درمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
درمان
مداخله درمانی
سمپ D013812

علاج و دوا و دارو. علاج بیمار. دارو. چاره، تداوی. آنچه درد را بزداید و چاره ٔ بیماری کند. مداوا. درمان از اصلیترین وظایف پزشک است.

مسئول درمان[ویرایش]

در مراکز درمانی مسئول درمان بیمار هشیار پزشک معالج به انتخاب خود او یا ولی او (برای بیمار محجور مانند کودک) است. اعضاء تیم درمانی مانند پرستار، ماما، کاردان بیهوشی، کاردان اتاق عمل و... همه برای بهبود بیمار تلاش می‌کنند. کارکنان آزمایشگاهها و مرکز پیراپزشکی و موسسات تصویربرداری پزشکی نیز اعضاء تیم درمان هستند.

روشهای درمان[ویرایش]

روشهای درمان بسته به نوع بیماری یا آسیب و فرد درمانگر بسیار متنوعند مانند : تجویز دارو، انجام جراحی، پانسمان زخم، رژیم درمانی، روان درمانی، گروه درمانی، هومئوپاتی، طب سوزنی

محل درمان[ویرایش]

محل درمان در موارد معمول محل کار درمانگر مانند مطب، درمانگاه، مجتمع درمانی و یا بیمارستان است ولی در حوادث و اورژانس‌ها محل آغز درمان محل حضور فرد آسیب دیده‌است.

هدف درمان[ویرایش]

هدف درمان اصولاً بهبود بیماری و رفع آسیب است ولی اگر بیماری ماهیتا قابل درمان نباشد(مانند تالاسمی ماژور) یا به دلیل پیشرفت بیماری قابل درمان نباشد (مانند سرطان پیشرفته) هدف درمان کاهش عوارض و تسکین بیمار می‌باشد.

سایر کاربردها[ویرایش]

واژه درمان در کاربردهای دیگر مانند گیاه درمانی، دامپزشکی، درمان اقتصاد و درمان دردهای روحی نیز به کار رفته‌است.

منابع[ویرایش]

  • لغتنامه دهخدا