گوریو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پادشاهی گوریو

고려국 (高麗國)
고려왕조 (高麗王朝)
گوریو
۹۱۸–۱۳۹۲
مهر گوریو
مهر
گوریو در سال ۱۳۸۹ میلادی
گوریو در سال ۱۳۸۹ میلادی
وضعیت
(۹۱۸–۱۲۷۰, ۱۳۵۶–۱۳۹۲)
خراجگزار سلسله مغول یوان (۱۲۷۰–۱۳۵۶)
پایتختکائسونگ
(۹۱۹–۱۲۳۲, ۱۲۷۰–۱۳۹۲)

جزیره گانگوا
(۱۲۳۲–۱۲۷۰)

۳۷°۵۸′ شمالی ۱۲۶°۳۳′ شرقی / ۳۷٫۹۶۷°شمالی ۱۲۶٫۵۵۰°شرقی / 37.967; 126.550
زبان(های) رایجکره ای میانه
دین(ها)
بودیسم کره‌ای، کنفوسیوس کره‌ای، تائوئیسم کره‌ای، شمن باوری کره‌ای
حکومتسلطنت
شاه 
• ۹۱۸–۹۴۳
تائجو (اولین)
• ۹۴۹–۹۷۵
گوانگ جونگ
• ۹۸۱–۹۹۷
سئونگ جونگ
• ۱۰۴۶–۱۰۸۳
مونجونگ
• ۱۳۵۱–۱۳۷۴
گنگ‌مین
• ۱۳۸۹–۱۳۹۲
گونگ یانگ (آخرین)
رژیم نظامی گوریو 
• ۱۱۷۰–۱۱۷۱
جئونگ جونگ-بو (اولین)
• ۱۱۷۱–۱۱۷۴
یی اوی بنگ
• ۱۱۹۶–۱۲۱۹
چویی چونگ-هیون
• ۱۲۷۰
ایم یو-مو (آخرین)
تاریخ 
۹۰۰
• تاج گذاری تائجو
۱۵ ژوئن، ۹۱۸
۹۳۶
• جنگ گوریو خیتان
۹۹۳–۱۰۱۹
۱۲۵۱
۱۱۷۰–۱۲۷۰
• خراجگزار سلسله مغولی دودمان یوآن
۱۲۷۰–۱۳۵۶
• کناره‌گیری گونگ یانگ
۱۷ ژوئیه، ۱۳۹۲
پیشین
پسین
شیلای متحد
بالهائه
گوگوریو جدید
باکجه جدید
چوسان
امروز بخشی از کره جنوبی
 کره شمالی
پادشاهان کره
گوریو

۱- تائجو ۹۱۸ - ۹۴۳
۲- هیه جونگ ۹۴۳ - ۹۴۵
۳- جئونگ جونگ اول ۹۴۵ - ۹۴۹
۴- گوانگ جونگ ۹۴۹ - ۹۷۵
۵- گیونگ جونگ ۹۷۵ - ۹۸۱
۶- سئونگ جونگ ۹۸۱ - ۹۹۷
۷- موک جونگ ۹۹۷ - ۱۰۰۹
۸- هیون جونگ ۱۰۰۹ - ۱۰۳۱
۹- دوک جونگ ۱۰۳۱ - ۱۰۳۴
۱۰- جئونگ جونگ دوم ۱۰۳۴ - ۱۰۴۶
۱۱- مون جونگ ۱۰۴۶ - ۱۰۸۳
۱۲- سونجونگ ۱۰۸۳
۱۳- سئونجونگ ۱۰۸۳ - ۱۰۹۴
۱۴- هونجونگ ۱۰۹۴ - ۱۰۹۵
۱۵- سوکجونگ ۱۰۹۵ - ۱۱۰۵
۱۶- یه جونگ ۱۱۰۵ - ۱۱۲۲
۱۷- اینجونگ ۱۱۲۲ - ۱۱۴۶
۱۸- ایجونگ ۱۱۴۶ - ۱۱۷۰
۱۹- میونگ جونگ ۱۱۷۰ - ۱۱۹۷
۲۰- سینجونگ ۱۱۹۷ - ۱۲۰۴
۲۱- هویجونگ ۱۲۰۴ - ۱۲۱۱
۲۲- گانگ جونگ ۱۲۱۱ - ۱۲۱۳
۲۳- گوجونگ ۱۲۱۳ - ۱۲۵۹
۲۴- ون جونگ ۱۲۵۹ - ۱۲۷۴
۲۵- چونگ نیول ۱۲۷۴ - ۱۳۰۸
۲۶- چونگ سون ۱۳۰۸ - ۱۳۱۳
۲۷- چونگ سوک ۱۳۱۳ - ۱۳۳۰
۲۸- چونگ هیه ۱۳۳۰ - ۱۳۳۲
۲۷- چونگ سوک ۱۳۳۲ - ۱۳۳۹
۲۸- چونگ هیه ۱۳۳۹ - ۱۳۴۴
۲۹- چونگ موک ۱۳۴۴ - ۱۳۴۸
۳۰- چونگ جونگ ۱۳۴۸ - ۱۳۵۱
۳۱- گُنگ‌مین ۱۳۵۱ - ۱۳۷۴
۳۲- یو ۱۳۷۴ - ۱۳۸۸
۳۳- چانگ ۱۳۸۸ - ۱۳۸۹
۳۴- گونگ یانگ ۱۳۸۹ - ۱۳۹۲

