کنفرانس تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
از چپ به راست: استالین دبیرکل اتحاد جماهیر شوروی، روزولت رییس جمهورایالات متحده و چرچیل نخست وزیر بریتانیا

کنفرانس تهران با شرکت چرچیل، روزولت و استالین از ۶ تا ۹ آذرماه ۱۳۲۲ (۲۸ نوامبر تا اول دسامبر ۱۹۴۳) به صورت سرّی در سفارت شوروی در تهران، پایتخت ایران برگزار شد.

این کنفرانس در پی کنفرانس قاهره و پیش از کنفرانس‌های پتسدام و یالتا برگزار شد. هدف کلّی همهٔ این کنفرانس‌ها توافق در مورد چهرهٔ جهان پس از پایان جنگ جهانی دوم بود.

مسایل اصلی که به نتیجه رسید شامل تاریخ و ابعاد پیاده شدن نیروهای بریتانیایی و آمریکایی در فرانسه و حمله تهاجمی نیروهای روسی در ارتباط با آن، منابع اختصاص یافته به جبهه‌های ایتالیا، بالکان و برمه که چرچیل نمی‌خواست مورد غفلت قرارگیرند، بود.

مهم‌ترین توافقی که در این کنفرانس به‌دست آمد، در مورد گشایش جبهه دوم در غرب اروپا بود. در خلال این کنفرانس در روز ۲۹ نوامبر، چرچیل به جهت شجاعت و دلاوری نیروهای ارتش شوروی در پاسداری از شهر استراتژیک استالینگراد، یک شمشیر را که به شمشیر استالینگراد شهرت یافت به استالین اهدا کرد. این کنفرانس از این جهت سری بود که آلمانها در صدد ترور رهبران سه کشور درگیر در جبهه مقابل متحدین بودند. هیتلر خود به یک افسر آلمانی به نام سرهنگ کنراد زینر ماموریت ترور را واگذار کرد. نام این عملیات را هم آلمان‌ها عملیات پرش بلند نام نهادند (شرح این عملیات در کتابی با نام عملیات پرش بلند تدوین شده است).

این نشست تاثیر مهمی بر جنگ جهانی دوم داشت. آمریکا با تجهیز ارتش شوروی به آن کمک کرد تا ارتش آلمان نازی را در دروازه‌های شهر استالینگراد نابود کند به همین خاطر ایران پل پیروزی متفقین لقب گرفت. برگزاری نشست رهبران متفقین در تهران در مشخص کردن سرنوشت جنگ هم نقشی بسزایی داشت. عملیات دی دی و هجوم سربازان متفقین به سواحل نرماندی فرانسه در تهران کلید زده شد. استالین خواستار اجرای این عملیات بود تا از فشار ارتش آلمان در جبهه شرقی علیه شوروی کاسته شود. اما چرچیل مخالف بود و طرح‌های دیگری داشت. حضور روزولت در تهران و پشتیبانی او از ایده استالین، چرچیل را مجبور کرد تا این طرح را بپذیرد. متفقین همچنین در تهران متعهد شدند که پس از جنگ از ایران خارج گردند و استقلال این کشور را به رسمیت بشناسند. اما با پایان جنگ، شوروی از این کار اجتناب کرد.[۱]

بی‌اطلاعی ایران[ویرایش]

روزولت، چرچیل و استالین، رهبران آمریکا و بریتانیا و شوروی بدون این که دولت ایران خبر داشته باشد، برای برگزاری کنفرانس تهران به ایران سفر کردند.[۲]

دلیل انتخاب تهران[ویرایش]

علت انتخاب تهران برای برگزاری این کنفرانس، نزدیکی آن به شوروی بود چرا که ژوزف استالین، رهبر این کشور می‌خواست در اوج جنگ جهانی دوم نزدیک مسکو باشد. از طرفی دیگر، متفقین به دلیل اشغال ایران، تهران را در اختیار داشتند و تامین امنیت این شهر برایشان آسان بود.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «مهمانان ناخوانده تهران» در بی‌بی‌سی فارسی bbc.co.uk فارسی تاریخ بازدید 12 آذر 1393
  2. «مهمانان ناخوانده تهران» در بی‌بی‌سی فارسی bbc.co.uk فارسی تاریخ بازدید 12 آذر 1393
  3. «مهمانان ناخوانده تهران» در بی‌بی‌سی فارسی bbc.co.uk فارسی تاریخ بازدید 12 آذر 1393

Wikipedia contributors، "Tehran Conference،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tehran_Conference&oldid=183615567 (accessed February ۲، ۲۰۰۸).