متوسط دوز کشنده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

متوسط دوز کشنده(به انگلیسی: Median lethal dose) که به صورت LD50 نشان داده می شود، عبارت است از مقدار معینی از یک سم که اگر روی یک عده از حیوانات آزمایشگاهی مورد مصرف قرار گیرد به طور متوسط ۵۰ درصد آنان را از بین می‌برد.

هرچه مقدار ال‌دی ۵۰ بزرگتر باشد سمیت ماده کمتر است. ال دی ۵۰ بر حسب میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن حیوان استفاده شده برای تعیین درجه سمیت بیان می‌شود. مثلاً ال‌دی ۵۰ مالاتیون، ۳۰۰۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است. تست ال‌دی ۵۰ توسط جی. دبلیو تروان (J.W. Trevan) در سال ۱۹۲۷ ابداع شده‌است.

انتقاد[ویرایش]

این آزمون به ۶۰ تا ۱۰۰ حیوان (و غالباً موش و رت) نیاز دارد که عمدتاً نیز رنج بسیاری را متحمل میشوند. به دلیل مشکلات استقراء به انسانها، این آزمایش غیرقابل اعتماد است. همچنین از آنجایی که متغیرهایی مانند سن، جنس، وزن و صفات موروثی حیوانات می توانند تاثیرات چشمگیری روی نتایج حاصله داشته باشد، آزمایشگاه ها داده هایی بسیار نامتناجس را با عناصر آزمایشی یکسان بدست می آورند. [۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

آزمایش روی حیوانات

منابع[ویرایش]