پادشاهی گوریو در ۱۳۷۴ میلادی

گوریو (کره‌ای؛ هانگول: 고려؛ هانجا: 高麗؛ مک‌کیون–ریشاور: Koryŏ؛ [ko.ɾjʌ]) یک دودمان‌ کره‌ای بود که در سال ۹۱۸، در دوره آخرین سه‌ پادشاهی، تأسیس شد که تا سال ۱۳۹۲ شبه‌جزیره کره را متحد کرد و بر آن حکومت کرد.[۱] گوریو به چیزی دست یافت که مورخان کره‌ای آن را «اتحاد ملی واقعی» می‌نامند، زیرا نه تنها سه پادشاهی متأخر را متحد کرد، بلکه بسیاری از طبقه حاکمه پادشاهی شمالی بالهایی را نیز دربر گرفت، که منشأ آنها در گوگوریو از سه پادشاهی نخست بود. [۲][۳] نام «کره» برگرفته از نام گوریو است که به عنوان رومی نیز به عنوان Koryŏ شناخته می‌شود، که اولین بار در اوایل قرن پنجم توسط گوگوریو استفاده شد.[۴] به گفته مورخان کره‌ای، در دوره گوریو بود که هویت‌های فردی گوگوریو، باکجه و شیلا با موفقیت در یک موجودیت واحد ادغام شدند که اساس هویت کره‌ای امروزی شد.[۴][۵] گوریو جانشین ایالت بعدی گوگوریو جدید و گوگوریو بود.[۶].[۷][۸][۹]

گوریو در سراسر وجود خود، در کنار دوره شیلا، به عنوان «عصر طلایی بودیسم» در کره شناخته می‌شد.[۱۰] بودایی به عنوان دین دولتی، با ۷۰ معبد تنها در پایتخت در قرن یازدهم، به بالاترین سطح نفوذ خود در تاریخ کره دست یافت.[۱۱] تجارت در گوریو رونق گرفت، با بازرگانانی که از خاورمیانه می‌آمدند.[۱۲][۱۳] پایتخت در کائسونگ امروزی، کره شمالی مرکز تجارت و صنعت بود.[۱۴] گوریو دوره‌ای از دستاوردهای بزرگ در هنر و فرهنگ کره بود.[۱۵] گوریو در دوران اوج خود دائماً با امپراتوری‌های شمالی مانند لیائو (خیتان‌ها) و جورچن‌ها درگیر بود. همچنین به سلسله یوان مغول حمله کرد و با حمله به یوان، سرزمین‌هایی را پس گرفت.[۱۶] این توسط محققان مدرن کره‌ای به عنوان دکترین گسترش شمالی گوریو (هانگول: 북진 정책) برای بازپس‌گیری زمین‌های اجدادی که قبلاً متعلق به گوگوریو بود، در نظر گرفته می‌شود.[۱۷] به همان اندازه که برای آموزش و فرهنگ ارزش قائل بود، گوریو توانست قدرت نظامی قابل توجهی را در زمان جنگ بسیج کند. در سال‌های قرن چهاردهم،[۱۸][۱۹] ارتش عظیم شورشیان دستارسرخ از چین[۲۰][۲۱] و دزدان‌ دریایی‌ حرفه‌ای‌ ژاپنی[۲۲][۲۳] را دفع کرد.[۲۴] یک حمله نهایی علیه سلسله مینگ منجر به کودتا به رهبری ژنرال یی‌ سونگ‌ گی شد که به سلسله گوریو پایان و دوران پادشاهی چوسان آغاز شد.[۲۵]

