ویکتور امانوئل سوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ویکتور امانوئل سوم
پادشاه ایتالیا
Brogi, Carlo (1850-1925) - Vittorio Emanuele III di Savoia.jpg
دوران پادشاه ایتالیا: ۱۹۰۰ - ۱۹۴۶
امپراتور اتیوپی: ۱۹۳۶ - ۱۹۴۱
پادشاه آلبانی: ۱۹۳۹ - ۱۹۴۳
زادروز ۱۱ نوامبر ۱۸۶۹
زادگاه ناپل , پادشاهی ایتالیا
مرگ ۲۸ دسامبر ۱۹۴۷ (۷۸ سال)
محل مرگ اسکندریه , مصر
آرامگاه کلیسای جامع کاترین مقدس , اسکندریه
پیش از اومبرتو دوم
پس از اومبرتو اول
همسر النا مونته‌نگرو
دودمان خاندان ساووی
پدر اومبرتو اول
مادر مارگیتا ساووی
دین نداشت
امضا VittorioEmanueleIII.signature.jpg

ویکتور امانوئل سوم، (به ایتالیایی: Vittorio Emanuele III)، پادشاه آلبانی در میان سالهای (۱۹۳۹ - ۱۹۴۳)، امپراتور اتیوپی در سالهای (۱۹۳۶ - ۱۹۴۱) و پادشاه ایتالیا در سالهای (۱۹۰۰ - ۱۹۴۶) بود.

ویکتور امانوئل و کودتا علیه موسولینی[ویرایش]

در ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۳ کنت گرندی و شورای بزرگ فاشیست ایتالیا رای به درخواست از ویکتور امانوئل برای بدست گیری دوباره اختیارات قانونی خود و عدم اعتماد به موسولینی داند. بعد از ظهر روز بعد شاه که خود برای مدتی خلاص شدن از دست دیکتاتور را برنامه ریزی می‌کرد. موسولینی را به کاخ فراخواند و او را از نخست وزیری برکنار و مارشال پیترو بادوگیلیو رو به جای وی منصوب کرد. سپس دستور به بازداشت موسولینی داد و اعلام کرد به نفع شاه قانونی البانی و امپراتور اتیوپی هایله سلاسی از این عناوین دست می‌کشد.

در انظار عمومی ویکتور امانوئل و بادوگیلیو اعلام کردند به جنگ به عنوان یکی از اعضای قدرت‌های محور ادامه می‌دهند. هر دو به شکل مخفیانه برای متارکه جنگ شروع به مذاکره با متفقین کردند. دربار حتی بسیار قبل از خلع موسولینی نمایندگانی برای صحبت با متفقین فرستاده بود.

متارکه جنگ[ویرایش]

در هشتم سپتامبر سال ۱۹۴۳ ویکتور امانوئل بدون اگاهی دادن به نیروهای مسلح متارکه جنگ با متفقین را اعلام کرد. این تسلیم غافلگیر کننده باعث شد نیروهای ایتالیایی بدون دستور مشخصی رها شوند و المانها که مدتی بود انتظار چنین حرکتی را داشتند به سرعت قوای ایتالیایی را خلع سلاح و توقیف کردند و کنترل نواحی بالکان جزایر یونان در دریای مدیترانه فرانسه و حتی خود ایتالیا را بدست گرفتند. تعداد زیادی از سربازان ایتالیایی که تسلیم نشدند به متفقین پیوستند تا با المانها مبارزه کنند.

ترس از پیشروی المان نازی بسوی رم باعث شد ویکتور امانوئل و دولتش بسوی جنوب و شهر بیریندیسی رهسپار شوند. این تصمیم برای حفاظت شاه لازم بود چراکه هیتلر برای بازداشت او کمی پس از سرنگونی موسولینی برنامه ریزی کرده بود.

با این حال این تصمیم در داخل و خارج ایتالیا با تعجب همراه بود چراکه افکار عمومی شاه را با شاه جرج ششم پادشاه بریتانیا مقایسه می‌کردند که خروج از لندن را بخاطر حملات هوایی و خطر هجوم برق اسای المان رد کرده بود.

سرانجام مارشال بادوگیلیو ارتش جنگجویان ایتالیایی را در جنوب کشور سازماندهی کرد. سه نیروی دریایی زمینی و هوایی که همه وفادار به سلطنت بودند.

در دوازدهم سپتامبر المانها عملیاتی را برای نجات موسولینی از اسارت اغاز کردند. در مدت کوتاهی موسولینی دولت فاشیست جدیدی را در شمال ایتالیا بر پا کرد به نام جمهوری سوسیالیستی ایتالیا که هرگز چیزی بیشتر از بازیچه دست المان نشد. و بطور کامل در اختیار هیتلر بود. اما از نظر مشروعیت برای ملت ایتالیا با دولت بادوگیلیو در جنوب رقابت می‌کرد.

شاه که متوجه شده بود بخاطر پشتبانی‌های گذشته‌اش از نظام فاشیستی از دید متفقین مقبولیت کمی دارد در ۱۹۴۴ بیشتر قدرتش را به ولیهد شاهزاده اومبرتو دوم انتقال داد. با این کار او بیشتر قدرتش را از دست دادن اما عناوین سلطنتی را نگه داشت. بعد از ازادی رم در ۴ جوئن او باقی قدرتش را هم به پسرش انتقال داد.

وقایع سال ۱۹۴۶[ویرایش]

با شروع سال،افکار عمومی برای تغببر نظام سلطنتی به جمهوری فشار می آورد. در ۶ می ۱۹۴۶ ویکتور امانوئل به امید تحت تاثیر قرار دادن آرای عمومی رسماً استعفا داد. جانشین او پسرش اومبرتو دوم بود. اینکار چاره گر نشد. کمتر از یکماه بعد پنجاه و پنج درصد مردم در رفراندم به تغییر نظام سلطنتی به جمهوری رای دادند.

تمام اعضای ذکورعمارت ساوی موظف شدند کشور را ترک کنند و دیگر هرگز بازنگردند.
پادشاهی ایتالیا به پایان رسیده بود.

ویکتور امانوئل به مصر رفت و در ۱۹۴۷ در اسکندریه درگذشت.

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی