تالکوت پارسونز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Talcott Parsons
متولد ۱۳ دسامبر ۱۹۰۲(1902-12-13) ‏(۱۱۰ سال)
کلرادو اسپرینگز, ایالات متحده آمریکا
مرگ ۸ مه ۱۹۷۹ (۷۶ سال)
مونیخ, آلمان
ساکن ایالات متحده آمریکا
زمینه فعالیت جامعه‌شناسی
سازمان دانشگاه هاروارد
محل تحصیل دانشگاه روپرشت-کارلز هایدلبرگ
مدرسه اقتصاد لندن
Amherst College
استاد راهنما Edgar Salin
دانشجوهای دیگر Robert K. Merton, Harold Garfinkel, Niklas Luhmann
تاثیرات امیل دورکیم, ماکس وبر

تالکوت پارسونز (۱۳ دسامبر ۱۹۰۲ - ۸ مه ۱۹۷۹)، جامعه‌شناس آمریکایی، و از ۱۹۲۷ تا ۱۹۷۳ در دانشگاه هاروارد به انجام‌وظیفه مشغول بود.

پارسونز یک نظریهٔ عمومی به‌نام «نظریهٔ کُنِش» را برای بررسی جامعه توسعه داد که برمبنای روش‌شناختی اختیارگرایی، و مبنای معرفت‌شناختی واقع‌گرایی ِ تحلیلی استوار است. این نظریه، تلاش می‌کند بین دو سنت عمدهٔ روش‌شناختی تعادل ایجاد کند: فایده-تجربه‌گرایی، و تأویل-ایدئال‌گرایی. برای پارسونز، اختیارگرایی میان این دو روش عمده راه سومی پدید می‌آورد. بیش از یک نظریهٔ اجتماعی، پارسونز یک نظریه دربارهٔ تحول جامعه، و یک تفسیر عینی از جهات و رانه‌های تاریخ جهان ارائه کرده‌است.

پارسونز کار امیل دورکیم و ویلفردو پارتو را تجزیه و تحلیل، و نوشته‌های آنان را از طریق انداوم‌واره (پارادیم) کنش ِ اختیارگرا ارزیابی کرده‌است. او هم‌چنین، پیشتاز معرفی و تفسیر آثار ماکس وبر به مخاطبان آمریکایی بود. او اگرچه عموماً به‌عنوان پژوهش‌گری ساختار-کارکردگرا در نظر گرفته‌می‌شود، در مقاله‌ای در اواخر عمر خود، نوشته‌است که مفاهیم کارکردگرا، یا ساختار-کارکردگرا، راه‌های نامناسبی برای معرفی ساختار نظریهٔ او هستند. برای پارسونز، ساختار-کارکردگرایی یک مرحله در توسعهٔ روش‌شناختی علوم اجتماعی بود، و کارکردگرایی هم یک روش جهان‌شمول، نه واژه‌ای برای نام‌گذاری یک مکتبِ به‌خصوص.

[ویرایش] منابع

ویکی‌پدیای انگلیسی (Talcott Parsons)

[ویرایش] پیوند به بیرون