فرودگاه بین‌المللی مهرآباد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: ‏۱۶٫۳۸″ ۱۹′ ۵۱°شرقی ‏۲۹٫۷۶″ ۴۱′ ۳۵°شمالی / ۵۱٫۳۲۱۲۱۶۷غرب ۳۵٫۶۹۱۶جنوب / -۵۱٫۳۲۱۲۱۶۷;-۳۵٫۶۹۱۶

فرودگاه بین‌المللی مهرآباد
Mehrabad airport 2.jpg
IATA: THRICAO: OIII
اطلاعات کلی
نوع فرودگاه مشترک (مسافرتی/نظامی)
خدمت در تهران, کرج
مکان تهران, ایران
مرکز برای ایران ایر
ایران آسمان ایرلاینز
ماهان ایر
کاسپین ایرلاینز
ایران ایرتور دومین
کیش ایر دومین
آریا ایر
ساها ایرلاینز
تابان ایرلاینز
ارتفاع از سطح دریا ۳٬۹۶۲ پا / ۱٬۲۰۸ متر
مختصات ‏۴۹″ ۱۸′ ۰۵۱°شرقی ‏۲۱″ ۴۱′ ۳۵°شمالی / ۵۱٫۳۱۳۶۱غرب ۳۵٫۶۸۹۱۷جنوب / -۵۱٫۳۱۳۶۱;-۳۵٫۶۸۹۱۷
وبگاه mehrabad.airport.ir
منبع: شرکت هواپیمایی ایران‌ایر[۱]
دفتر مرکزی ایران ایر، فرودگاه مهرآباد، تهران

فرودگاه بین‌المللی مهرآباد نام یکی از فرودگاه‌های شهر تهران، پایتخت ایران است که در سال ۱۳۱۷ ساخته شده‌است. این فرودگاه در بخش غربی تهران واقع شده و نام خود را از روستای مهرآباد که پیشتر در آن منطقه قرار داشت گرفته‌است. این فرودگاه مجهز به سامانه‌های آی‌ال‌اس و وی‌اوآر است. طراح این پروژه به دست طراح فرح پهلوی ساخته شده است .

بر پایه آمار منتشر شده، در سال ۱۳۸۹ بالغ بر ۱۰۹ هزار پرواز از این فرودگاه انجام شد که در نتیجه آن ۱۱۲ هزار تن بار و ۱۳ میلیون تن مسافر اقدام به جابجایی از این فرودگاه کردند.[۲]

محتویات

[ویرایش] پیشینه

نام اصلی روستای مهرآباد «حسین‏آباد» و در تملک حاجی میرزا آقاسی صدراعظم محمد شاه قاجار بود. حاجی میرزا آقاسی، حسین‏آباد را به ناصرالدین شاه هبه کرد و بعد از مدتی جزو مهریه عصمت‌الدوله، دختر شاه و همسر دوستمحمدخان معیرالممالک، درآمد و نام مهرآباد را بر آن گذاشتند. اما بعدها به مناسبت خرج‌های بی رویه دوستمحمدخان، مهرآباد به گرو رفت و از تملک خاندان معیرالممالک خارج شد و دادخواهی دوستعلی‏ معیری پسر دوست‌محمدخان نیز نزد رضاشاه بی فایده بود.

در سال ۱۳۰۴ در دوران سلطنت رضاشاه حق انحصاری هواپیمایی به کشور آلمان واگذار شد و پس از تأسیس باشگاه خلبانی، با ۲۰ فروند هواپیما در سال ۱۳۱۷، عملاً فرودگاه مهرآباد به دست آن‌ها بنیاد شد.

در سال ۱۳۲۵ اولین گروه خلبانان نیروی هوایی به آمریکا اعزام شدند و پس از آن نیروی هوایی در سال ۱۳۲۸ با هواپیماهای اف-۸۶ سیبر و تی-۳۳ در مهرآباد آغاز به کار نمود و عملیات پروازی را آغاز کرد. رشد هوانوردی و عضویت ایران در سازمان ایکائو منجر به رشد روز افزون صنعت ترابری هوایی مسافری و باری در فرودگاه اصلی ایران یعنی مهرآباد گردید. [۳]

در سال ۱۳۳۷ هجری خورشیدی اسکناس‌های دویست ریالی ایران با نمایی از فرودگاه مهرآباد چاپ و نشر شد.

[ویرایش] نقش آمریکاییان

از کسانی که در ساخت و توسعهٔ پایانه‌های بین الملی این فرودگاه نقش اساسی ایفا کردند می‌توان ویلیام پریرای آمریکایی را نام برد که بهمراه چند شرکت دیگر در سال ۱۹۷۲ به فرودگاه چهره‌ای جدید بخشیدند.[۴][۵] مرکز آموزشی هلیکوپترهای بل نیروی هوایی در تهران را نیز همین گروه طراحی نمود.[۶]

[ویرایش] پس از انقلاب

(2009).

در سال ۲۰۰۵ میلادی این فرودگاه دارای شش پایانه بوده که عبارت‌اند از پایانه یک و دو که مربوط به پروازهای ایران ایر و ایران ایرتور و آتا ایر است. پایانه شماره ۳ فرودگاه به حجاج تعلق دارد. پایانه‌های چهار و پنج و شش به ترتیب برای خروج و ورود پروازهای دیگر شرکتها بکار می‌روند.


فرودگاه مهرآباد در سال ۲۰۰۵ قادر به کنترل بیش از ۷۰هزار پرواز عبوری، ۱۰ هزار پرواز داخلی و ۳۰ هزار نشست و برخاست بین‌المللی بوده‌است.

در همان سال ظرفیت فرودگاههای ایران ۶۱ میلیون مسافر در سال بود و ۹۰ درصد مسافران هواپیما از ۱۲ فرودگاه پرواز می‌کردند: ۴۵ درصد مسافران هواپیما توسط فرودگاه مهرآباد، ۴۵ درصد توسط فرودگاه‌های مراکز استان‌ها و ۱۰ درصد توسط فرودگاههای اقماری سرویس داده می‌شوند.

[ویرایش] پیوند به بیرون

[ویرایش] محل فرودگاه

محل فرودگاه

[ویرایش] منابع

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فرودگاه بین‌المللی مهرآباد موجود است.
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر