میوز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
میوز
Muse 1.jpg
اطلاعات هنرمند
اهل کشور تینماوث، منطقه دِوُن، بریتانیا
سبک‌ها نیو پراگ
آلترنتیو راک
پراگرسیو راک
مدت کار ۱۹۹۴ – اکنون
ناشر(ها) وارنر بروز رکوردز
تیست میدیا
ماشروم
هلیوم۳
وب‌گاه muse.mu
اعضا
متیو بلامی (خوانندهگیتارکیبورد)
کریستفر ولستنهلم (گیتار بیسکیبوردخواننده)
دومینیک هاوارد (درامپرکاشن)


میوز (به انگلیسی: Muse) ‏ گروه راک انگلستانی است که در ۱۹۹۴ در شهر تینماوث در منطقه دِوُن تشکیل شد.[۱] اعضای آن متیو بلامی (به انگلیسی: Matthew Bellamy) ‏(خوانندهگیتارکیبوردکریستفر ولستنهلم (به انگلیسی: Christopher Wolstenholme) ‏(گیتار بیسکیبوردخواننده) و دومینیک هاوارد (به انگلیسی: Dominic Howard) ‏(درامپرکاشن) هستند. میوز گونه‌های مختلفی از راک را با آواهای الکترونیک تلفیق می‌کند و شهرت زیادی برای اجراهای زنده‌اش دارد.

محتویات

[ویرایش] تاریخچه

[ویرایش] تشکیل گروه و سالهای ابتدایی (۱۹۹۲-۱۹۹۷)

اوائل دههٔ ۹۰، اعضای میوز هرکدام به طور جداگانه در گروه‌هایی فعالیت می‌کردند.[۲] گروه زمانی تشکیل شد که متیو بلامی در ۱۴ سالگی برای عضویت در گروهی که دومینیک هاوارد در آن گیتاریست بود، امتحان صدا داد و قبول شد. در همان زمان آن‌ها از کریس ولستنهلم که در آن زمان درامر بود، خواستند که به گروهشان بپیوندد و نواختن گیتار بیس را یاد بگیرد.

در ۱۹۹۴، با گروهشان در مسابقه‌ای که بین گروه‌های راک برگزار می‌شد، شرکت کردند و برندهٔ فستیوال شدند. نام گروه در آن زمان راکت بیبی دالز (به انگلیسی: Rocket Baby Dolls) ‏ بود.[۳][۴] متیو بعداً در این مورد گفت که «هدف ما صرفاً اعتراض کردن و حرف زدن بود، به همین خاطر وقتی که برنده شدیم، همه‌مان تعجب کردیم و هول شدیم و بعد از آن بود که گروه را جدی گرفتیم.» آن‌ها بعد از مسابقه، دانشگاه را رها کردند، از شغل‌هایشان استعفا دادند و نام گروه را به میوز تغییر دادند.[۵]

[ویرایش] اولین ای پی و آلبوم (۱۹۹۸-۲۰۰۰)

بعد از چندسال فعالیت محدود، اولین اجراهای مهم میوز در لندن و منچستر شروع شد. گروه در آن زمان با دنیس اسمیت –صاحب استودیوی ساومیل- ملاقات کرد و نتیجهٔ آن، بیرون آمدن اولین ای پی آن‌ها به نام میوز بود.[۳] طرح جلد این آلبوم را در آن زمان دومینیک طراحی کرد.

جلد موزهٔ ماهیچه

دومین ای پی گروه، با نام موزهٔ ماهیچه، توجه منتقد منتفذ انگلیسی، استیو لاماک و در نتیجهٔ آن هفته‌نامهٔ ان‌ام‌ای را جلب کرد. دنیس اسمیت بلافاصله بعد از آن، شرکت تولید موسیقی تاسته میدیا را با همراهی سفتا جفری، فقط برای تولید آلبوم‌های میوز تشکیل داد و ۳ آلبوم میوز را تهیه کرد.

با وجود موفقیت ای پی دوم گروه، شرکت‌های بزرگ پخش موسیقی در بریتانیا تمایلی به حمایت از میوز نداشتند و معتقد بودند که کارهای گروه، شبیه ردیوهد است. بر خلاف بریتانیایی‌ها، شرکت‌های آمریکایی با میوز قرارداد بستند و کارهای میوز در آمریکا مشهور شد. بعد از بازگشت از آمریکا، میوز توانست با حمایت دنیس اسمیت، در بریتانیا و استرالیا و سایر نقاط اروپا قراردادهایی امضا کند و مستقلاً کارش را شروع کند.

