انجبار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English
انجبار
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
راسته: میخک‌سانان
تیره: Polygonaceae
سرده: Persicaria
گونه: P. bistorta
نام علمی
Persicaria bistorta
(L.) Samp.

انجبار ( به انگلیسی: Snakeroot ) گیاهی است پایا ساقه‌اش صاف و ساده بیش از یک متر ارتفاع که‌ریزوم‌هایی بزرگ، پیچدار و انشعابی دارد. برگهای قاعده آن بزرگ و نیزه‌ای است.برگهایش در بالا سبز و در زیر کدر و کرکدار است. برگهای زیرین دمبرگ درازی داردبیضوی پهن و نوک تیز و در انتهای روی دمبرگ به‌صورت بال درمی‌آید. سایر برگهابی‌پایه‌اند. گلها به رنگ گلی یا صورتی کمرنگ با گل پوش منفرد است و پرچمها ازبیرون دیده می‌شود. در ماه خرداد تا تیر گل می‌دهد.

ترکیبات شیمیایی[ویرایش]

انجبار دارای تانن، گلوکز، آمیدون، مواد آلبومینوئیدی، اکسالات کلیسم، اسیداگزالیک، لعاب، صمغ، یک ماده رنگی قرمز، ویتامین C است .

قسمت مورد استفاده انجبار ریزوم، ریشه و برگ گیاه است که در فصل پاییزریزوم آن جمع‌آوری شده و در آفتاب خشکانده می‌شوند، ریشه‌های بزرگ آن رابرش طولی می‌دهند.

خواص و اثرات دارویی: طبع انجبار سرد و خشک است. از نظر خواص درمانی ضد تب، مدر، ملین، التیام دهنده، قابض قوی، ضداسهال، مقوی عمومی، ضدعفونی کننده، ضد غلبة دم، ضد التهاب، محرک واشتهاآور است. از انجبار در موارد اسهال، اسهال خونی، دیسانتری، رفع ترشحات مخاطی، بی‌اختیاری دفع ادرار، ترشحات زنانگی، سوزش مجاری ادرار، گلو درد، ورم‌مجرای بول بعد از رفع حالت التهابی آن، بواسیر، انزال منی، تب نوبه، خونریزی‌رحم، التهابات اندام‌های تناسلی زن، التیام زخم، نزله‌های مزمن، سل، خونریزیهای‌ساده داخلی و خارجی، جلوگیری از سقط جنین، رفع ترشحات سفید مهبل، ووجود خون در ادرار توصیه شده‌است. در استعمال خارجی جوشانده ۱۵۰ گرم ریزوم آن در یک لیتر آب به شکل‌غرغره یا دهان شویه برای التیام زخم، ناراحتیهای حلق، سفت کردن لثه‌های نرم، التهابات لثه، لوزتین یا گلو و به‌صورت تزریق در دستگاه تناسلی، جهت ترشحات‌زنانگی و رفع ورم مجاری ادرار، اثرات مفیدی دارد. جوشانده انجبار به‌صورت تنقیه جهت رفع اسهال، بواسیر، درمان خراشهای ناحیه مقعد و برای واریس و مداوای زخم‌ها و اولسرها به‌صورت تأثیر دادن روی‌آنها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • گیاهان دارویی- علی زرگری- چاپ انتشارات تهران
  • معارف گیاهی- حسین میر حیدر
  • گیاهان دارویی- آریا فلاحتگر لیش- چاپ لاهیجی
Bistorta officinalis
Polygonum bistorta - Berlin Botanical Garden - IMG 8490.JPG
Bistorta officinalis
Scientific classification
Kingdom: Plantae
(unranked): Angiosperms
(unranked): Eudicots
(unranked): Core eudicots
Order: Caryophyllales
Family: Polygonaceae
Genus: Bistorta
Species: Bistorta officinalis
Delarbre
Synonyms
  • Polygonum bistorta
  • Persicaria officinalis
  • Persicaria bistorta

Bistorta officinalis, commonly known as bistort or European bistort, is a species of flowering plants in the dock family Polygonaceae, previously included in the genera Polygonum or Persicaria. Other common names include snakeroot, snake-root, snakeweed and Easter-ledges.

Description

Bistort is a perennial herb that grows to 20 to 80 centimetres (8 to 31 in) tall. It has a thick, twisted rootstock which has probably given it its common name of snakeroot. The stem is erect, unbranched and hairless. The leaves are usually hairless, the basal ones are longish-oval with long winged stalks and rounded or heart-shaped bases; the upper ones are few and are triangular, tapered and stalkless. There are stipules at their base which are fused into a sheath surrounding the stem. The inflorescence is a spike. The individual flowers are pink with five perianth segments, eight stamens, three fused carpels and three free styles. The fruit is a glossy black nut. Flowering takes place in June and July.[1]

Distribution and habitat

Bistort is a native of Europe but is often cultivated and has become naturalized in other parts of the world such as in the United States in New England. It is typically found growing in moist meadows, nutrient-rich wooded swamps, forest edges, wetlands, parks, gardens and disturbed ground.[2]

Uses

Bistort has been cultivated both as an ornamental plant and as a vegetable, its roots, leaves and young shoots being steamed or boiled. Many of its occurrences in the wild may be as a garden escape. It has also been used traditionally for medicinal purposes. The roots are rich in tannic and gallic acids and both these and the leaves have been used to treat wounds.[1]

References

  1. ^ a b "Bistort: Bistorta officinalis". NatureGate. Retrieved 2013-12-30. 
  2. ^ "Bistorta officianalis". Go Botany. Retrieved 2013-12-30.