ضریب شکست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ضریب شکست یک محیط مقیاسی است برای نشان دادن آنکه سرعت نور در آن محیط چه مقدار نسبت به خلأ کاهش می‌یابد.بطور مثال، ضریب شکست شیشه در حدود ۱.۵ است و این بدان معنا است که سرعت نور در شیشه 1 / 1.5 = 0.67 برابر سرعت نور در خلأ است. گاهی به دلیل ضریب شکست بالا یا زاویه تابش زیاد، هنگام تابش از محیط غلیظ به رقیق، به جای این که شکست نور اتفاق بیفتد، مانند آینه نور در محیط غلیظ بازتاب می گردد که به این پدیده بازتاب کلی گویند.

[ویرایش] منبع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Refractive index»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۸).