جان لکی که آلبوم خمیدگی‌ها‌ی ردیوهد را تولید کرده بود، برای تهیهٔ آلبوم اول میوز به آن‌ها پیوست. آلبوم اول، سبک ملایم گروه را نشان داد و اشعارشان در این آلبوم به سختی‌های کارشان در تینماوت اشاره داشت.[۳][۴]

بیرون آمدن آلبوم اول باعث شد که در ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰، میوز برای فستیوال‌ها و اجراهای متعددی در اروپا دعوت شود.

[ویرایش] آلبوم دوم: منشا تقارن (۲۰۰۱-۲۰۰۲)

جلد منشا تقارن

در تولید آلبوم منشا تقارن، گروه از سازهای غیرمتعارفی مثل ارگ کلیسا استفاده کرد و صدای متیو بلامی، گیتار و پیانو برجسته‌تر شدند.[۶] همچنین آن‌ها در این آلبوم، آهنگ «احساس خوب» انتونی نیولی و لزلی بریکوسی را دوباره اجرا کردند. گروه در سال ۲۰۰۳، از شرکت نستله به علت استفادهٔ بدون اجازه از این آهنگ در یک آگهی بازرگانی برای نسکافه شکایت کرد و ۵۰۰۰۰۰ پوند غرامت گرفت که آن را به موسسهٔ خیریهٔ آکسفام هدیه کرد.[۷]


در ۲۰۰۲، سلین دیون تصمیم داشت که یکی از اجراهایش در لاس وگاس را میوز بنامد. از آن‌جایی که حق استفاده از این نام در انحصار گروه‌است، دیون پیشنهاد کرد ۵۰٬۰۰۰ دلار به گروه بپردازد تا بتواند این اسم را برای کنسرتش استفاده کند، که با مخالفت گروه مواجه شد. متیو بلامی در این مورد گفته بود که «ما نمی‌خواهیم مردم فکر کنند ما گروه همراه سلین دیون هستیم.»[۸]

میوز را با گروه کویین مقایسه می‌کنند، که قسمتی از آن به دلیل شیوهٔ اجرای متیو بر روی صحنه‌است که یادآور برایان می در کویین است.[۹] عده‌ای نیز معتقدند گروه از ردیوهد تقلید می‌کند. دین کارلسن در نقدش بر آلبوم دوم گروه نوشت «وقتی خود تام یورک از شبیه ردیوهد بودن خسته شده، آن‌ها سعی می‌کنند مثل ردیوهد باشند. بنابراین دیگر عجیب نیست که ببینیم موسیقی‌شان را تا این حد خنده‌دار و اغراق‌آمیز اجرا می‌کنند.»[۱۰]


متیو در ۲۰۰۷

آلبوم دوم در آمریکا سر و صدا کرد، ولی شرکت تهیه‌کنندهٔ آلبوم، قبل از پخش آن به صورت رسمی در آمریکا، از گروه خواست که متیو طرز خواندنش را عوض کند و بعضی از آهنگ‌ها را نیز تغییر دهد. گروه این کار را نکرد و در عوض قراردادش را با آن‌ها فسخ کرد. به همین علت آلبوم تا سال ۲۰۰۵ که گروه با شرکت برادران وارنر قرارداد بست، در آمریکا پخش نشد.

در نتیجهٔ شهرتی که به واسطهٔ کنسرت‌ها و برای اجراهای زنده‌شان کسب کرده بودند، تصمیم گرفتند که آلبومی با تعدادی از اجراهای زنده‌شان پخش کنند. این آلبوم به همراه یک دی وی دی از فیلم کنسرت‌ها و همچنین فیلم مستندی دربارهٔ گروه پخش شد.

در ۲۰۰۶، مجلهٔ کیو، آلبوم دوم گروه را در لیست ۱۰۰ آلبوم برتر تاریخ، در رتبهٔ ۷۴ قرار داد.

[ویرایش] آمرزش و تور (۲۰۰۷-۲۰۰۳)

در ۲۰۰۳، آلبوم سوم گروه بیرون آمد. آمرزش ادامهٔ تجربه‌های گروه در آلبوم قبلی بود، و هویت گروه را به شکل گروهی سه‌نفری تثبیت کرد.

موضوعات مطرح‌شده در آلبوم، حول موضوع پایان دنیا می‌گردند و بسیاری از اشعار آلبوم به مسائل سیاسی اشاره دارند.[۱۱][۱۲] گروه توانست با این آلبوم، نظر موافق عموم منتقدها را در بریتانیا جلب کند.

