سجونگ کبیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سجونگ کبیر

世宗大王
조선 세종.jpg
Sejong
سلطنت سپتامبر ۱۸, ۱۴۱۸ – مه ۱۸, ۱۴۵۰
تاج‌گذاری ۱۸ سپتامبر ۱۴۱۸ میلادی (۲۱ سال)
پیشین تائجو چوسان
جانشین مونجونگ چوسان
خاندان خاندان یی
پدر تائجونگ چوسان
مادر ملکه وونگیئونگ
زادروز ۱۵ مهٔ ۱۳۹۷(1397-05-15)
مرگ ۸ آوریل ۱۴۵۰ میلادی (۵۲ سال)
دین و مذهب آیین کنفوسیوس
Korean name
هانگول
هانجا
Revised Romanization Sejong Daewang
McCune–Reischauer Sejong Taewang
Birth name
هانگول
هانجا
Revised Romanization I Do
McCune–Reischauer Yi To
Childhood name
هانگول
هانجا
Revised Romanization Won Jeong
McCune–Reischauer Wŏn Chŏng
فهرست پادشاهان کره
چوسان

۱- تائجو ۱۳۹۲–۱۳۹۸
۲- جونگ‌جونگ ۱۳۹۸–۱۴۰۰
۳- تائجونگ ۱۴۰۰–۱۴۱۸
۴- سجونگ کبیر ۱۴۱۸–۱۴۵۰
۵- مونجونگ ۱۴۵۰–۱۴۵۲
۶- دانجونگ ۱۴۵۲–۱۴۵۵
۷- سجو ۱۴۵۵–۱۴۶۸
۸- یجونگ ۱۴۶۸–۱۴۶۹
۹- سونگ‌جونگ ۱۴۶۹–۱۴۹۴
۱۰- یونسانگون ۱۴۹۴–۱۵۰۶
۱۱- جونگ‌جونگ ۱۵۰۶–۱۵۴۴
۱۲- اینجونگ ۱۵۴۴–۱۵۴۵
۱۳- میونگ‌جونگ ۱۵۴۵–۱۵۶۷
۱۴- سونجو ۱۵۶۷–۱۶۰۸
۱۵- گوانگ‌هیگون ۱۶۰۸–۱۶۲۳
۱۶- اینجو ۱۶۲۳–۱۶۴۹
۱۷- هیوجونگ ۱۶۴۹–۱۶۵۹
۱۸- هیونجونگ ۱۶۵۹–۱۶۷۴
۱۹- سوکجونگ ۱۶۷۴–۱۷۲۰
۲۰- گیونگ‌جونگ ۱۷۲۰–۱۷۲۴
۲۱- یونگجو ۱۷۲۴–۱۷۷۶
۲۲- جونگجو ۱۷۷۶–۱۸۰۰
۲۳- سونجو ۱۸۰۰–۱۸۳۴
۲۴- هونجونگ ۱۸۳۴–۱۸۴۹
۲۵- چولجونگ ۱۸۴۹–۱۸۶۳
۲۶- گوجونگ ۱۸۶۳–۱۹۰۷
۲۷- سونجونگ ۱۹۰۷–۱۹۱۰

سجونگ کبیر(زاده ۱۵ مه ۱۳۹۷ - درگذشته ۸ آوریل ۱۴۵۰) چهارمین پادشاه خاندان چوسان و پسر سوم شاه تجونگ بوده است که پس از خلع شدن برادر بزرگترش جائه از ولیعهدی ، به این مقام رسید.در چهار سال اول سلطنتش ، پدرش تجونگ در مقام نایب السلطنه امور کشور را اداره می کرد. سجونگ در دوران سلطنتش به تقویت اندیشه های کنفسیوسی پرداخت و اصلاحات حقوقی عمده ای را اجرا کرد.همچنین تا قبل از او در چوسان از الفبای چینی استفاده می شد تا این که او الفبای کره ای(هانگول) را اختراع کرد. سجونگ علاوه بر این کار ها و تلاش هایش برای رفاه اجتماعی ، علی رغم مخالفت نجیب زادگان و اشراف دربار دانشمندانی همچون جانگ یونگ شیل را برای پیشرفت فن آوری های علمی چوسان تشویق کرد.همچنین او ارتشی را به شمال اعزام کرد و تلاش های زیادی برای جلب مهاجران به چوسان کرد.علاوه بر این ها در جنوب مهاجمان ژاپنی را شکست داد و جزیره تسوشیما را تحت تصرف خود درآورد.

