بالکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

بالکان

شبه جزیره‌ای در جنوب شرقی اروپا که از شرق به دریای سیاه و دریای اژه؛از غرب به دریای یونان و دریای آدریاتیک؛از جنوب به دریای مدیترانه و از سوی شمال به کوه‌های آلپ دینار و آلپ ترانسیلوانی و جلگه مجارستان مرزبندی می‌شود. کشورهای یونان؛ آلبانی؛ بلغارستان؛ بوسنی و هرزگوین؛ کرواسی؛ اسلوونی؛ مقدونیه؛ صربستان و مونته نگرو؛ رومانی و بخش اروپایی ترکیه خاک بالکان را پر کرده اند.^[۱]

پهنه منطقه بالکان ۷۲۸٬۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن پیرامون ۵۳ میلیون نفر است.

[ویرایش] ریشه نام

نام بالکان از رشته‌کوه‌های بالکان گرفته شده که از مرکز بلغارستان تا بخش شرقی صربستان کشیده شده است. اصل این نام از زبان‌های ترک‌تبار آمده و به معنی "رشته‌ای از کوه‌های چوبین" است.^[۲] همین واژه در نامگذاری رشته‌کوهی در آسیای میانه و همچنین در نام یکی از استان‌های ترکمنستان یعنی بلکان نیز به‌کار رفته.^[۳]