دومینیک و کریس در تورنتو

بعد از این موفقیت، گروه اولین تور کنسرت‌های دور دنیایش را شروع کرد. میوز در این تور به استرالیا و نیوزیلند و کانادا و فرانسه رفت. کنسرت گروه در لندن به دلیل استقبال شدید مردم، یک شب اضافه‌تر تمدید شد و اولین کنسرت این تور در آمریکا در آتلانتا با مجروح شدن متیو شروع شد که بعد از چند بخیه دوباره ادامه پیدا کرد.[۱۳]

در ژوئن ۲۰۰۴، گروه برای اولین بار در فستیوال گلستنبری اجرا کردند و بعداً آن را بهترین اجرای زندگیشان نامیدند[۱۴][۱۵]، ولی بعد از کنسرت، پدر دومینیک که در کنسرت حاضر بود، بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت. متیو در این‌باره گفت «ما بعد از پایین آمدن از صحنه، احساس موفقیت شدیدی می‌کردیم و باورنکردنی بود که یک ساعت بعد پدر دومینیک درگذشت. یک هفتهٔ بعد را با دومینیک گذراندیم. فکر می‌کنم دومینیک خوشحال بود که حداقل پدرش او را در بهترین لحظهٔ زندگی گروه دیده.»[۳]

تور گروه در پاریس و در کنسرت زنده۸ با اجرای ۴ آهنگ پایان یافت و بعد از آن، گروه برنده و نامزد بسیاری از جوایز برای اجرای زنده‌شان شدند.

جلد چاله‌های سیاه و افشاگری‌ها

در ژوییهٔ ۲۰۰۶، میوز آلبوم چهارمش را بیرون داد. نام و موضوعات مطرح‌شده در آلبوم، نتیجهٔ علاقهٔ گروه به کتاب‌های تخیلی و همچنین مسائل سیاسی است.

آلبوم در بریتانیا، استرالیا و بسیاری از کشورهای اروپایی به رتبهٔ اول جدول فروش رسید و در آمریکا تا رتبهٔ ۹ جدول فروش آلبوم‌ها بالا آمد.[۱۶]

آن‌ها در ۲۰۰۶ کاندید جایزهٔ مرکوری شدند و آلبوم مجموعاً در اروپا یک میلیون نسخه فروخت.[۱۷] در اوت ۲۰۰۶ هم آلبوم زنده‌ای در استودیوی ابی رود لندن ضبط کردند.

گروه تا آخر سال ۲۰۰۷ به کنسرت و تور دور دنیا پرداخت.

[ویرایش] مقاومت (۲۰۰۹-۲۰۱۱)

میوز در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۹ پنجمین آلبوم خود را با نام مقاومت منتشر کرد. مارک استنت این آلبوم را که از ۱۱ قطعه موسیقی تشکیل شده میکس کرده است.

[ویرایش] آلبوم‌ها

نام آلبوم نام انگلیسی آلبوم تاریخ پخش
۱. شوبیز Showbiz ۳ اکتبر ۱۹۹۹
۲. منشا تقارن Origin of Symmetry ۱۸ ژوئن ۲۰۰۱
۳. آمرزش Absolution ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۳
۴. سیاهچاله‌ها و افشاگری‌ها Black Holes and Revelations ۳ ژوئیه ۲۰۰۶
۵. مقاومت The Resistance ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۹

[ویرایش] پانویس

  1. Dan Martin. Muse play Wembley Stadium mega gig. NME, 2007-06-16. 
  2. . Rock Pilgrimages ed.  Retrieved on 2008-01-27.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ .  Retrieved on 2007-08-04.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Kerrang!, 1999. 
  5. . Artists ed.  Retrieved on 2008-01-27.
  6. . December 25 2003. 
  7. NME, {{{day}}} June ‎2003.  Retrieved on 2008-01-19.
  8. . 2002-10-18.  Retrieved on 2008-01-19.
  9. Ghori, ‎Imran. vol. 15.06. {{{day}}} December ‎2004.  Retrieved on 2008-01-27.
  10. Carlson, ‎Dean.  Retrieved on 2008-01-27.
  11. .  Retrieved on 2008-01-27.
  12. Raper, ‎Dan. 2006-07-19.  Retrieved on 2008-01-24.
  13. . 2004-04-14.  Retrieved on 2008-01-27.
  14. . MTV.TV artist of the week ed. June 2004. 
  15. . NME News ed. 2007-06-14.  Retrieved on 2008-01-27.
  16. . Music Charts ed.  Retrieved on 2008-01-27.
  17. . News ed. 2006.  Retrieved on 2008-01-27.

[ویرایش] منبع

[ویرایش] پیوند به بیرون

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ میوز موجود است.

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر