تاج پهلوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نگاره‌ای از تاج پهلوی

تاج پهلوی نام تاج سلطنتی است که بدستور رضاشاه پهلوی ساخته و در تاجگذاری او و جانشینش محمدرضا شاه استفاده شد. این تاج هم اکنون در خزانه بانک مرکزی ایران (موزه جواهرات ملی) نگهداری می‌شود.[۱]

ویژگی‌های تاج[ویرایش]

بدنهٔ این تاج از طلا و نقره مرصع ساخته شده و در چهار طرف دارای گنگره پله‌پله به سبک شاهان ساسانی است. در میانه و زیر کنگره پیشین تاج، خورشیدی زرین با شعاعهای الماس نشان ٬و تخمه الماس زرد درشت نصب شده است و در پشت همین گنگره، جقه پایه دار اسلیمی قرار می‌گیرد که بر پشت آن پر حواصیل نصب می‌شود.

در ساخت این تاج ۳۳۸۰ قطعه الماس جمعاً به وزن ۱۱۴۴ قیراط، ۵ قطعه زمرد جمعاً به وزن ۱۹۹ قیراط و ۲ آنه، ۲ قطعه یاقوت کبود به وزن ۱۹ قیراط و ۳۶۸ حبه مروارید استفاده شده‌است. وزن تاج با احتساب کلاه مخمل داخلی برابر با ۴۴۴ مثقال یا حدود دو کیلو و هشتاد گرم است.

تاریخچه[ویرایش]

رضاشاه پس از رسیدن به سلطنت، حاضر نشد که از تاج کیانی (که مخصوص شاهان قاجار بود) برای تاجگذاری استفاده کند، و دستور ساخت تاجی نو را برای خود داد. بنابراین مراسم جلوس وی بر تخت سلطنت تنها با سر نهادن کلاهی مزین به الماس دریای نور در ایوان تخت مرمر کاخ گلستان در آذرماه سال ۱۳۰۴ خورشیدی برگزار شد و مراسم تاجگذاری چند ماه بعد در اردیبهشت ۱۳۰۵ و پس از آماده شدن تاج صورت گرفت. این تاج توسط گروهی از جواهرسازان ایرانی زیر نظر سراج‌الدین جواهری (اصلیتاً اهل قفقاز) در سال ۱۳۰۴ خورشیدی برای تاجگذاری رضا شاه پهلوی ساخته شد. آخرین بار از این تاج در مراسم تاجگذاری محمدرضا شاه پهلوی در ۴ آبان سال ۱۳۴۶ استفاده شد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. جواهرات پادشاهی ایران، اداره چاپ اسکناس بانک مرکزی ایران، تاریخ نشر ندارد.