ایمنیشناسی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایمنیشناسی یا ایمونولوژی یکی از شاخههای زیستشناسی است که به بررسی انواع واکنش ایمنی جانداران در برابر آنتی ژنهای بیگانه و روند ایجاد مصونیت در برابر عوامل بیماریزا میپردازد.
ایمونولوژی علم شناخت، بررسی و اثبات سیستمهای دخیل در ایمنی بدن است. سیستم ایمنی بدن سیستمی پیچیده و در نهایت دقت میباشد که شامل اعضاء متنوع، با عملکردی متفاوت و مرتبط می باشند که در صورت کوچکترین تداخل و ناهماهنگی در انجام وظایف اعضاء آن امکان پیدایش اختلالات و ظهور عوارضی وخیم و بعضا غیر قابل برگشت وجود دارد. از جمله اعضاء اصلی و فرعی این سیستم می توان به سلولها (مانند لنفوسیتها، مونوسیتها، ماکروفاژها و سلولهای فرعی و تخصصی دیگر) ، بافت ها (بافتهای لنفاوی، بافت پوششی و ...) و مولکولهای محلول در خون (مانند آنتی بادی ها، کمپلمان و سایتوکاینها و ... ) اشاره کرد.
[ویرایش] منبع
- ایمونولوژی سلولی و مولکولی ابوالعباس؛ نویسنده: ابول عباس؛ ترجمه مهرداد رشدی بنام، احمد مسعود؛ ناشر: کتاب میر؛ شابک: 964-6449-14-X
 |
این یک نوشتار خُرد پزشکی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ایمنیشناسی موجود است. |
