برسام
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بِرسام یا بَرسام[۱]، در شاهنامه نام پسر بیژن است که سرداری دلیر بود و به فرمان بیژن، برای یاری ماهوی به مرو تاخت تا در آنجا با یزدگرد سوم نبرد کند.
میان ماهوی و برسام قرار بر این بود که در صورت پیروزی بر یزدگرد، تاج و تخت به برسام سپرده شود.
بدین ترتیب برسام با سپاه یزدگرد جنگید و بر او چیره گشت، امّا با این وجود ماهوی بر عهد و پیمان خویش استوار نماند و گنج و تخت را به برسام نسپرد.
پس برسام خشمگین شد و بر ماهوی یورش برد و او را گرفتار ساخت و سپس وی را با خود نزد ِ پدرش بیژن بُرد.
حکیم فردوسی در فرازی از شاهنامه از برسام چنین یاد میکند:
| به برسام فرمای تا با سپاه | به یاری شود سوی آن رزمگاه [۲] |
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویسها
- ↑ «برسام، لغت نامه دهخدا». لغتنامه دهخدا. بازبینیشده در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۰.
- ↑ پارسی نگاشتهٔ شاهنامهٔ فردوسی، صفحه: ۶۳۸
[ویرایش] منابع
- شاهنامهٔ فردوسی
- پارسی نگاشتهٔ شاهنامه، نگارش: فرانک دوانلو، انتشارات آهنگ قلم، چاپ سوم، ۱۳۸۷ (با اندکی تغییر)
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون شاهنامه است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
