فریدون جم
| فریدون جم | |
|---|---|
| محل تولد | تبریز |
| تاریخ تولد | ۱۲۹۳ خورشیدی |
| محل مرگ | لندن |
| تاریخ مرگ | ۴ خرداد ۱۳۸۷ |
| تابعیت | ایرانی |
| رسته نظامی | نیروی زمینی ارتش شاهنشاهی ایران |
| درجه | |
| فرماندهی | رئیس ستاد بزرگارتشتاران از ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۰ رئیس سازمان تحقیقات و ارزیابی رزمی |
| همسر | شمس پهلوی، فیروزه |
| فرزندان | کامران |
| والدین | محمود جم |
فریدون جم (زادهٔ ۱۲۹۳ در تبریز، درگذشتهٔ ۴ خرداد ۱۳۸۷ در لندن) فرزند محمود جم، ارتشبد ارتش ایران و از چهرههای تحصیلکرده و نزدیک به حکومت رضا شاه و محمدرضا شاه پهلوی بود.
او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران و پاریس به اتمام رسانید، سپس دورهٔ دانشکدهٔ افسری سن سیر پاریس را گذرانید. دورهٔ دانشکدهٔ افسری تهران را نیز به پایان برد. دورهٔ دانشگاه جنگ بریتانیا و چند دورهٔ کوتاهمدت را نیز در آمریکا گذرانید. در ۱۳۱۶ به افسر شد و یک سال بعد با ازدواج با شمس پهلوی داماد رضاشاه گردید.
فریدون جم درجات خود را در ارتش پیمود و با درجهٔ سرتیپی، فرماندهِ دانشکدهٔ افسری شد. پس از آن درجهٔ سرلشکری و بعد از آن سپهبدی گرفت. مدتی معاونت ارتش غرب با او بود و چندی فرماندهی ارتش شرق را تصدی میکرد. سرانجام به قائممقامی ستاد بزرگارتشتاران رسید و بعد از ارتشبد بهرام آریانا با درجهٔ ارتشبدی رئیس ستاد شد. دو سال در رأس ستاد قرار داشت تا بهطور ناگهانی از ریاست ستاد برکنار شد و با سمت سفیر به مادرید رفت. دربارهٔ برکناری وی سخن زیاد گفتهاند. جم بعد از برکناری بازنشسته شد و به مأموریت اسپانیا رفت. چهار سال در آن جا بود. وقتی مأموریتش پایان یافت، دیگر شغلی به او ارجاع نشد و در لندن اقامت گزید.
فریدون جم در ۱۳۵۷ توسط دولت بختیار چند بار برای عضویت در هیئت دولت دعوت شد و مذاکراتی را نیز با شاه انجام داد اما بهدلیل نداشتن اختیارات کافی در وزارت دفاع، حاضر به پذیرش این پست نشد. او همچنین بیانیهٔ بیطرفی ارتش در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ را از لحاظ حقوقی خلاف موازین میدانست. وی از مقاماتی در دوران سلطنت پهلوی بود که پس از انقلاب نیز خوشنام باقی ماند. او در سالهای پس از انقلاب از جهتگیریهای سیاسی پرهیز کرد اما در دوران جنگ به حمایت از نیروهای مسلح ایران پرداخت.
فریدون جم در روز ۴ خرداد ۱۳۸۷ در سن ۹۴ سالگی در شهر لندن درگذشت.[۱]
منابع [ویرایش]
- ↑ ارتشبد جم، داماد و همدم تبعید رضاشاه درگذشت (بیبیسی فارسی، ۴ خرداد ۱۳۸۷)