لیلا پهلوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

شاهدخت لیلا پهلوی (۷ فروردین ۱۳۴۹ - ۲۰ خرداد ۱۳۸۰) کوچک‌ترین فرزند محمدرضا شاه پهلوی و شهبانو فرح دیبا بود.

فهرست مندرجات ۱ خانواده ۲ تحصیلات و زندگی در تبعید ۳ افسردگی و مرگ ۴ پاورقی

[ویرایش] خانواده

لیلا پهلوی در تهران به دنیا آمد. وی کوچک‌ترین خواهر رضا پهلوی، علی‌رضا پهلوی، فرحناز پهلوی و خواهر ناتنی شهناز پهلوی بود.

با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ و در حالی که تنها ۹ سال داشت، مجبور به ترک ایران به همراه خانواده‌اش و زندگی در تبعید شد.

[ویرایش] تحصیلات و زندگی در تبعید

لیلا پهلوی پس از پایان تحصیلات دوران ابتدایی، تحصیلات عالی خود را در ایالات متحده آمریکا و در دانشگاه براون در رشته ادبیات تطبیقی با گرایش زبان آلمانی و فلسفه اسکاندیناویایی باتمام رسانید.^[۱]

لبلا پهلوی زبان‌های فارسی، انگلیسی و فرانسوی را روان صحبت می‌کرد.^[۲] وی به رباعیات عمر خیام علاقه داشت و حتی به ترجمه اشعار رومی به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی اشتغال داشت.^[۳] لیلا پهلوی به فرهنگ ایران، از جمله شعر و ادبیات و هنر ایران علاقه‌مند بود و برخی آثار هنری ایرانی را گردآوری می‌کرد. لیلا پهلوی همچنین از حمایت‌کنندگان مالی دانشنامه ایرانیکا بود.^[۴]

[ویرایش] افسردگی و مرگ

لیلا پهلوی در حالی که تنها ۹ سال داشت، مجبور به ترک ایران و زندگی در تبعید شد. در تبعید شاهد مرگ پدرش و حوادثی بود که برای خانواده‌اش در سال‌های اولیه انقلاب ایران پیش آمد. خاطرات تلخ از رویدادهای تلخ زندگی‌اش وی را به بیماری افسردگی مبتلا کرد. ^[۵]

در سن ۳۱ سالگی، در اتاقش در هتل لئونارد^[۶] واقع در مرکز شهر لندن، بخاطر مصرف بیش از اندازه قرص‌های خواب‌آور جان خود را از دست داد.^[۷] وی در زمان مرگ تنها ۳۱ سال داشت و مجرد بود.

در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۱ میلادی، لیلا پهلوی در کنار مدفن مادربزرگش فریده قطبی در گورستان پاسی در شهر پاریس دفن شد.^[۸]در مراسم تدفین وی بسیاری از اعضای خاندان پهلوی و عده زيادی از ايرانيان تبعیدی شرکت داشتند^[۹]

تئاتری پیرامون زندگی و مرگ او با عنوان «آوای آواره» به کارگردانی سید جواد روشن در سال ۱۳۸۷ در ایران اجرا شد. ^[۱۰]

[ویرایش] پاورقی