اوایل زندگی[ویرایش]

سجونگ سومين پسر شاه تجونگ در 15 مي سال 1397 بدنيا آمد.سجونگ بعنوان يک شاهزاده جوان در مباحث مختلف مهارت زيادي داشت و پدرش شاه تجونگ اورا از دو برادر بزرگترش بيشتر دوست داشت.با توجه به اين که سجونگ پسر سوم تجونگ بود، رسيدن او به تاج و تخت منحصر به فرد و بي نظير بود.بزرگترين پسر تجونگ يانگنيونگ در سال 1404 بعنوان وليعهد انتخاب شد ولي به خاطر خوشگذراني هاي بيش از حدش از وليعهدي عزل شد ، با اين حال برخي بر اين باورند که يانگيونگ به نفع برادر کوچکترش از وليعهدي استعفا داد. پس از برکناري يانگيونگ از وليعهدي وزراي دربار مخالفان حذف يانگنيونگ را اعدام کردن و سرانجام در سال 1418 با توجه به اين که پسر دوم تجونگ علاقه اي به سلطنت نداشت ، تجونگ ، سجونگ را به عنوان وليعهد برگزيد. با اين حال درک متفاوت سجونگ از سياست و هوش و خلاقيت او در اداره امور تا سال 1422 يعني مرگ پدرش تجونگ آشکار نشد.

دستاوردها[ویرایش]

انجام امور بر اساس اندیشه های کنفسیوس[ویرایش]

شاه سجونگ با انتصاب افرادي از طبقات مختلف و پايين اجتماعي به عنوان کارمندان دولت تغيراتي اساسي در ساختار دولت بوجود آورد ، با اين حال او رويداد هاي رسمي دولت را با توجه به انديشه هاي کنفسيوس انجام مي داد ، همچنين مردم را به رفتار کردن بر اساس آيين کنفسيوس تشويق مي کرد و چندين کتاب درباره ي انديشه هاي کنفسيوس نشر کرد ، در نتيجه آيين کنفسيوس به يک هنجار اجتماعي تبديل شد.او در ابتدا او راهبان بودايي از تبليغ کردن دينشان در پايتخت منع کرد و از قدرت و ثروت سران اين دين به شدت کم کرد اما بعد ها با ساختن معابد بودايي و پذيرش اين دين کار خود را جبران کرد.

سیاست خارجی[ویرایش]

سجونگ با دودمان مينگ در چين روابط بساير خوبي برقرار کرد که براي چوسان سود بسيار زيادي داشت.همچنين براي جلوگيري از حمله جورجي ها در شمال کره ارتشي را به آنجا اعزام کرد. علاوه بر اين ها روابط خوب کشورش با ژاپن را حفظ کرد و براي رونق تجارت بين اين دو کشور سه بندر را ايجاد کرد اما مدتي بعد به خاطر غارتگري هاي دزدان دريايي ژاپني در درياي جنوب به جزيره تسوشيما که مقر خوبي براي دزادان دريايي بود حمله کرد و آن جا را تصرف کرد.

تقویت ارتش چوسان[ویرایش]

