زبان پیوندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

زبان پیوندی یا چسبانشی[۱] زبانیست که به‌طور گسترده پیوستن (یا چسباندن) استفاده می‌کند: بیشتر واژگان از چسباندن تکواژها به یکدیگر ایجاد شده‌اند. این عبارت اولین بار توسط ویلهلم فون هومبُلت در ۱۸۳۶ جهت طبقه‌بندی زبانها از دیدگاه تک‌واژشناسی ارائه گردید. در یک زبان پیوندی، نمایه‌ها جداگانه، از دسته‌بندیهای مرتبط، یک به یک به پایه لغت افزوده می‌شود.[۲]

نمونه‌هایی از زبانهای پیوندی (چسبانشی)

مثالهایی از زبانهای پیوندی شامل زبانهای زیر است:

بیشتر مردمان خاور نزدیک باستان نیز به این زبانها صحبت می‌کردند:

جستارهای وابسته

زبان

زبان ترکیبی

نیم زبان

پانویس

  1. فرهنگ علوم انسانی، داریوش آشوری
  2. Masayoshi Shibatani, Theodora Bynon (1999). Approaches to Language Typology. Oxford University Press. p. 5. ISBN 0-19-823866-5.

منابع

ویکی‌پدیای انگلیسی زیر عنوان Agglutinative language