اعدام‌های ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اعدام سران حکومت پهلوی[ویرایش]

نوشتار اصلی: فهرست اعدامیان سرشناس به فرمان صادق خلخالی

پس از انقلاب ۱۳۵۷ موجی از اعدام‌ها در ایران اتفاق افتاد که عمدتاً با رای دادگاه انقلاب اسلامی ایران صورت پذیرفت. این دادگاه به دستور سید روح‌الله خمینی و به ریاست صادق خلخالی تشکیل شد که هدف اولیه آن رسیدگی به جرایم سران حکومت پهلوی بود، این اعدامها عموماً واکنش شدید جوامع جهانی و به ویژه سازمان عفو بین‌الملل را برانگیخت.

در روز ۲۷ بهمن ۱۳۵۷ اولین گروه از سران نظام سابق که شامل ۴ ارتشبد ارتش شاهنشاهی ایران بود با حکم دادگاه انقلاب به ریاست صادق خلخالی به اعدام محکوم شدند. بنا به گزارش سازمان عفو بین‌الملل از پیروزی انقلاب تا اسفند ۱۳۵۸ تعداد ۴۳۸ نفر توسط دادگاه انقلاب اعدام گردیده‌اند. [۱]


اعدام بهائیان[ویرایش]

از ابتدای انقلاب ۵۷ ایران تا به حال، ۲۰۲ نفر از بهائیان به خاطر اعتقادشان به دین بهائی، و یا ترویج و تبلیغ آن، توسط حکومت اسلامی اعدام شده‌اند.[۲][۳]

اعدام‌های تابستان ۶۷[ویرایش]

نوشتار اصلی: اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷

موجی از اعدامها با عنوان اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ مطرح است که بر سر تعداد آن اختلاف نظر وجود دارد.

اعدام علیرضا م[ویرایش]

علیرضا م. یک مرد ایرانی ۳۷ ساله بود که در سال ۱۳۸۹ خورشیدی به اتهام حمل و نگهداری یک کیلو ماده مخدر شیشه به مجازات اعدام محکوم شد و حکم اعدام وی در چهارشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۲ در زندان بجنورد به اجرا درآمد. او ۱۲ دقیقه بالای دار ماند، و پزشک مستقر در محل مرگ وی را تایید کرد و قاضی و مسئولان زندان صورتجلسه اعدام وی را امضا کردند و جسد وی به سردخانه منتقل شد تا صبح روز بعد به خانوادهٔ وی تحویل داده شود، ولی روز بعد، کارگر سردخانه دید که کاور پلاستیکی جسد او بخار گرفته است.[۴] پروندهٔ او با درخواست قاضی صادرکننده حکم دوبار به کمیسیون عفو و بخشودگی فرستاده شده بود اما به خاطر سابقهٔ او رد شد.[۵] بازپرس دادسرای عمومی انقلاب اسلامی درباره او گفته بود که وقتی او سلامتی خود را به دست بیاورد حکم دوباره اجرا می‌شود.

پس از اعتراض شخصیت‌هایی چون آیت الله صافی گلپایگانی[۶] و بیات زنجانی[۷] و نیز گروه‌های حقوق بشری،[۸] عفو بین الملل از ایران خواست تا این شخص را اعدام نکند.[۹][۱۰] در نهایت، ریییس قوه قضاییه گفت که می‌تواند به دلایل عاطفی مشمول عفو درجه یک شود.[۱۱]


منابع[ویرایش]