سیلویو برلوسکونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سیلویو برلوسکونی
سیلویو برلوسکونی
۵۰مین نخست‌وزیر ایتالیا
مشغول به کار
۲۰۰۸ – ۲۰۱۱
رئیس‌جمهور جورجیو ناپولیتانو
پس از رومانو پرودی
پیش از ماریو مونتی
مشغول به کار
۲۰۰۱ – ۲۰۰۶
رئیس‌جمهور کارلو آزگلیو چیامپی
جولیانو آماتو
پس از جیولیانو آماتو
پیش از رومانو پرودی
مشغول به کار
۱۹۹۴ – ۱۹۹۵
رئیس‌جمهور اسکار لوئیجی اسکالفارو
پس از کارلو آزگلیو چیامپی
پیش از لامبرتو دینی
اطلاعات شخصی
تولد ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۶(۱۹۳۶-09-۲۹) ‏(۷۸ سال)
میلان،
ملیت  ایتالیا
همسر کارلا دال اوگلیو
ورونیکا لاریو
فرزندان مارینا، پیر سیلویو، باربارا، الئنورا، لوئیجی
محل تحصیل دانشگاه میلان
پیشه ، سیاستمدار
تخصص مالک باشگاه فوتبال آ.ث. میلان
دین کاتولیک رومی
امضاء

سیلویو برلوسکونی (به ایتالیایی: Silvio Berlusconi) سیاستمدار و سرمایه‌دار ایتالیایی است. او دومین نخست‌وزیر ایتالیا به جهت مدت باقی ماندن در سمت نخست وزیری است. وی در سه دوره این سمت را در سال‌های ۱۹۹۴-۱۹۹۵، ۲۰۰۱-۲۰۰۶ و از ۲۰۰۸-۲۰۱۱ به عهده داشته‌است.

وی ریاست حزب «به‌پیش ایتالیا» را بر عهده دارد. همچنین مالک باشگاه میلان و ثروتمندترین شخصیت سیاسی جهان نیز محسوب می‌شود. طبق فهرست تهیه شده توسط مجله فوربز او با سرمایه ۹ میلیارد دلاری، ۷۴مین ثروتمند جهان است.[۱] سیلویو برلوسکونی همچنین مالک امپراتوری بزرگ رسانه‌ای در ایتالیا است.

زندگی[ویرایش]

اعتراض‌ها[ویرایش]

سیاست‌های آموزشی و اقتصادی[ویرایش]

مردم ایتالیا در تاریخ ۱۶ و ۱۷ مهر ۱۳۸۹ نسبت به سیاست‌های آموزشی و اقتصادی دولت برلوسکونی دست به اعتراض زدند. یکی از مهم‌ترین بخش‌های این سیاست، برنامه سه ساله رم برای کاهش ۸۷ هزار شغل در بخش آموزش و ۴۴ هزار شغل دیگر در ادارات مختلف این کشور است. سیاست گذاری‌های دولت برلوسکونی تا ‍پایان سال ۲۰۱۳ به حذف ۱۳۰ هزار فرصت شغلی می‌انجامد.[۲]

کسب رای اعتماد از مجلس[ویرایش]

پیش از برگزاری جلسه پارلمان ایتالیا برای اخذ رای اعتماد به برلوسکونی، دادستانی این کشور تحقیقاتی را مبنی بر پرداخت رشوه به نمایندگان توسط وی آغاز نمود، این تحقیقات به واسطه شکایت رهبر حزب مخالف که ارزش‌های ایتالیا نام دارد انجام می‌شود. برلوسکنی نیز شنبه ۲۰ آذر ۱۳۸۹ در جمع حامیان خود در میلان گفت: مخالفان دولت قصد دارند وی را بدنام و بی‌اعتبار کنند و با ایجاد بی‌ثباتی سیاسی به کشور لطمه بزنند.[۳] اتهام ارتشا برلوسکونی هزاران ایتالیایی را برای اعتراض به وی در آستانه جلسه رای اعتماد مجلس به خیابان‌ها کشاند. [۴]

در تاریخ ۲۳ آذر ۱۳۸۹ سیلویو برلوسکونی توانست با اختلاف ۲ رای، رای اعتماد مجلس را کسب کند. با اعلام موقفیت برلوسکونی جمع کثیری از مردم ایتالیا به خیابان‌ها ریختند و علیه وی دست به اعتراض گسترده زدند. به نقل از رویترز مردم در نزدیکی دفتر برلوسکونی در رم، سطل‌های زباله و خودروها را به آتش کشیدند و شیشه مغازه‌ها را شکستند. [۵]

مشکلات حقوقی[ویرایش]

انتشار تصاویر ویلای برلوسکونی[ویرایش]

روزنامه ال ‍پائیس اسپانیا در سال ۱۳۸۸ تصاویر نیمه عریانی از میر توپولانک نخست وزیر سابق جمهوری چک به همراه دو زن دیگر در ویلای برلوسکونی در مقاله‌ای با عنوان تصاویری که برلوسکونی مایل نیست مردم ایتالیا آنها را ببینند به چاپ رساند. در پی انتشار این تصاویر سر و صدای زیادی در ایتالیا به راه افتاد. برلوسکونی نیز در واکنش به انتشار این تصاویر گفت:«من به هیچ عنوان متأسف نیستم. این عکس‌ها نشان دهنده هیچ گونه فساد اخلاقی نیست. این عکس‌ها تنها تجاوز به حریم خصوصی مرا نشان می‌دهد.» [۶]

حضور در دادگاه[ویرایش]

برلوسکونی اعلام کرده‌است که در ۲۵۰۰ جلسه دادگاه حاضر شده‌است که هزینه بالغ بر ۳۰۰ میلیون دلار برای این پرونده‌ها هزینه کرده‌است.[۷][۸]

محکومیت[ویرایش]

برلوسکنی ۷۷ ساله سال ۲۰۱۳ میلادی به کلاهبرداری متهم شد اما حکم حبس او به دلیل کهولت سن به خدمت اجتماعی تنزل یافت.

برلوسکنی این خدمت اجتماعی را به سخره گرفته و گفت: این اقدامات نه تنها برای من، بلکه برای ایتالیا مضحک است.

منابع[ویرایش]