زبان کره‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زبان کره‌ای
한국어 (韓國語) / 조선말 (朝鮮말)
Hangugeo, Chosŏnmal
Hangugeo-Chosonmal.png
دو نام زبان کره‌ای، Hangugeo و Chosŏnmal که به‌صورت عمودی به‌خط هانگول نوشته شده‌است.
بومی برای کره جنوبی
کره شمالی
جی‌لین·لیائونینگ·هیلونگ‌جیانگ, جمهوری خلق چین (کره‌ای‌ها در چین)
ایالات متحده آمریکا (کره‌ای‌ها در ایالات متحده آمریکا)
ژاپن (کره‌ای‌ها در ژاپن)
کشورهای مستقل همسود (Koryo-saram)
بومی سخن‌رانان
۷۷ میلیون  (۲۰۰۸–۲۰۱۲)e18
کره‌ای
شکل‌های اولیه
گویش‌ها
سرزمین اصلی گویش‌های کره‌ای
هانگول (اصلی)
هانجا (الفبای مخلوط)
بریل
الفبای سیریلیک (Koryo-mar)
وضعیت رسمی
زبان رسمی در
 کره جنوبی
 کره شمالی
یانبیان و چانگ‌بای، جمهوری خلق چین
زبان اقلیت
شناخته‌شده در
تنظیم‌شده توسط

موسسه ملی زبان کره‌ای
국립국어원 / 國立國語院
Sahoe Kwahagwon Ŏhak Yŏnguso
موسسه تحقیقات زبان، فرهنگستان علوم اجتماعی
사회과학원 어학연구소 / 社會科學院 語學研究所

کمیسیون تنظیم مقررات زبان کره‌ای چین
중국조선어규범위원회 / 中國朝鮮語規範委員會
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۱ ko
ایزو ۶۳۹-۲ kor
ایزو ۶۳۹-۳ در زمان‌های گوناگون:
kor – زبان کره‌ای نو
okm – زبان کره‌ای میانه
oko – زبان کره‌ای باستان
فهرست زبان‌شناس
okm زبان کره‌ای میانه
  oko زبان کره‌ای باستان
گلاتولوگ kore1280[۱]
زبان‌شناسی 45-AAA-a
{{{mapalt}}}
کشورهای با جمعیت بومی کره‌ای‌زبان (جوامع مهاجر با رنگ سبز نشان داده شده‌اند).
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
Korean consonants.svg

زبان کره‌ای (هانگول) (به کره‌ای: 한국어/조선말) زبان رسمی دو کشور کره شمالی و کره جنوبی است. کره‌ای همچنین یکی از دو زبان رسمی در منطقه خودمختار کره‌ای یانبیَن در کشور چین است. در حدود ۸۰ میلیون گویشور زبان کره‌ای همراه با گروه بزرگی در استرالیا، برزیل، کانادا، چین، ژاپن، ایالات متحده، جمهوری‌های شوروی سابق و اخیراً فیلیپین وجود دارند.

در مورد طبقه‌بندی زبان کره‌ای در گروه‌های زبانی، اختلاف نظر وجود دارد. برخی از زبان‌شناسان آن را در خانواده زبان‌های آلتایی قرار می‌دهند و برخی دیگر آن را زبانی تک‌خانواده به شمار می‌آورند. کره‌ای از لحاظ ساخت‌واژه (صرف)، یک زبان پیوندی و از لحاظ ترکیب جمله (نحو) جزو گونه زبانی «نهاد مفعول فعل» است. زبان کره‌ای همانند زبان‌های ژاپنی و ویتنامی، در خصوص وام‌واژه‌های چینی از این زبان تاثیر گرفته‌است.

واژه‌های اصیل کره‌ای در حدود ۳۵٪ واژگان این زبان را تشکیل می‌دهند، در حالی که در حدود ۶۰٪ واژگان زبان کره‌ای را واژه‌های «واژگان چینی-کره ای» (واژگان چینی یا واژگانی که ریشه چینی دارند) به خود اختصاص داده‌اند. ۵٪ باقی‌مانده، شامل وام‌واژه‌های دیگر زبان‌هاست که ۹۰٪ آنها از زبان انگلیسی وارد شده‌اند.

رده‌بندی[ویرایش]

بیشتر زبان‌شناسان کره‌ای را در رده زبان‌های منفرد و بی خویشاوند رده بندی می‌کنند.[۲]ولی تلاش‌هایی هست تا کره‌ای را به یکی از خانواده‌های زبانی در منطقه متصل کند.