شاه سجونگ در زمينه ارتش برنامه ريزي هاي موثري داشت.او قوانين و مقررات نظامي مختلفي را براي برقراري امنيت در امپراتوري اش وضع کرد.همچنين او بسيار براي پيشرفت ارتش چوسان مشتاق بود و از فن آوري هاي مختلف نظامي پشتيباني مي کرد.اين فن آوري هاي شامل توپ هاي جنگي نيز مي شد ، همچنين در اين زمان انواع مختلف تير ها و گلوله پرت کن هاي آتشين براي استفاده با باروت آزمايش شدند و مورد استفاده قرار گرفتند.در مي سال 1419 شاه سجونگ تحت مشاوره هاي پدرش تجونگ ارتشي را به شرق اعزام کرد.هدف اين لشکرکشي سرکوب کردن دزدان درايي غارتگر ژاپني بود.در اين لشکر کشي ، 245 ژاپني در برابر 180 کره اي کشته شدند همچنين 110 ژاپني نيز به اسارت گرفته شدند.در اين نبرد 8 کره اي و 146 چيني که قبلا ربوده شده بودند آزاد شدند.در سپتامبر 1419 آتش بس اعلام شد و ارتش کره باز گشت ، اما پيمان "گهاي" که صلح نهايي را بين دو کشور برقرار مي کرد در سال 1443 بسته شد.طي اين قرار داد جزيره تسوشيما متعهد مي شد که سلانه به پادشاه چوسان خراج دهد و در عوض دربار چوسان امتيازاتي در زمينه تجارت به ژاپن مي داد. در سال 1443 ، سجونگ ژنران برجسته کره اي ، کيم جانگ سو را براي سرکوب کردن جورجي ها به شمال فرستاد.در نهايت ارتش ژنرال کيم 4 قلعه را در شما فتح کرد و امپراتوري چوسان را رود سونگ هوآ گستراند.سپس براي حفاظت از مردم در برابر جورجي ها 4 قلعه ديگر ساخته شد.

علم و تکنولوژی[ویرایش]

سجونگ به پيشرفت علم و تکنولوژي بسيار اهميت مي داد. او دنبال راهي بود که کشاورزان بتوانند محصولات بيشتري کشت کنند، به همين دليل تصميم گرفت که کتابي راهنما براي کشاورزان گردآوري کند تا با توجه به آن محصولات بيشتري کشت کنند ، اين کتاب شامل اطلاعتي درباره شيوه هاي مختلف کشت کردن در نواحي مختلف بود که به دستور سجونگ توسط محققان جمع آوري شده بود.در زمان حکومت سجونگ ، جانگ يونگ شيل به دانشمندي برجسته تبديل شد. جانگ يونگ شيل فردي از طبقات پايين جامعه بود اما ذهني خلاق و باهوش داشت. تجونگ ، پدر سجونگ متوجه اين استعداد شد و در او را در اداره نجوم استخدام کرد. پس از مدتي به خاطر لياقتي که از خود نشان داد به مقام هاي بالاتري دست يافت. اشراف و نجيب زادگان دربار به خاطر اين که دادن مقام به يک برده و همچنين دادن منابع مالي به او براي ساخت اختراعاتش مخالفت هاي زيادي نشان دادند اما شاه سجونگ به خاطر مهارت هاي جانگ يونگ شيل از او پشتيباني کرد . جانگ يونگ شيل طرح هاي مختلفي براي ساعت آبي ابداع کرد. همچنين او يک حلقه دار(اسطرلاب کروي) و ساعت آفتابي ساخت و چاپ فلزي را ابداع کرد ، اما از همه مهم تر ، شگفت آور ترين اختراعش را در سال 1442 معرفي کرد ، اولين باران سنج جهان ، اما اين باران سنج امروزه وجود ندارد و از بين رفته است. قديمي ترين باران سنج موجود در شرق آسيا متعلق به دوره يئونگجو(1694-1776) يکي ديگر از پادشاهان چوسان است.در زمان سجونگ دو کتاب درباره طب سنتي کره اي نوشته شدند. اين دو کتاب نشان دهنده اين است که تلاش کره اي ها براي پيشرفت در طب سنتي از چين متمايز است.

ادبیات[ویرایش]

سجونگ به نحوه کشاورزي و توليد محصولات آن بسيار اهميت مي داد، به همين خاطر به کشاورزان اجازه داد که در شرايط سخت ماليات کمتري پرداخت کنند ، به همين دليل کشاورزان کمتر نگران منابع مالي و امرار معاش بودند و بيشتر به فکر کشت محصولات بيشتر و فروش آن ها بودند .همچنين گفته شده که پس از آن زماني در قصر شاه سجونگ مقدار بسيار زيادي از منابع غذايي اضافه آمد و سجونگ آن هارا بين فقرا تقسيم کرد.در سال 1429 کتاب نونگسا جيکسئول گردآوري شد. اي کتاب درباره نحوه کاشت و برداشت محصول و نحوه درمان خاک بود.نوشته هاي شخصي سجونگ بسيار مورد توجه است .همچنين از کتاب هايي که وي نوشته است مي توان به کتاب معروف صداي پرواز اژدها ها ،قسمتي از زندگي بودا ،آهنگ ماه درخشان بر هزار رودخانه و واژه نامه تلفظ چيني-کره اي اشاره کرد.

