آسیب‌شناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آسیب‌شناسی یا پاتولوژی (به انگلیسی: Pathology) شاخه‌ای از علم پزشکی است که در خصوص تاثیر بیماریها و آسیب‌ها در سطح بافتی و سلولی و مولکولی بحث می‌کند و شامل مطالعه فرایند بیماری در یک اندام یا تمامی بدن برای شناخت ماهیت و علت‌های آن است. آسیب شناسی به دو شاخه اصلی آسیب شناسی بالینی Clinical pathology و آسیب‌شناسی تشریحی Surgical pathology تقسیم میشود.

آسیب شناسی بالینی یکی از تخصص های پزشکی است که به امر تشخیص بیماریها بر پایه مطالعه و بررسی مایعات و سایر نمونه های اخذ شده از بدن همانند ادرار ، خون ، مدفوع و ... می پردازد و به زیرشاخه های بیوشیمی chemical pathology ، میکروب شناسی بالینی میکروبیولوژی پزشکی , خون‌شناسی بالینی Hematopathology , آسیب شناسی مولکولی Molecular pathology و ژنتیک بالینی ژن‌شناسی پزشکی ، ایمنی شناسی بالینی Immunopathology تقسیم میشود.

آسیب شناسی تشریحی Anatomical pathology به مطالعه میکروسکوپی و بررسی ظاهری نمونه های بافتی که توسط خود پاتولوژیست یا توسط سایر پزشکان از بدن انسان برداشته میشود می پردازد.

پزشکان عمومی با قبولی در امتحان پذیرش دستیار و طی نمودن دوره 4 ساله و گذراندن امتحانات ارتقاء ، گواهینامه و دانشنامه تخصصی مدرک متخصص آسیب شناسی را دریافت میکنند.

منابع[ویرایش]

  • پاتولوژی رابینز.
  • The Practice of Surgical Pathology: A Beginner's Guide to the Diagnostic Process، by Diana Weedman Molavi، Publisher: Springer، 2008
  • واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان وادب فارسی