سیلویو برلوسکونی
 سیلویو برلوسکونی |
|
| شناسنامه | |
|---|---|
| زادروز | ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۶ (۷۶ سال) |
| زادگاه | میلان،  ایتالیا |
| همسر | کارلا دال اوگلیو ورونیکا لاریو |
| فرزندان | مارینا، پیر سیلویو، باربارا، الئنورا، لوئیجی |
| دانشآموخته | دانشگاه میلان |
| دین | کاتولیک رومی |
| اطلاعات سیاسی | |
| سمت | نخست وزیر ایتالیا ۱۹۹۴-۱۹۹۵ نخست وزیر ایتالیا ۲۰۰۱-۲۰۰۶ نخست وزیر ایتالیا ۲۰۰۸-۲۰۱۱ |
| کارها | مالک باشگاه آ. ث. میلان |
| ریاست جمهور | دوره اول اسکار لوئیجی اسکالغارو دوره دوم کارلو آزگلیو کلامپی دوره سوم جورجیو ناپولیتانو |
| پس از | دوره اول لامبرتو دینی دوره دوم جولیانو آماتو دوره سوم رومانو پرودی |
| پیش از | دوره اول کارلو آزگلیو کلامپی دوره دوم رومانو پرودی |
سیلویو برلوسکونی (به ایتالیایی: Silvio Berlusconi) سیاستمدار و سرمایهدار ایتالیایی است. او دومین نخست وزیر ایتالیا به جهت مدت باقی ماندن در سمت نخست وزیری است. وی در سه دوره این سمت را در سالهای ۱۹۹۴-۱۹۹۵، ۲۰۰۱-۲۰۰۶ و از ۲۰۰۸-۲۰۱۱ به عهده داشتهاست. وی ریاست حزب «بهپیش ایتالیا» را بر عهده دارد. همچنین مالک باشگاه آ. ث. میلان و ثروتمندترین شخصیت سیاسی جهان نیز محسوب میشود. طبق فهرست تهیه شده توسط مجله فوربز او با سرمایه ۹ میلیارد دلاری، ۷۴مین ثروتمند جهان است.[۱] سیلویو برلوسکونی همچنین مالک امپراتوری بزرگ رسانهای در ایتالیا است.
محتویات |
[ویرایش] زندگی
[ویرایش] اعتراضها
[ویرایش] سیاستهای آموزشی و اقتصادی
مردم ایتالیا در تاریخ ۱۶ و ۱۷ مهر ۱۳۸۹ نسبت به سیاستهای آموزشی و اقتصادی دولت برلوسکونی دست به اعتراض زدند. یکی از مهمترین بخشهای این سیاست، برنامه سه ساله رم برای کاهش ۸۷ هزار شغل در بخش آموزش و ۴۴ هزار شغل دیگر در ادارات مختلف این کشور است. سیاست گذاریهای دولت برلوسکونی تا پایان سال ۲۰۱۳ به حذف ۱۳۰ هزار فرصت شغلی میانجامد.[۲]
[ویرایش] کسب رای اعتماد از مجلس
پیش از برگزاری جلسه پارلمان ایتالیا برای اخذ رای اعتماد به برلوسکونی، دادستانی این کشور تحقیقاتی را مبنی بر پرداخت رشوه به نمایندگان توسط وی آغاز نمود، این تحقیقات به واسطه شکایت رهبر حزب مخالف که ارزشهای ایتالیا نام دارد انجام میشود. برلوسکنی نیز شنبه ۲۰ آذر ۱۳۸۹ در جمع حامیان خود در میلان گفت: مخالفان دولت قصد دارند وی را بدنام و بیاعتبار کنند و با ایجاد بیثباتی سیاسی به کشور لطمه بزنند.[۳] اتهام ارتشا برلوسکونی هزاران ایتالیایی را برای اعتراض به وی در آستانه جلسه رای اعتماد مجلس به خیابانها کشاند. [۴]
در تاریخ ۲۳ آذر ۱۳۸۹ سیلویو برلوسکونی توانست با اختلاف ۲ رای، رای اعتماد مجلس را کسب کند. با اعلام موقفیت برلوسکونی جمع کثیری از مردم ایتالیا به خیابانها ریختند و علیه وی دست به اعتراض گسترده زدند. به نقل از رویترز مردم در نزدیکی دفتر برلوسکونی در رم، سطلهای زباله و خودروها را به آتش کشیدند و شیشه مغازهها را شکستند. [۵]
[ویرایش] مشکلات حقوقی
[ویرایش] انتشار تصاویر ویلای برلوسکونی
روزنامه ال پائیس اسپانیا در سال ۱۳۸۸ تصاویر نیمه عریانی از میر توپولانک نخست وزیر سابق جمهوری چک به همراه دو زن دیگر در ویلای برلوسکونی در مقالهای با عنوان تصاویری که برلوسکونی مایل نیست مردم ایتالیا آنها را ببینند به چاپ رساند. در پی انتشار این تصاویر سر و صدای زیادی در ایتالیا به راه افتاد. برلوسکونی نیز در واکنش به انتشار این تصاویر گفت:«من به هیچ عنوان متأسف نیستم. این عکسها نشان دهنده هیچ گونه فساد اخلاقی نیست. این عکسها تنها تجاوز به حریم خصوصی مرا نشان میدهد.» [۶]
[ویرایش] حضور در دادگاه
برلوسکونی اعلام کردهاست که در ۲۵۰۰ جلسه دادگاه حاضر شدهاست که هزینه بالغ بر ۳۰۰ میلیون دلار برای این پروندهها هزینه کردهاست.[۷][۸]
[ویرایش] منابع
- ↑ Italy's Richest Billionares
- ↑ تظاهرات ضد دولتی مردم ایتالیا
- ↑ برلوسکونی به ارتشا متهم شد
- ↑ تظاهرات هزاران ایتالیایی علیه برلوسکنی
- ↑ تظاهرات گسترده ضد دولتی در ایتالیا
- ↑ انتشار تصاویر فساد اخلاقی برلوسکونی
- ↑ Berlusconi: I'm history's most persecuted manABC NEWS
- ↑ Berlusconi 'most persecuted man'bbc news
|
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