جنگ‌های بزرگ گوریو و لیائو[ویرایش]

بزرگ‌ترین تهدید برای پادشاهی گوریو از جانب ترکان ختای بود که با عنوان لیائو در منطقه عظیمی از شمال چین حکومت می‌کردند. گوریو در بیشتر جنگ‌ها مقاومت می‌کرد ولی به علت قدرت بزرگ لیائو همواره با انعقاد قرارداد صلح از خطر فروپاشی فرار می‌کرد. تنها جنگی که به نفع گوریو تمام شد به رهبری گنگ جو و گانگ گام چان بود که توانستند بسیاری از نیروهای لیائو را شکست دهند. در این زمان پادشاهی سونگ در چین متحد گوریو در جنگ‌ها بود ولی قبایل جورچن همواره مشکل ساز بودند و شورش می‌کردند.

فهرست پادشاهان گوریو[ویرایش]

شماره پادشاهان رژیم گوریو دوره زندگانی (میلادی) نسبت با پادشاهان قبلی دوره حکومت (میلادی)
۱ تائجو ۸۷۷–۹۴۳ مؤسس سلسله گوریو ۹۱۸–۹۴۳
۲ هیه جونگ ۹۱۲–۹۴۵ پسر تائجو ۹۴۳–۹۴۵
۳ جئونگ جونگ اول ۹۲۳–۹۴۹ پسر تائجو ۹۴۵–۹۴۹
۴ گوانگ جونگ ۹۲۵–۹۷۵ پسر تائجو ۹۴۹–۹۷۵
۵ گیونگ جونگ ۹۵۵–۹۸۱ پسر گوانگ جونگ ۹۷۵–۹۸۱
۶ سئونگ جونگ ۹۶۰–۹۹۷ نوه تائجو ۹۸۱–۹۹۷
۷ موک جونگ ۹۸۰–۱۰۰۹ پسر گیونگ جونگ ۹۹۷–۱۰۰۹
۸ هیون جونگ ۹۹۲–۱۰۳۱ نوه تائجو ۱۰۰۹–۱۰۳۱
۹ دوک جونگ ۱۰۱۶–۱۰۳۴ پسر هیون جونگ ۱۰۳۱–۱۰۳۴
۱۰ جئونگ جونگ دوم ۱۰۱۸–۱۰۴۶ پسر هیون جونگ ۱۰۳۴–۱۰۴۶
۱۱ مون جونگ ۱۰۱۹–۱۰۸۳ پسر هیون جونگ ۱۰۴۶–۱۰۸۳
۱۲ سونجونگ ۱۰۴۷–۱۰۸۳ پسر مون جونگ ۱۰۸۳
۱۳ سئونجونگ ۱۰۴۹–۱۰۹۴ پسر مون جونگ ۱۰۸۳–۱۰۹۴
۱۴ هونجونگ ۱۰۸۴–۱۰۹۷ پسر سئونجونگ ۱۰۹۴–۱۰۹۵
۱۵ سوکجونگ ۱۰۵۴–۱۱۰۵ پسر مون جونگ ۱۰۹۵–۱۱۰۵
۱۶ یه جونگ ۱۰۷۹–۱۱۲۲ پسر سوکجونگ ۱۱۰۵–۱۱۲۲
۱۷ اینجونگ ۱۱۰۹–۱۱۴۶ پسر یه جونگ ۱۱۲۲–۱۱۴۶
۱۸ ایجونگ ۱۱۲۷–۱۱۷۳ پسر اینجونگ ۱۱۴۶–۱۱۷۰
۱۹ میونگ جونگ ۱۱۳۱–۱۲۰۲ پسر اینجونگ ۱۱۷۰–۱۱۹۷
۲۰ سینجونگ ۱۱۴۴–۱۲۰۴ پسر اینجونگ ۱۱۹۷–۱۲۰۴
۲۱ هویجونگ ۱۱۸۱–۱۲۳۷ پسر سینجونگ ۱۲۰۴–۱۲۱۱
۲۲ گانگ جونگ ۱۱۵۲–۱۲۱۳ پسر میونگ جونگ ۱۲۱۱–۱۲۱۳
۲۳ گوجونگ ۱۱۹۲–۱۲۵۹ پسر گانگ جونگ ۱۲۱۳–۱۲۵۹
۲۴ ون جونگ ۱۲۱۴–۱۲۷۴ پسر گوجونگ ۱۲۵۹–۱۲۷۴
۲۵ چونگ نیول ۱۲۳۶–۱۳۰۸ پسر ون جونگ تقریباً از زمان حکومت این پادشاه و بعد از آن قدرت خاندان سلطنتی ضعیف شد و به دست افرادی همچون دوک یسونگ گی یچول که از مغولان سلسله یوآن بودند افتاد. ۱۲۷۴–۱۳۰۸
