کیانوش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کیانوش نام یکی از شخصیت​های اساطیری ایران در شاهنامه​ی فردوسی است. او پسر آبتین و فَرانک، و یکی از دو برادر فریدون بود که او را در پیروزی بر ضحاک یاری کرد:

برادر دو بودش دو فرخ همال ازو هر دو آزاده مهتر به سال
یکی بود ازیشان کیانوش نام دگر نام پرمایه​ی شادکام

پیش از رزم:

کیانوش و پرمایه بر دست شاه چو کهتر برادر ورا نیک خواه


صورت پهلوی واژهٔ کیانوش به احتمال زیاد کَی اَنوش بوده که کَی به معنی پادشاه و اَنوش (مانند اَنوشگ در انوشیروان) به معنی بی‌مرگ، باقی یا خوش و خرم است.


امروزه "کیانوش" به اشتباه برای نام​گذاری دختران نیز به کار می​رود.


پانویس[ویرایش]

  1. ^  مکنزی-۴۰← a-noshag.