گوریو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پادشاهی گوریو
고려국 (高麗國)
고려왕조 (高麗王朝)
پادشاهی مستقل
(۹۱۸–۱۲۷۰, ۱۳۵۶–۱۳۹۲)
خراجگزار سلسله مغول یوان (۱۲۷۰–۱۳۵۶)

۹۱۸–۱۳۹۲ Flag of the king of Joseon.svg
پرچم سلطنتی مهر سلطنتی
گوریو در سال ۱۳۸۹ میلادی
پایتخت کائسونگ
(۹۱۹–۱۲۳۲, ۱۲۷۰–۱۳۹۲)

Ganghwa
(۱۲۳۲–۱۲۷۰)
زبان‌(ها) کره ای میانه
دین بودیسم کره ای، کنفوسیوس کره ای، تائویسم کره ای، شمننیزم (شمن باوری) کره ای
دولت سلطنت
شاه
 - ۹۱۸–۹۴۳ تائجو (اولین)
 - ۹۴۹–۹۷۵ گوانگ جونگ
 - ۹۸۱–۹۹۷ سئونگ جونگ
 - ۱۰۴۶–۱۰۸۳ مونجونگ
 - ۱۳۵۱–۱۳۷۴ گنگ‌مین
 - ۱۳۸۹–۱۳۹۲ گنگ یانگ (آخرین)
Military regime leader
 - ۱۱۷۰–۱۱۷۱ Jeong Jung-bu (first)
 - ۱۱۷۱–۱۱۷۴ Yi Ui-bang
 - ۱۱۹۶–۱۲۱۹ Choe Chung-heon
 - ۱۲۷۰ Im Yu-mu (last)
تاریخچه
 - شروع آخرین سه امپراتوری ۹۰۰
 - Coronation of تائجو ۱۵ ژوئن، ۹۱۸
 - Unification of the آخرین سه امپراتوری ۹۳۶
 - جنگ گوریو خیتان ۹۹۳–۱۰۱۹
 - Completion of تریپیتاکا کوریانا ۱۲۵۱
 - Military regime ۱۱۷۰–۱۲۷۰
 - Abdication of Gongyang ۱۷ جولای، ۱۳۹۲
امروزه بخشی از  کره جنوبی
 کره شمالی
تاریخ کره
Korea-Gyeongju-Bulguksa-33.jpg

پیش از تاریخ
دوره جولمون
دوره میومان
گوجوسان (چوسان کهن) ۲۳۳۳ تا ۱۰۸ ق.م.
استان جین
سه امپراتوری نخست: ۱۰۸ تا ۵۷ ق.م.
بویو، اوکجو، دونگایی
سم‌هان: ما، بایون، جین
سه امپراتوری: ۵۷ ق.م. تا ۶۶۸ میلادی
گوگوریو ۳۷ ق.م. تا ۶۶۸ میلادی
باکجه ۱۸ ق.م. تا ۶۶۰ میلادی
شیلا ۵۷ ق.م. تا ۹۳۵ میلادی
گایا ۴۲ تا ۵۶۲
استان‌های شمالی-جنوبی: ۶۹۸ تا ۹۳۵
شیلای متحد ۶۶۸ تا ۹۳۵
گوگوریو کوچک ۶۹۹ تا ۸۲۰
بالهایی ۶۹۸ تا ۹۲۶
آخرین سه امپراتوری ۸۹۲ تا ۹۳۵
گوگوریو جدید، باکجه جدید، شیلا
گوریو ۹۱۸ تا ۱۳۹۲
چوسان ۱۳۹۲ تا ۱۸۹۷
امپراطوری کره ۱۸۹۷ تا ۱۹۱۰
سلطه ژاپن ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۵
دولت در تبعید کره ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۸
تقسیم کره ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸
کره شمالی، کره جنوبی ۱۹۴۸–تاکنون
جنگ کره ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳

  • فهرست پادشاهان
  • گاه‌شمار
  • تاریخ نظامی
  • تاریخ نیروی دریایی
  • تاریخ علم و فناوری
  • درگاه کره
    امپراتوری گوریو در ۱۳۷۴ میلادی

    امپراتوری گوریو در سال ۹۱۸ م. پس از فروپاشی تائبونگ (گوگوریو جدید) به دست فرمانده وانگ گیون و بعد از سقوط سلسله بالهایی در بخش وسیعی از کره برپا شد. پایتخت این امپراتوری گائی گیونگ نام داشت. آنها وارث گوگوریو بودند. دشمنان بزرگ گوریو قبایل جورچن (مردم جورجی) و امپراتوری لیائو در چین و امپراتوری یوآن بودند. امپراتوری گوریو سرانجام در سال ۱۳۹۲ م. به وسیله ژنرال ئی سونگ گی، مؤسس امپراتوری چوسان منقرض گردید.