از زمانی که مقاله رامشتد در سال ۱۹۲۳ منتشر شد برخی زبان‌شناسان[۳] از این نظریه پشتیبانی کردند که زبان کره‌ای می‌تواند در خانواده زبان‌های آلتایی باشد یا با زبان پرتوآلتایی خویشاوندی دارد. زبان کره‌ای به زبان‌های آلتایی شباهت دارد ولی زبان‌شناسان امروزه بر این باورند که شباهت‌های ریخت‌شناسی نمی‌تواند لزوماً دلیلی بر خویشاوندی یک زبان با زبانی دیگر باشد.[۴]زیرا این شباهت‌های ریخت‌شناسی به سادگی می‌تواند از ارتباط گویشوران دو زبان با هم و قرض گرفتن به وجود آمده باشد.[۵]

الفبا[ویرایش]

نوشتار اصلی: هانگول

حروف صدادار:ㅏ ㅑ ㅓ ㅕ ㅗ ㅛ ㅜ ㅠ ㅡ ㅣ

ㅏاین حرف صدای آ می‌دهد.

ㅑصدای یا می‌دهد

ㅓ این حرف صدایی بین ُ و آ کوتاه می‌دهد که بیشتر شبیه ُ است.

ㅕ این حرف صدای یُ می‌دهد که ُ آن مثل حرف قبلی تلفظ می‌شود

ㅗ این حرف صدای ُ می‌دهد که کمی به او کوتاه هم شبیه است

ㅛ این حرف صدای یُ می‌دهد اما ُ آن مثل حرف قبل تلفظ می‌شود

ㅜ این حرف صدای او کشیده (بلند) می‌دهد

ㅠ این حرف صدای یو می‌دهد که حرف و یا او آن مثل حرف قبل تلفظ می‌شود

ㅡ این حرف صدای او کوتاه می‌دهد

ㅣاین حرف صدای ای کشیده (بلند) می‌دهد

حروف بی صدا: ㄱ ㄴ ㄷ ㄹ ㅁ ㅂ ㅅ ㅇ ㅈ ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ ㅎ ㄱ این حرف صدای ک یا گ می‌دهد البته همراه با کلمه صدایش یعنی مثل این است که ما در زبان فارسی به ا به تنهایی می‌گوییم الف اما در هنگام کلمه مثل آب می‌گوییم آ

ㄴصدای ن می‌دهد.

ㄷصدای ت یا د می‌دهد

ㄹ صدای ر یا ل می‌دهد.

ㅁ صدای م می‌دهد

ㅂ این کلمه صدای ب یا پ می‌دهد

ㅅ این کلمه صدای س و ش می‌دهد

ㅇ این کلمه صدایی ندارد البته اول کلمه ولی در وسط کلمه خیر.

ㅈ این حرف صدای چ یا ج می‌دهد

ㅊاین حرف فقط صدای چ می‌دهد

ㅋ این حرف صدای ک می‌دهد

ㅌ این حرف صدای ت می‌دهد

ㅍ این حرف صدای پ می‌دهد

ㅎ این حرف صدای ه می‌دهد

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Korean language»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲ مه ۲۰۰۸).
  • زبان‌های مردم جهان، میشل مالرب، مترجم: عفت ملانظر، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، تهران ۱۳۸۲
  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "کره‌ای". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. 
  2. Song, Jae Jung (2005) "Language+isolate"&ei=_JVSS8LtGI6szASz-r36Cw&cd=1#v=onepage&q=Korean%20"Language%20isolate"&f=false "The Korean language: structure, use and context" Routledge, p. 15
    Lyle Campbell & Mauricio Mixco. 2007. A Glossary of Historical Linguistics. University of Utah Press. ("Korean, A language isolate", pg. 90; "Korean is often said to belong with the Altaic hypothesis, often also with Japanese, though this is not widely supported", pp. 90-91; "...most specialists...no longer believe that the...Altaic groups...are related", pg. 7)
    David Dalby. 1999/2000. The Linguasphere Register of the World's Languages and Speech Communities. Linguasphere Press.
    Nam-Kil Kim. 1992. "Korean", International Encyclopedia of Linguistics. Volume 2, pp. 282-286. ("...scholars have tried to establish genetic relationships between Korean and other languages and major language families, but with little success", pg. 282)
    András Róna-Tas. 1998. "The Reconstruction of Proto-Turkic and the Genetic Question", The Turkic Languages. Routledge. Pp. 67-80. ("[Ramstedt's comparisons of Korean and Altaic] have been heavily criticised in more recent studies, though the idea of a genetic relationship has not been totally abandoned", pg. 77.)
    Claus Schönig. 2003. "Turko-Mongolic Relations", The Mongolic Languages. Routledge. Pp. 403-419. ("...the 'Altaic' languages do not seem to share a common basic vocabulary of the type normally present in cases of genetic relationship", pg. 403)
  3. eg Miller 1971, 1996, Starostin et al. 2003
  4. eg Vovin 2008: 1
  5. Trask 1996: 147-151