رگ لنفی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رانش جریان مایع لنف (بلغمی) از طریق رگ‌های بلغمی (لنفاوی)

در دانش کالبدشناسی، رگ لنفی یا بلغمی رگ‌هایی با دیوارهٔ نازک هستند که وظیفهٔ جا به جایی مایع لنف را که حاوی سلول‌های خونی سفید ویژه‌ای به نام لنفوسیت است به عهده دارند. لنفوسیت‌ها ماده‌ای را که پادتن نامیده می‌شود تولید می‌کنند، این پادتن‌ها با میکروب‌ها و سم‌ها در بدن مقابله می‌کنند. درون رگ‌های لنفی با لایه‌هایی از لایه درون رگی و ماهیچه‌های صاف پوشیده شده ست. بافت‌های همبند بیرونی رگ‌های بلغمی را به بافت ها و اندامهای بدن متصل می‌کند.

بافت لنفاوی در بسیاری از اندام‌های بدن، به خصوص گره‌های لنفاوی و نیز در فولیکول‌های لنفاوی که در دستگاه گوارش وجود دارند، مانند لوزه‌ها، قرار دارد. دستگاه لنفاوی همچنین شامل همه ساختارها از جمله رگ‌های لنفی که وظیفه گردش و تولید لنفوسیت (سلول‌های لنفاوی) را به عهده دارند است که شامل طحال، تیموس، مغز استخوان و بافت‌های لنفاوی مرتبط با دستگاه گوارش می‌شوند.

فرایند جا به جایی لنف[ویرایش]

فرایند جا به جایی لنف به این صورت است که مایع لنف از مویرگ خارج می‌شود و به داخل سیاهرگ یا به کوچک ترین رگ بلغمی (لنفی) می‌ریزد. این رگ‌ها به یکدیگر متصل می‌شوند و مجراهای بزرگی را شکل می‌دهند که سرانجام به مجرای سینه‌ای می‌ریزد که در کنار آئورت نزولی قرار گرفته است و به یکی از شاخه‌های اصلی بزرگ سیاهرگ زبرین متصل می‌شود. دریچه‌ها به جریان لنف اجازه حرکت در یک جهت را می‌دهند. غده‌های لنفاوی در تمام بدن و در مکان‌هایی که مویرگ‌های لنفی به هم متصل می‌گردند، یافت می‌شوند. این مایع تنها در مسیر شبکهٔ رگ‌های بلغمی به صورت بینابینی با سلول‌های اصلی اندام‌ها در تماس است.

نگارخانه[ویرایش]

شامل نگاره هایی از دستگاه لنفاوی (بلغمی)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]