    امپراتوران گوریو[ویرایش]

    تائجو وانگ گیون در سال ۹۱۸ م. با فتح چول وون، پایتخت امپراتوری تائبونگ سلسله گوریو را به یاد امپراتوری باستانی گوگوریو تأسیس نمود. پس از وی امپراتوران زیادی از نسل تائجو بر تخت گوریو تکیه زدند که یکی از معروفترین آنان یک امپراتریس چونچو بود. او توانست امپراتوری گوریو را به اوج قدرت و شوکت برساند. در دوره‌ای از فرمانروایی گوریو بازماندگان امپراتوری شیلا قدرت زیادی پیدا کرده بودند که به وسیله چونچو جلوی همه آنان گرفته شد.[۱]

    این حکومت تحت نفوذ اشراف و اعیان ایالات مختلف که از اعقاب شیلا بودند، قرار گرفت. با این حال امپراتوری گوریئو تا سال ۱۲۳۱ میلادی، باقی‌ماند تا آنکه اقوام مغول، پس از حمله مغول به کره این کشور را تصرف کردند و به دنبال آن آئین کنفسیوس در کره رواج یافت. در سال ۱۳۵۶ میلادی، حکومت مغولان پایان یافت و حکومت گوریو دوباره برقرار گشت. پیروان دین کنفسیوس به دستگاه‌های دولتی راه یافتند و سرانجام در سال ۱۳۹۲، به ریاست ژنرال یی سونگ یی به حکومت گوریئو پایان دادند.

    در بین سالهای ۹۹۴ تا ۹۹۸ امپراتوری گوریو در اوج قدرت بود در این دوره پادشاه گمجنگ جوان قدرت را دست داشت که در اصل مادرش ملکه چانچو حکومت می‌کرد وی قدرت ارتش را در دست داشت و توانست بخش زیادی از مناطق شمالی که به دست امپراتوری لیائو بود دوباره پس بگیرد. در این زمان مردی بنام کیم یانگ از شاهزاده‌های شیلا وارد دربار شد و بطور مخفی در صدد براندازی حکومت بود و چونچو این موضوع را فهمید و او را کشت.

    جنگ‌های بزرگ گوریو و لیائو[ویرایش]

    بزرگترین تهدید برای امپراتوری گوریو از جانب ترکان ختای بود که با عنوان لیائو در منطقه عظیمی از شمال چین حکومت می‌کردند. گوریو در بیشتر جنگ‌ها مقاومت می‌کرد ولی به علت قدرت بزرگ لیائو همواره با انعقاد قرارداد صلح از خطر فروپاشی فرار می‌کرد. تنها جنگی که به نفع گوریو تمام شد به رهبری گنگ جو و گنگ گامچان بود که توانستند بسیاری از نیروهای لیائو را شکست دهند. در این زمان امپراتوری سونگ در چین متحد گوریو در جنگ‌ها بود ولی قبایل جورچن همواره مشکل ساز بودند و شورش می‌کردند.

    فهرست پادشاهان گوریو[ویرایش]

