زبان چینی کلاسیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Classical Chinese
Literary Chinese
古文 or 文言
منطقه سرزمین اصلی چین، تایوان، ژاپن، کشور کره، and ویتنام
دوره سده ۵م قبل از میلاد تا سده دوم بعد از میلاد و به عنوان زبان ادبی تا سده بیستم مورد استفاده بود
حروف چینی
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ lzh
گلاتولوگ lite1248[۱]
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
زبان چینی کلاسیک
چینی 古文
معنی لغوی "ancient writing"
Literary Chinese
چینی 文言
معنی لغوی "literary language"

زبان چینی کلاسیک (古文، gǔwén، "متن قدیمی") زبان ادبیات کلاسیک از انتهای دوران بهار و پائیز تا انتهای دوران دودمان هان است که به صورت چینی قدیمی نگاشته می‌شود.

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Classical Chinese". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. 
  • ویکی‌پدیای انگلیسی