اختراع الفبای هانگول[ویرایش]

سجونگ با اختراع الفباي هانگول عميقا تاريخ کره را تحت تاثير قرار داد. تا قبل از اختراع هانگول ، هانجا( الفباي چيني) مورد استفاده بود و فقط نجيب زادگان و اشراف مي توانستند آن را براي خواندن و نوشتن فرا گيرند. البته در آن زمان براي ارسال اسناد و مدارک اداري از الفباي هانومان نيز استفاده مي شد. همچنين يادگيري دستور زبان هانجا سخت بود. سجونگ در نظر داشت با خلق يک الفبا مختص کره هويت فرهنگي محکمي براي کره ايجاد کند. او 28 حرف الفبا را اختراع کرد ، اين حروف مبني بر الگو هاي ساده شده شکل تلفظ حروف در اندام هاي گويايي انسان همچون دهان ، زبان و دندان است زيرا سجونگ قصد داشت با اختراع اين الفبا تمامي مردم از طبقات مختلف بتوانند بخوانند و بنويسند . در سال 1443 الفبا تکميل شد و در سال 1446 به همراه يک کتاب راهنماي 33 صفحه اي که حروف الفبا را معرفي مي کرد و انديشه هاي فلسفي پشت آن را بيان مي کرد.بنابراين مردم مي توانستند پس مدتي مطالعه کتاب بتوانند بخوانند و بنويسند.البته پس از اختراع الفبا ، شاه سجونگ با مخالفت مدرسان انديشه هاي کنفسيوس مواجه شد، زيرا آنان مي گفتد که کتاب هاي کنفسيوس به الفلاي هانجا نوشته شده است و با اين کار کسي نمي تواند آن را بخواند.

مرگ و میراث[ویرایش]

سجونگ در سال 1450 به خاطر بيماري دیابت از دنیا رفت. او قبل از مرگ ، پسر اولش مونجونگ را به وليعهدي انتخاب کرد. سجونگ مي دانست مونجونگ به دليل بيماري اش زياد عمر نخواهد کرد ، به همين خاطر در بستر مرگ از نزديکانش خواست تا پس از مرگ پسرش ، از نوه اش دانجونگ حمايت کنند. مونجونگ بعد از دو سال سلطنت از دنيا رفت و پسر دوازده ساله اش دانجونگ به سلطنت رسيد.با به سلطنت رسيدن دانجونگ ثبات سياسي کشور از بين رفت و اوضاع آشفته شد. پسر دوم سجونگ ، سجو خواهان سلطنت بود. پس برادر زاده اش را از سلطنت خلع و تبعيد کرد و 6 نفر از وزراي با کفايت دوران پدرش را بدليل حمايت از دانجونگ و تلاش براي برگرداندن سلطنت به او اعدام کرد.در کره امروزي، نام يک خيابان و مرکز هنر هاي نمايشي در سئول به نام سجونگ است .

منابع[ویرایش]

  • Kim, Yung Sik. (1998). "Problems and Possibilities in the Study of the History of Korean Science," Osiris (2nd series, Volume 13, 1998): 48–79.
  • King Sejong the Great: the Light of Fifteenth Century Korea, Young-Key Kim-Renaud, International Circle of Korean Linguistics, 1992, softcover, 119 pages, ISBN 1-882177-00-2
  • Kim-Renaud, Young-Key. 2000. Sejong's theory of literacy and writing. Studies in the Linguistic Sciences 30.1:13–46.
  • Gale, James Scarth. History of the Korean People Annotated and introduction by Richard Rutt. Seoul: Royal Asiatic Society, 1972..

https://en.wikipedia.org/wiki/Sejong_the_Great

پیوند به بیرون[ویرایش]