    شماره نام امپراتور دوره زندگانی (میلادی) نسبت با امپراتورهای قبلی دوره حکومت (میلادی)
    ۱ تائجو ۸۷۷–۹۴۳ مؤسس سلسله گوریو ۹۱۸–۹۴۳
    ۲ هیه جونگ ۹۱۲–۹۴۵ پسر تائجو ۹۴۳–۹۴۵
    ۳ جئونگ جونگ اول ۹۲۳–۹۴۹ پسر تائجو ۹۴۵–۹۴۹
    ۴ گوانگ جونگ ۹۲۵–۹۷۵ پسر تائجو ۹۴۹–۹۷۵
    ۵ گیونگ جونگ ۹۵۵–۹۸۱ پسر گوانگ جونگ ۹۷۵–۹۸۱
    ۶ سئونگ جونگ ۹۶۰–۹۹۷ نوه تائجو ۹۸۱–۹۹۷
    ۷ موک جونگ ۹۸۰–۱۰۰۹ پسر گیونگ جونگ ۹۹۷–۱۰۰۹
    ۸ هیون جونگ ۹۹۲–۱۰۳۱ نوه تائجو ۱۰۰۹–۱۰۳۱
    ۹ دوک جونگ ۱۰۱۶–۱۰۳۴ پسر هیون جونگ ۱۰۳۱–۱۰۳۴
    ۱۰ جئونگ جونگ دوم ۱۰۱۸–۱۰۴۶ پسر هیون جونگ ۱۰۳۴–۱۰۴۶
    ۱۱ مون جونگ ۱۰۱۹–۱۰۸۳ پسر هیون جونگ ۱۰۴۶–۱۰۸۳
    ۱۲ سونجونگ ۱۰۴۷–۱۰۸۳ پسر مون جونگ ۱۰۸۳
    ۱۳ سئونجونگ ۱۰۴۹–۱۰۹۴ پسر مون جونگ ۱۰۸۳–۱۰۹۴
    ۱۴ هونجونگ ۱۰۸۴–۱۰۹۷ پسر سئونجونگ ۱۰۹۴–۱۰۹۵
    ۱۵ سوکجونگ ۱۰۵۴–۱۱۰۵ پسر مون جونگ ۱۰۹۵–۱۱۰۵
    ۱۶ یه جونگ ۱۰۷۹–۱۱۲۲ پسر سوکجونگ ۱۱۰۵–۱۱۲۲
    ۱۷ اینجونگ ۱۱۰۹–۱۱۴۶ پسر یه جونگ ۱۱۲۲–۱۱۴۶
    ۱۸ ایجونگ ۱۱۲۷–۱۱۷۳ پسر اینجونگ ۱۱۴۶–۱۱۷۰
    ۱۹ میونگ جونگ ۱۱۳۱–۱۲۰۲ پسر اینجونگ ۱۱۷۰–۱۱۹۷
    ۲۰ سینجونگ ۱۱۴۴–۱۲۰۴ پسر اینجونگ ۱۱۹۷–۱۲۰۴
    ۲۱ هویجونگ ۱۱۸۱–۱۲۳۷ پسر سینجونگ ۱۲۰۴–۱۲۱۱
    ۲۲ گانگ جونگ ۱۱۵۲–۱۲۱۳ پسر میونگ جونگ ۱۲۱۱–۱۲۱۳
    ۲۳ گوجونگ ۱۱۹۲–۱۲۵۹ پسر گانگ جونگ ۱۲۱۳–۱۲۵۹
    ۲۴ ون جونگ ۱۲۱۴–۱۲۷۴ پسر گوجونگ ۱۲۵۹–۱۲۷۴
    ۲۵ چونگ نیول ۱۲۳۶–۱۳۰۸ پسر ون جونگ ۱۲۷۴–۱۳۰۸
    ۲۶ چونگ سون ۱۲۷۵–۱۳۲۵ پسر چونگ نیول ۱۳۰۸–۱۳۱۳
    ۲۷ چونگ سوک ۱۲۹۴–۱۳۳۹ پسر چونگ سون ۱۳۱۳–۱۳۳۰
    ۲۸ چونگ هیه ۱۳۱۵–۱۳۴۴ پسر چونگ سوک ۱۳۳۰–۱۳۳۲
    ۲۷ چونگ سوک ۱۲۹۴–۱۳۳۹ پسر چونگ سون ۱۳۳۲–۱۳۳۹
    ۲۸ چونگ هیه ۱۳۱۵–۱۳۴۴ پسر چونگ سوک ۱۳۳۹–۱۳۴۴
    ۲۹ چونگ موک ۱۳۳۷–۱۳۴۸ پسر چونگ هیه ۱۳۴۴–۱۳۴۸
    ۳۰ چونگ جونگ ۱۳۳۸–۱۳۵۱ پسر چونگ هیه ۱۳۴۸–۱۳۵۱
    ۳۱ گنگ‌مین ۱۳۳۰–۱۳۷۴ پسر چونگ سوک ۱۳۵۱–۱۳۷۴
    ۳۲ یو ۱۳۶۵–۱۳۸۹ پسر گنگ‌مین ۱۳۷۴–۱۳۸۸
    ۳۳ چانگ ۱۳۸۱–۱۳۸۹ پسر یو ۱۳۸۸–۱۳۸۹
    ۳۴ گنگ‌یانگ ۱۳۴۵–۱۳۹۴ از نسل سینجونگ ۱۳۸۹–۱۳۹۲

    منابع[ویرایش]

    1. عابدی، فرزاد، ملت پرنده سه پا، نگاهی به تاریخ تحلیلی و سیاسی امپراتوری کره، ۱۳۸۹، همدان، نشر روز اندیش