پزشکی داخلی

پزشکی داخلی (به انگلیسی: Internal medicine)‏ یک تخصص پزشکی است که با پیشگیری، تشخیص، و درمان بیماری‌های بزرگسالان سروکار دارد. متخصصان داخلی از بیماران بستری‌شده و آمبولانسی مراقبت می‌کنند و می‌توانند نقشی محوری در آموزش و پژوهش ایفا کنند. همچنین پزشکی داخلی یکی از تخصص‌های دامپزشکی نیز می‌باشد.

بر اساس تقسیم‌بندی انجمن پزشکی داخلی آمریکا فوق‌تخصص‌های پزشکی داخلی شامل موارد زیر می‌باشند:

• قلب‌شناسی (Cardiology)، مرتبط با اختلالات قلب و عروق
• درون‌ریزشناسی (Endocrinology)، مرتبط با اختلالات دستگاه درون‌ریز و ترشحات ویژهٔ آن که هورمون خوانده می‌شود
• گوارش‌شناسی (Gastroenterology)، مرتبط با بیماری‌های گوارشی
• خون‌شناسی (Hematology)، مرتبط با خون، اندامگان سازندهٔ خون، و بیماری‌های خونی
• بیماری عفونی (Infectious disease)، مرتبط با بیماری‌های ناشی از عامل زیستی همچون ویروس، باکتری، یا انگل
• سرطان‌شناسی (Oncology)، مرتبط با درمان سرطان از طریق شیمی‌درمانی
• کلیه‌شناسی (Nephrology)، مرتبط با مطالعهٔ عملکرد و بیماری‌های کلیه
• شش‌شناسی (Pulmonology)، مرتبط با بیماری‌های شش (ریه) و دستگاه تنفسی
• روماتولوژی (Rheumatology)، مرتبط با تشخیص و درمان بیماری‌های روماتیسمی
• پزشکی نوجوانان (Adolescent medicine)
• الکتروفیزیولوژی قلبی (Cardiac electrophysiology)
• پزشکی مراقبت‌های ویژه (Critical care medicine)
• پیرپزشکی (Geriatrics)
• قلب‌شناسی مداخله‌ای (تهاجمی) (Interventional cardiology)
• پزشکی بیمارستان (Hospital medicine)
• پزشکی خواب (Sleep medicine)
• پزشکی ورزشی (Sports medicine)
• کبدشناسی پیوندی (Transplant hepatology)

متخصصان داخلی همچنین می‌توانند در «آلرژی» و «ایمنی‌شناسی» نیز فوق تخصص بگیرند.

منابع

• Internal medicine، مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۹ ژوئیه ۲۰۱۱.

پانویس

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پزشکی داخلی موجود است.