آسیب‌شناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آسیب‌شناسی یا پاتولوژی (به انگلیسی: Pathology) شاخه‌ای از علم پزشکی است که در خصوص تاثیر بیماریها و آسیب‌ها در سطح بافتی و سلولی و مولکولی بحث می‌کند و شامل مطالعه فرایند بیماری در یک اندام یا تمامی بدن برای شناخت ماهیت و علت‌های آن است. آسیب شناسی به دو شاخه اصلی آسیب شناسی بالینی Clinical pathology و آسیب‌شناسی تشریحی Surgical pathology تقسیم میشود.

آسیب شناسی بالینی یکی از تخصص های پزشکی است که به امر تشخیص بیماریها بر پایه مطالعه و بررسی مایعات و سایر نمونه های اخذ شده از بدن همانند ادرار ، خون ، مدفوع و ... می پردازد و به زیرشاخه های بیوشیمی chemical pathology ، میکروب شناسی بالینی میکروبیولوژی پزشکی , خون‌شناسی بالینی Hematopathology , آسیب شناسی مولکولی Molecular pathology و ژنتیک بالینی ژن‌شناسی پزشکی ، ایمنی شناسی بالینی Immunopathology تقسیم میشود.

آسیب شناسی تشریحی Anatomical pathology به مطالعه میکروسکوپی و بررسی ظاهری نمونه های بافتی که توسط خود پاتولوژیست یا توسط سایر پزشکان از بدن انسان برداشته میشود می پردازد.

پزشکان عمومی با قبولی در امتحان پذیرش دستیار و طی نمودن دوره 4 ساله و گذراندن امتحانات ارتقاء ، گواهینامه و دانشنامه تخصصی مدرک متخصص آسیب شناسی را دریافت میکنند.

در کشور ایران پاتولوژیست ها با نفوذی مافیا مانند که در سیستم وزارت بهداشت و درمان داشته اند توانسته اند خود را به سیستم آزمایشگاهی کلینیکال و بالینی به طور مطلق تحمیل کنند و با وضع قوانین خاص مانع از ادامه تحصیل فارغ التحصیلان علوم آزمایشگاهی در رشته دکتری حرفه ای آزمایشگاه شوند که این امر در سالهای اخیر مورد اعتراض زیاد این قشر قرار گرفته و در حال حاضر تلاش ها برای برقراری مجدد این رشته به اوج رسیده است.

منابع[ویرایش]

  • پاتولوژی رابینز.
  • The Practice of Surgical Pathology: A Beginner's Guide to the Diagnostic Process، by Diana Weedman Molavi، Publisher: Springer، 2008
  • واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان وادب فارسی