۲۶ چونگ سون ۱۲۷۵–۱۳۲۵ پسر چونگ نیول ۱۳۰۸–۱۳۱۳
۲۷ چونگ سوک ۱۲۹۴–۱۳۳۹ پسر چونگ سون پس از رسیدن به امپراتوری در سال ۱۳۱۴ تا سال ۱۳۳۰ حکومت کرد ولی پس از این که پسرش چونگ هیه را در سال ۱۳۲۱ به دنیا آورد موقعیت ولیعهد سابق (الجایتو نوه امپراتور چونگ نیول) متزلزل شد به همین خاطر الجایتو با امپراتور یوآن یینگ زونگ برای عزل چونگ سوک همدست و چونگ سوک را در سال ۱۳۳۰ از حکومت برکنار و به تبت تبعید کردند. ابتدا از ۱۳۱۳ تا ۱۳۳۰
۲۸ چونگ هیه ۱۳۱۵–۱۳۴۴ پسر چونگ سوک این پادشاه که در سال ۱۳۳۰ پس از برکناری پدرش برای به دست گرفتن حکومت توسط یینگ زونگ امپراتور یوآن به گوریو فرستاده شده بود سرانجام در سال ۱۳۳۲ توسط امپراتور بعدی یوآن تای دینگ از حکومت عزل و به یوآن فرستاده شد و پدرش مجدداً به پادشاهی رسید. ابتدا از ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲
۲۷ چونگ سوک ۱۲۹۴–۱۳۳۹ پسر چونگ سون این پادشاه که پس از عزل پسرش برای بار دوم در سال ۱۳۳۲ به پادشاهی رسیده بود سرانجام در سال ۱۳۳۹ بر اثر بیماری درگذشت. بار دوم از ۱۳۳۲ تا ۱۳۳۹
۲۸ چونگ هیه ۱۳۱۵–۱۳۴۴ پسر چونگ سوک این پادشاه که پس از مرگ پدرش در سال ۱۳۳۹ و برای بار دوم به پادشاهی رسیده بود تمام اوقات خود را به عیاشی و خوشگذرانی می‌گذراند. سرانجام عیاشی‌های این پادشاه سبب نفرت مردم و تعدادی از مقامات از وی شد تا این که سرانجام وی در سال ۱۳۴۴ از حکومت عزل و به شهرستان یوئانگ در یوآن تبعید شد و در آن جا به خاطر خوردن نارنگی مسمومی از دنیا رفت بار دوم از ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۴
۲۹ چونگ موک ۱۳۳۷–۱۳۴۸ پسر چونگ هیه ۱۳۴۴–۱۳۴۸
۳۰ چونگ جونگ ۱۳۳۸–۱۳۵۱ پسر چونگ هیه در ده سالگی دوک یسونگ گی یچول او را به امپراتوری رساند و در سینزده سالگی دوک یسونگ گی یچول او را از حکومت عزل و با زهر مسموم کرد. در قسمتی از سریال سرنوشت لحظه مسموم شدن و مرگ این پادشاه توسط دوک یسونگ گی یچول به نمایش درآمده است. ۱۳۴۸–۱۳۵۱
۳۱ گونگمین ۱۳۳۰–۱۳۷۴ پسر چونگ سوک که از کودکی در یوآن بزرگ شده بود. ۱۳۵۱–۱۳۷۴
۳۲ یو ۱۳۶۵–۱۳۸۹ پسر گونگمین ۱۳۷۴–۱۳۸۸
۳۳ چانگ ۱۳۸۱–۱۳۸۹ پسر یو ۱۳۸۸–۱۳۸۹
۳۴ گونگ‌یانگ ۱۳۴۵–۱۳۹۴ از نسل سینجونگ ۱۳۸۹–۱۳۹۲

