پان‌امریکنیسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جنبشی که هدف آن گسترش هم‌کاری بازرگانی، اجتماعی، اقتصادی، نظامی و سیاسی میان بیست و یک جمهوری قاره آمریکا است.[۱]

این گرایش پس از جنگ‌ها و شورش‌هایی که در اوایل قرن نوزدهم به رهایی کشورهای امریکای لاتین از سلطه‌ی اسپانیا انجامید و نیز پس از اتحاد ایالات متحد امریکا پدید آمد. هنری کلی، سیاست‌مدار امریکایی در ۱۸۲۰ اصول کالی جنبش پان امریکان را شرح کرد، ولی اعلام دکترین مونرو خشم کشورهای امریکای لاتین را برانگیخت، زیرا این دکترین را نشانه‌ای از گرایش‌های استعمارگرانه‌ی ایلات متحد امریکا می‌دانستند. نخستین کنفرانس‌های پان امریکن در ۱۸۸۹-۹۰ در شهر واشنگتن برپا شد و کنفرانس های بعدی در پایتخت های کشورهای گوناگون امریکایی، به تشکیل « اتحادیه‌ی پان امریکن» و بستن قراردادهایی برای حل اختلافات و جز آن انجامید.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ دانشنامه‌ی سیاسی- داریوش آشوری-نشر مروارید- چاپ شانزدهم 1387- ص82

جستارهای وابسته[ویرایش]