۱۹۵۴
  • فراخواندن یتی ۱۹۵۷
  • نمک ۱۹۶۲
  • یکصد و یک شعر ۱۹۶۶
  • کُلی حال ۱۹۶۷
  • اشعار منتخب ۱۹۶۷
  • می شُد ۱۹۷۲
  • به هر حال ۱۹۷۲
  • یک عدد بزرگ ۱۹۷۶
  • مردمِ روی پل (آدم‌های روی پل) ۱۹۸۶(ترجمه شهرام شیدایی و چوکا چکاد)
  • خواندنِ بیخودی ۱۹۹۲
  • پایان و آغاز ۱۹۹۳
  • از نگاه یک‌دانه شن ۱۹۹۶
  • صد شعر، صد شادی ۱۹۹۷
  • لحظه ۲۰۰۲
  • نغمه‌هایی برای بچه‌های گنده ۲۰۰۳
  • دونقطه ۲۰۰۵
  • اینجا ۲۰۰۹
  • عجیب‌ترین کلمات (ترجمه بابک زمانی)

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]