منابع[ویرایش]

  1. "Koryŏ dynasty | Korean history". Encyclopedia Britannica (به انگلیسی). Encyclopædia Britannica, Inc. Retrieved 8 February 2019.
  2. Kim 2012, p. 120.
  3. Lee 1984, p. 103.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "고려". 문화콘텐츠닷컴 (به کره‌ای). Korea Creative Contents Agency. Retrieved 2 November 2018.
  5. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :5 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. Kim 2012, pp. 120–122.
  7. Seth, Michael (2019). A Concise History of Korea: From Antiquity to the Present. Rowman & Littlefield Publishers. p. 80.
  8. Lee, Soon Keun (2005). "On the Historical Succession of Goguryeo in Northeast Asia". Korea Journal. 45 (1): 187-190.
  9. history net. "Goryeo Drives Back the Khitan". History Net (به انگلیسی). Retrieved 30 January 2023.
  10. Johnston, William M. (2013). Encyclopedia of Monasticism (به انگلیسی). Routledge. p. 275. ISBN 978-1-136-78715-7.
  11. Kim 2012, p. 148.
  12. Till, Geoffrey; Bratton, Patrick (2012). Sea Power and the Asia-Pacific: The Triumph of Neptune? (به انگلیسی). Routledge. p. 145. ISBN 978-1-136-62724-8. Retrieved 8 February 2019.
  13. Lee 2017a, p. 52.
  14. Ronald, Ma (1997). Financial Reporting in the Pacific Asia Region (به انگلیسی). World Scientific. p. 239. ISBN 978-981-4497-62-6. Retrieved 8 February 2019.
  15. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام The Met وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  16. Oh, Kiseung (2021). "Disputes in Goryeo-Mongol border area and Reclaim of the Ssangseong-Prefectures at fifth year of King Kongmin regined". ̈숭실사학. 46: 54 – via Korea Citation Index.
  17. "북진정책(北進政策) – 한국민족문화대백과사전". encykorea.aks.ac.kr. Retrieved 2022-04-02.
  18. Kim, Nak Jin (2017). "Goryeo's Conquest of the Jurchen and Tactical Systems of Byeolmuban during the Reign of Sukjong and Yejong". ͕한국학논총. 47: 165 – via Kukmin University Korea Studies.
  19. "세계한민족문화대전". www.okpedia.kr. Retrieved 2022-04-02.
  20. Park, Jinhoon (2018). "On the Invasion of Red Turban Army (紅巾賊) in late Goryeo Dynasty and Military activities of Ahn-Woo (安祐)". Korea Citation Index. Retrieved 2022-04-02.
  21. Lee, Jung Ran (2018). "Invasion by Red Turban Bandits in 1361 into Goryeo and King Gongmin's Politics of Evacuation in Chungcheong Region". 지방사와 지방문화. 21: 40 – via Korea Citation Index.
  22. "왜구". terms.naver.com (به کره‌ای). Retrieved 2022-04-02.
  23. "대마도정벌". terms.naver.com (به کره‌ای). Retrieved 2022-04-02.
  24. Lee 2017b.
  25. "요동정벌". terms.naver.com (به کره‌ای). Retrieved 2022-04-02.