گوریو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پادشاهی گوریو
고려국 (高麗國)
고려왕조 (高麗王朝)
پادشاهی مستقل
(۹۱۸–۱۲۷۰, ۱۳۵۶–۱۳۹۲)
خراجگزار سلسله مغول یوان (۱۲۷۰–۱۳۵۶)

۹۱۸–۱۳۹۲ Flag of the king of Joseon.svg
پرچم سلطنتی مهر سلطنتی
گوریو در سال ۱۳۸۹ میلادی
پایتخت کائسونگ
(۹۱۹–۱۲۳۲, ۱۲۷۰–۱392)

Ganghwa
(۱۲۳۲–۱۲۷۰)
زبان‌(ها) Middle Korean
دین Korean Buddhism, Korean Confucianism, Korean Taoism, Korean shamanism
دولت سلطنت
شاه
 - ۹۱۸–۹۴۳ تائجو (first)
 - ۹۴۹–۹۷۵ گوانگ جونگ
 - ۹۸۱–۹۹۷ سئونگ جونگ
 - ۱۰۴۶–۱۰۸۳ Munjong
 - ۱۳۵۱–۱۳۷۴ گنگ‌مین
 - ۱۳۸۹–۱۳۹۲ Gongyang (last)
Military regime leader
 - ۱۱۷۰–۱۱۷۱ Jeong Jung-bu (first)
 - ۱۱۷۱–۱۱۷۴ Yi Ui-bang
 - ۱۱۹۶–۱۲۱۹ Choe Chung-heon
 - ۱۲۷۰ Im Yu-mu (last)
تاریخچه
 - آخرین سه امپراتوری rise ۹۰۰
 - Coronation of تائجو ۱۵ ژوئن، ۹۱۸
 - Unification of the آخرین سه امپراتوری ۹۳۶
 - Goryeo–Khitan War ۹۹۳–۱۰۱۹
 - Completion of تریپیتاکا کوریانا ۱۲۵۱
 - Military regime ۱۱۷۰–۱۲۷۰
 - Abdication of Gongyang ۱۷ جولای، ۱۳۹۲
امروزه بخشی از  کره جنوبی
 کره شمالی
تاریخ کره
Korea-Gyeongju-Bulguksa-33.jpg

پیش از تاریخ
دوره جولمون
دوره میومان
گوجوسان (چوسان کهن) ۲۳۳۳ تا ۱۰۸ ق.م.
استان جین
نخستین سه امپراتوری: ۱۰۸ تا ۵۷ ق.م.
بویو، اوکجه، دونگایی
سم‌هان: ما، بایون، جین
سه امپراتوری: ۵۷ ق.م. تا ۶۶۸ میلادی
گوگوریو ۳۷ ق.م. تا ۶۶۸ میلادی
باکجه ۱۸ ق.م. تا ۶۶۰ میلادی
شیلا ۵۷ ق.م. تا ۹۳۵ میلادی
گایا ۴۲ تا ۵۶۲
استان‌های شمالی-جنوبی: ۶۹۸ تا ۹۳۵
شیلای متحد ۶۶۸ تا ۹۳۵
بالهایی ۶۹۸ تا ۹۲۶
آخرین سه امپراتوری ۸۹۲ تا ۹۳۵
گوگوریو جدید، باکجه جدید، شیلا
گوریو ۹۱۸ تا ۱۳۹۲
چوسان ۱۳۹۲ تا ۱۸۹۷
امپراطوری کره ۱۸۹۷ تا ۱۹۱۰
سلطه ژاپن ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۵
دولت در تبعید کره ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۸
تقسیم کره ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸
کره شمالی، کره جنوبی ۱۹۴۸–تاکنون
جنگ کره ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳

  • فهرست پادشاهان
  • گاه‌شمار
  • تاریخ نظامی
  • تاریخ نیروی دریایی
  • تاریخ علم و فناوری
  • درگاه کره
    امپراتوری گوریو در ۱۳۷۴ میلادی

    امپراتوری گوریو در سال ۹۱۸ م. پس از فروپاشی تائبونگ به دست فرمانده وانگ گیون در بخش وسیعی از کره برپا شد. پایتخت این امپراتوری گائی گیونگ نام داشت. دشمنان بزرگ گوریو قبایل جورچن و امپراتوری لیائو در چین بودند. امپراتوری گوریو سرانجام در سال ۱۳۹۲ م. به وسیله ژنرال ئی سونگ گی، مؤسس امپراتوری چوسان منقرض گردید.

    Map of Goryeo

    امپراتوران گوریو[ویرایش]

    تائجو وانگ گیون در سال ۹۱۸ م. با فتح چول وون، پایتخت امپراتوری تائبونگ سلسله گوریو را به یاد امپراتوری باستانی گوگوریو تأسیس نمود. پس از وی امپراتوران زیادی از نسل تائجو بر تخت گوریو تکیه زدند که یکی از معروفترین آنان یک امپراتریس چونچو بود. او توانست امپراتوی گوریو را به اوج قدرت و شوکت برساند. در دوره‌ای از فرمانروایی گوریو بازماندگان امپراتوری شیلا قدرت زیادی پیدا کرده بودند که به وسیله چونچو جلوی همه آنان گرفته شد.[۱]

    این حکومت تحت نفوذ اشراف و اعیان ایالات مختلف که از اعقاب شیلا بودند، قرار گرفت. با این حال امپراتوری گوریئو تا سال ۱۲۳۱ میلادی، باقی‌ماند تا آنکه اقوام مغول، کره را تصرف کردند و به دنبال آن آئین کنفسیوس در کره رواج یافت. در سال ۱۲۶۰ میلادی، حکومت مغولان پایان یافت و حکومت گوریئو دوباره برقرار گشت. پیروان دین کنفسیوس به دستگاه‌های دولتی راه یافتند و سرانجام در سال ۱۳۹۲، به ریاست ژنرال یی سونگ یی به حکومت گوریئو پایان دادند.

    در بین سالهای ۹۹۴ تا ۹۹۸ امپراتوری گوریو در اوج قدرت بود در این دوره پادشاه گمجنگ جوان قدرت را دست داشت که در اصل مادرش ملکه چانچو حکومت می‌کرد وی قدرت ارتش را در دست داشت و توانست بخش زیادی از مناطق شمالی که به دست امپراتوری لیائو بود دوباره پس بگیرد. در این زمان مردی بنام کیم یانگ از شاهزاده‌های شیلا وارد دربار شد و بطور مخفی در صدد براندازی حکومت بود و چونچو این موضوع را فهمید و او را کشت.

    جنگ‌های بزرگ گوریو و لیائو[ویرایش]

    بزرگترین تهدید برای امپراتوری گوریو از جانب ترکان ختای بود که با عنوان لیائو در منطقه عظیمی از شمال چین حکومت می‌کردند. گوریو در بیشتر جنگ‌ها مقاومت می‌کرد ولی به علت قدرت بزرگ لیائو همواره با انعقاد قرارداد صلح از خطر فروپاشی فرار می‌کرد. تنها جنگی که به نفع گوریو تمام شد به رهبری گنگ جو و گنگ گامچان بود که توانستند بسیاری از نیروهای لیائو را شکست دهند. در این زمان امپراتوری سونگ در چین متحد گوریو در جنگ‌ها بود ولی قبایل جورچن همواره مشکل ساز بودند و شورش می‌کردند.

    منابع[ویرایش]

    1. عابدی، فرزاد، ملت پرنده سه پا، نگاهی به تاریخ تحلیلی و سیاسی امپراتوری کره، ۱۳۸۹، همدان، نشر روز اندیش