کشاورزی سنتی (معیشتی)
کشاورزی سنتی ( کشاورزی معیشتی) فعالیت کشاورزی را می توان به چند گروه و طبقه تقسیم بندی نمود.
- کشاورزی صنعتی
- کشاورزی نیمه صنعتی
- کشاورزی سنتی (معیشتی)
محتویات |
کشاورزی سنتی ( معیشتی) [ویرایش]
در کشاورزی سنتی، فعالیت کشاورزی از قبیل زراعت، باغداری و دام پروی و یا پروش ماهی و ... برای دهقان کار او و نوع زندگی او محسوب می شود و این مهمترین ویژگی این گروه و متامیز کننده از سایر افرادی که کشاورزی فقط شغل آنها و محل کسب در آمد آنها می باشد در صورتی که زندگی آنها می تواند در شهر یا در روستا باشد . در کشاورزی سنتی نیروی کار مهمترین عامل در افزایش تولید می باشد و این یکی از دلایل وجود خانوار های پر جمعیت در مناطق کشاورزی بوده است..
نقاط ضعف [ویرایش]
کم بودن بهره وری [ویرایش]
بهره وری نهاده ها در کشاورزی سنتی به نسبت کشاورزی صنعتی پایین می باشد.
کابر بودن [ویرایش]
کم بود سرمایه گذاری [ویرایش]
کوچک بودن اراضی کشاورزی [ویرایش]
نقاط قوت [ویرایش]
یکی از محاسن کشاورزی سنتی نسبت به کشاورزی صنعتی این است که به عقیده محققین در این نوع از کشاورزی آسیب کمتری به محیط زیست و منابع طبیعی وارد می شود .[۱] علاوه بر این که در کشوری مانند ایران این گروه یک طبقه اجتماعی با آداب و سنن خاص خود را تشکیل می دهند که جامعه شناسی روستایی خود مصداقی در این بار می باشد.
کشاورزی سنتی در ایران [ویرایش]
در ایران حدود 25 تا 30 در صد از مردم ایران دارای کشاورزی سنتی می باشند.http://www.aeea.ir/persian/pics/association-5B5F2.pdf .[۲]
اعتبارات خرد در کشاورزی سنتی [ویرایش]
منبع [ویرایش]
- ↑ خبرگزاری کشاورزی.
- ↑ دکتر بهاء الدین نجفی، استاد اقتصاد کشاورزی.
