علی‌رضا پهلوی (یکم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از علیرضا پهلوی (یکم))
پرش به: ناوبری، جستجو
برای مطالعه نوشتار مربوط به علی‌رضا پهلوی (دوم)، پسر محمدرضا شاه پهلوی، به این صفحه مراجعه نمایید.
علی‌رضا پهلوی
Prince ali reza Pahlavi.jpg
نام کامل علی‌رضا پهلوی یکم
زادروز ۱۲ فروردین ۱۳۰۱
۱ مارس ۱۹۲۲
زادگاه تهران , ایران ایران
مرگ ۶ آبان ۱۳۳۳
۲۸ اکتبر ۱۹۵۴
محل مرگ کوه‌های اطراف تهران , ایران ایران
در یک سانحه هوایی
همسر کریستین شولوسکی
دودمان خاندان پهلوی
پدر رضا شاه پهلوی
مادر تاج‌الملوک آیرملو
فرزندان علی پاتریک پهلوی
دین شیعه، اسلام

علی‌رضا پهلوی پنجمین فرزند و دومین پسر و آخرین فرزند رضا شاه پهلوی و تاج‌الملوک آیرملو و برادر تنی محمدرضا شاه پهلوی در ۱۲ فروردین سال ۱۳۰۱ هجری شمسی به دنیا آمد.

مدتی در تهران و لوزان سوییس تحصیل کرد و در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۱۵ به ایران بازگشت و وارد دانشکده افسری شد. او در سال ۱۳۲۰ از این دانشکده فارغ التحصیل شد و به همراه پدر به تبعیدگاهش در سن موریس رفت و تا زمان مرگ در کنار او بود.

او در سال ۱۳۲۳ وارد ارتش فرانسه شد و تا سال ۱۳۲۶ در آنجا خدمت کرد و سپس به ایران بازگشت. علیرضا در ایام خدمت در فرانسه با دختری لهستانی تبار به نام کریستیان شولوسکی ازدواج کرد و از او صاحب پسری به نام علی پاتریک پهلوی شد، ولی دربار ایران این ازدواج را به رسمیت نشناخت و بنابراین همسر و فرزند شاهپور علیرضا در پاریس زندگی می‌کردند.

در ۳۰ آبان ۱۳۳۲ علی‌رضا پهلوی به سمت ریاست انجمن ورزشی ارتش منصوب گردید.[۱]

علی‌رضا پهلوی در ۶ آبان ۱۳۳۳ درست در زمانی که شایعه ولیعهدی او (به دلیل بچه دار نشدن شاه و ثریا اسفندیاری) بر سر زبان‌ها بود، در یک سانحهٔ هوائی کشته شد. جنازه او در کنار جسد مومیائی پدرش رضا شاه که از آفریقا آورده شده بود، در آرامگاهی در شهر ری به خاک سپرده شد. این مقبره پس از انقلاب تخریب و جنازه افراد دفن شده در آن مانند ارتشبد زاهدی و دیگران به جز جنازه رضا شاه که هیچ گاه یافته نشد، نبش قبر گردید. وی در کوه‌های اطراف روستایی در استان مازندران به نام لاشک سقوط کرد و جان خود را از دست داد.

رویدادهای پس از مرگ[ویرایش]

نوشتار اصلی: رویداد خرمدره


پس از مرگ وی، پسرش علی پاتریک را به ایران آوردند و تحت سرپرستی دربار قرار دادند. علی که عمویش محمدرضا پهلوی را بانی مرگ پدرش می‌دانست، به حرکات مسلحانه روی آورد. پس از اینکه دوستان همفکرش کاترین عدل (دختر پروفسور یحیی عدل) و همسر وی بهمن حجت در در درگیری با ساواک کشته شدند، او نیز مدتی زندانی شد ولی با پا در میانی مادر بزرگش تاج‌الملوک آیرملو آزاد و به کلاله تبعید شد. او پنج سال پس از انقلاب به آمریکا رفت و در همانجا ماندگار شد.[۲]

منابع[ویرایش]

۱- پهلوی‌ها، جلال اندرمانی زاده و مختار حدیدی، ج۲.

  1. دکتر باقر عاقلی. روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی جلد دوم. چاپ هشتم. تهران: نامک، 1387. صفحه 23. ISBN 964-6895-53-0. 
  2. پارسینه

نگارخانه[ویرایش]