پادشاه ایتالیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تاج آهنین لومباردی، این تاج از زمان لومبارد تا قرن ۱۹ در مراسم‌های تاجگداری استفاده می‌شد.

پادشاه ایتالیا (rex Italiae در لاتین و re d'Italia در ایتالیایی) عنوانی است که توسطِ بسیاری از حاکمان شبه جزیره ایتالیا و پس از سقوط امپراطوری روم بکار برده شده است. بهرحال از قرن ششم میلادی به بعد، هیچیک از پادشاهان ایتالیا بر تمام شبه جزیره تسلط نداشتند تا آنکه ویکتور امانوئل دوم در سال ۱۸۷۰ رم را فتح کرد و ایتالیا را به وحدت رساند.

حکومت‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]