آسیای شرقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آسیای شرقی.

آسیای شرقی یا شرق آسیا منطقه‌ای از آسیا است که بر پایهٔ جغرافیا یا فرهنگ تعریف می‌شود. از دید جغرافیایی، این منطقه ۱۲٫۰۰۰٫۰۰۰ کیلومترمربع یا ۲۸٪ از قارهٔ آسیا را می‌پوشاند، که تقریباً ۱۵ درصد بزرگ‌تر از مساحت اروپا می‌باشد. بیش از ۱/۵ میلیارد نفر در این منطقه از جهان زندگی می‌کنند که حدود ۳۸٪ جمعیت آسیا و ۲۲٪ یا بیش از یک‌پنجم جمعیت جهان است. این منطقه، با تراکم جمعیتی ۱۳۱ نفر در کیلومتر مربع، بر حسب میانگین جهانی ۴۵ نفر در کیلومتر مربع، یکی از پرجمعیت‌ترین مناطق جهان به شمار می‌رود. در این بین، مغولستان کمترین تراکم جمعیتی را دارد.

به طور تاریخی، بسیاری از جوامع آسیای شرقی بخشی از دایرهٔ فرهنگی چینی بوده‌اند و واژگان و خط آسیای شرقی بیش‌تر مربوط به زبان چینی باستان و خط چینی هستند. ادیان عمده شامل بوداگرایی، کنفسیانیسم یا نوکنفسیانیسم، تائوگرایی و ادیان قومی چین و شینتو در ژاپن می‌باشد. این ترکیب از زبان، فلسفهٔ سیاسی و دین (همراه با هنر، معماری، مراسم‌ها و غیره)، با ساختار جغرافیایی آسیای شرقی در بیش‌تر نقاط مشترک می‌باشد.

آسیای شرقی، عبارت نوین برای نام سنتی «شرق دور» است، که جایگاه جغرافیایی منطقه را نسبت به اروپا می‌سنجد تا آنکه نسبت به جایگاه آن در آسیا.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]