علوم اعصاب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دانش عصب شناسی یا نوروساینس (به انگلیسی: Neuroscience) دانش مطالعهٔ سامانه عصبی است. به طور سنتی دانش عصب شناسی یکی از شاخه های پزشکی و زیست شناسی می باشد. به هر رو این دانش اکنون یک دانش میان رشته ای است و در واقع با دیگر رشته های دانش مانند شیمی، رایانه، مهندسی، زبان شناسی، ریاضی؛ پزشکی، روان شناسی، فیزیک و فلسفه همکاری دارد.

پرسش هایی مانند، مغز چگونه کار میکند؟ مغز چیست؟ چرا مردم احساسات دارند؟ در حین بروز احساسات، چه تغییراتی در مغز رخ میدهد؟ علت های ریشه ای اختلال های روانی و عصبی چیست؟ در این میدان دانش پاسخ داده می شوند.

دانش عصب شناسی کوششی برای شناخت و درک دستگاه عصبی، شامل مغز، نخاع و سلول های حسی یا نرون ها در سراسر بدن است. این دانش، میدان کمابیش نوینی است که به رشد، ساختار، شیمى، عملكرد و آسیب شناسى دستگاه عصبى مى پردازد. پژوهش ها در زمینه کاركرد عصبى، پیشینه بلندی داشته و بسیاری بنیانگزار این علم را ابن هیثم میدانند. وی در کتاب المناظر ، توصیف بسیار دقیقی از مسیر بینایی انسان و نحوه عملکرد آن را آورده است.

در قرن 18 نیز فریتسچ و هیتزیك گزارش كردند كه تحریك الكتریكى نواحى خاصى از قشر مغز حیوانات باعث حركت مى گردد. بروكا و ورنیكه نیز پزشكانى بودند كه در مطالعات مجزاى خود از طریق كالبد شكافى نشان دادند كه آسیب به نواحى خاصى از مغز، با نقایص وآسیب هاى زبانى همراه است. در همان زمان هوجلینگز جكسون اظهار داشت كه در كاركردهاى پیچیده اى نظیر درك، زبان و كارهاى اجرایى، نواحى مختلفى از مغز درگیر است (لاندى-اكمن، ٢٠٠٢)

بیماران سکته مغزی، یکی از مهمترین منابع دانش در علوم اعصاب بوده و هستند چرا که با بروز آسیب در قسمتی از مغز، بخشهایی از عملکردهای آن تحت تاثیر قرار گرفته و این فرصت را به محققین داده است تا به ارتباط بین عملکردهای مختلف مغز و مناطق مختلف آن پی ببرند.

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ علوم اعصاب موجود است.