آنگلو-آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Anglo-America
Anglo America (orthographic projection).svg
مساحت۱۹٬۴۱۸٬۱۹۸٫۶ کیلومتر مربع (۷٬۴۹۷٬۴۰۸٫۴ مایل مربع)
جمعیت354,830,825
ترکم جمعیت۱۸٫۳ بر کیلومتر مربع (۴۷ بر مایل مربع)
نام اهلیتآنگلو-آمریکایی[۱]
کشورها
متعلقات
زبان‌ها
منطقه زمانیUTC−03:30 to UTC-10
بزرگترین شهرهاList of cities in North America, Cities in Guyana

آنگلو-آمریکا (Anglo-America) (همچنین به عنوان آمریکای آنگوساکسون Anglo-Saxon America [۲] هم نامیده می شود) اغلب به یک منطقه در قاره آمریکا گفته می شود که زبان اصلی رایج در آن انگلیسی زبان اصلی است و فرهنگ مردمان آن برگرفته از فرهنگ بریتانیایی و امپراتوری بریتانیا است. [۳] آنگلوآمریکا از آمریکای لاتین، که منطقه ای از آمریکا است که زبان های رومی تبار ( اسپانیایی ، پرتغالی و فرانسوی ) در آن شایع است، متمایز است. [۳]

منطقه جغرافیایی[ویرایش]

اصطلاح آنگلو-آمریکا به طور خاص به ایالات متحده و کانادا اشره دارد که تا کنون دو کشور پرجمعیت انگلیسی زبان در آمریکای شمالی هستند. [۴] مناطق دیگر شامل کشورهای آنگلو-کارائیب می شود که عبارتند از: هند غربی بریتانیا ، بلیز ، برمودا و گویان .

با این وجود، دو سرزمین قابل توجه که دارای جمعیت غالب غیر انگلیسی هستند، اغلب به دلایل غیر زبانشناختی در گروه آنگلو آمریکا قرار دارند. در کانادا ، استان فرانکفون کبک ، آکادی در نیوبرانزویک و بخشی از منطقه کوکران [۵] بعضی اوقات به دلایل فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بخشی از آنگلو-امریکا در نظر گرفته می شوند. به همین ترتیب، منطقه اسپانیایی زبان پورتوریکو بخشی از آنگلو امریکا به شمار می رود، زیرا بخش غیریکپارچه ای از ایالات متحده است . [۶] برعکس، سن یوستیشس ، سن مارتن و سیبا ،به رغم اکثریت زبان انگلیسی خود، به طور کلی در انگلو آمریکا قرار نمی‌گیرند، زیرا آنها کشورهای قلمرو پادشاهی هلند هستند .

همچنین نگاه کنید[ویرایش]

منابع[ویرایش]

یادداشت
  1. This usage refers to those who reside within the geographical area of Anglo-America as opposed to those who are members of the Anglo-American ethnic group.
  2. By the 16th century the term Anglo-Saxon came to refer to all things of the early English period, including language, culture, and people. While it remains the normal term for the latter two aspects, the language began to be called Old English towards the end of the 19th century, as a result of the increasingly strong anti-Germanic nationalism in English society of the 1890s and early 1900s. However many authors still also use the term Anglo-Saxon to refer to the language.

    Crystal, David (2003). The Cambridge Encyclopedia of the English Language. Cambridge University Press. ISBN 0-521-53033-4.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ "Anglo-America", vol. 1, Micropædia, Encyclopædia Britannica, 15th ed., Chicago: Encyclopædia Britannica, Inc., 1990. ISBN 0-85229-511-1.
  4. "North America" The Columbia Encyclopedia بایگانی‌شده در فوریه ۶, ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine, 6th ed. 2001-5. New York: Columbia University Press.
  5. mutur zikin. "Carte linguistique du Canada / Linguistic map of Canada". muturzikin.com. Retrieved 22 September 2015.
  6. "2005–2009 Population and Housing Narrative Profile for Puerto Rico". U.S. Census Narrative Profile. U.S. Census. 2005–2009. Archived from the original on October 8, 2011. Retrieved May 19, 2011.