حزب کمونیست ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
این صفحه مربوط به حزب کمونیست ایران است که در سال ۱۳۶۲ شمسی تشکیل شد. برای مطالعه تاریخ حزب کمونیست ایران که در سال ۱۹۲۰ تشکیل شد نگاه کنید به: حزب کمونیست ایران (دهه ۱۹۲۰). در ضمن این حزب را نباید با حزب کمونیست ایران (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) اشتباه گرفت.

حزب کمونیست ایران معروف به حکا، حزبی سیاسی است که در اوایل دههٔ ۶۰ هجری شمسی با ابتکار رهبران کمونیست متشکل در کومه له که در فکر سراسری کردن سیاستهای کمونیستی کومه‌له بودند، بوجود آمد. جریانات و سازمانهای چپ ایرانی از جمله سازمان پیکار و اتحاد مبارزان کمونیست و تعداد دیگری از چپگرایان ایران در تشکیل این حزب تأثیر داشتند که سرانجام خود به صفوف این حزب پیوسته و در این حزب ادغام شدند.

پایگذاری حزب[ویرایش]

حزب کمونیست ایران از آن پس و در حالی که بیش از ۲۳ سال از تأسیس اش می‌گذارد انشعاباتی را پشت سرگذاشته‌است که مهم‌ترین آن‌ها انشعاب تعدادی از اعضا و فعالین این حزب تحت نام کمونیسم کارگری به رهبری منصور حکمت بوده‌است. این انشعاب در اوایل دهه نود میلادی صورت گرفت و حاصل آن تشکیل حزب کمونیست کارگری ایران بود. اما این حزب هم دستخوش انشعابات دیگری شد که حاصل آن حزب حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست، حزب کمونیست کارگری ایران، حزب اتحاد کمونیسم کارگری و اتحاد سوسیالیستی کارگری، مبارزان کمونیست، اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران ایران و چند جمع دیگر است. در سال ۲۰۰۰ جمع وسیعی از اعضای حزب کمونیست ایران به رهبری عبدالله مهتدی و عمر ایلخانی‌زاده از حزب کمونیست ایران جدا شدند و فعالیت با نام کومله را از سر گرفتند. این جمع هم سپس دچار انشعاب شد و بخشی از آن برهبری عمرایلخانی زاده جداشدند.

عملکرد[ویرایش]

در حال حاضر حزب کمونیست ایران از سازمان‌های اپوزیسیون و طرفدار سرنگونی جمهوری اسلامی توسط انقلاب کارگری است. مرکزیت این حزب مثل سایر احزاب اپوزیسیون جمهوری اسلامی در خارج کشور است. دبیرخانه آن در سوئد واقع است و تشکیلات خارج کشور آن بخصوص در کشورهایی همچون سوئد, نروژ, کانادا و بعضی شهرهای آلمان فعال هستند.

ارگان رسمی این حزب نشریهٔ سیاسی خبری جهان امروز است که هر ۱۵ روز یکبار منتشر می‌شود.

تاریخچه[ویرایش]

حزب کمونیست ایران موسوم به حکا در شهریور ماه ۱۳۶۲ به‌دنبال بیش از یک سال بحث‌های علنی و درونی که اعضا کومه له در آن مشارکت داشتند، و با به هم پیوستن چندین سازمان چپ و کمونیستی ایرانی، در یک کنگره موسس، تأسیس شد.

در پائیز ۱۳۶۱ کنگره اول در مناطق آزاد کردستان تشکیل می‌شود. در شهریور ماه ۱۳۶۲، اتحاد مبارزان کمونیست، سازمان انقلابی زحمتکشان کردستان (کومه له) و افراد و فراکسیونهای مارکسیسم انقلابی از دیگر سازمانها، حزب کمونیست ایران را تشکیل می‌دهند.

پیوستن کومه له به حزب کمونیست ایران در جهت حفظ و بسط سنت‌های انقلابی و نفوذ اجتماعی و سیاسی کومه له بود.

کمیته مرکزی کومه له در آن هنگام طی برگزاری یک همه‌پرسی تشکیلاتی پیوستن کومه له را به این تشکیلات جدید به رای گذاشت و بیش از ۹۸٪ از فعالین آن موقع کومه له به آن رای مثبت دادند.

حزب کمونیست ایران از سال ۱۳۶۲ تا به امروز در مغرض چند انشعاب قرار گرفته‌است. در سال ۱۹۹۱ بخش بزرگی از کادرهای حزب از آن جدا شده و به رهبری منصور حکمت، حزب کمونیست کارگری ایران راساختند. در سال ۲۰۰۰ میلادی نیز بخشی از کادرهای قدیمی کومه له سازمان انقلابی زحمتکشان کردستان ایران را احیا کردند. در سال ۲۰۰۸ نیز بخش دیگری از کادرهای قدیمی این حزب و از جمله یکی از چهره‌های شناخته شده از بنیانگذاران این حزب یعنی ماموستا ابراهیم و عده‌ای دیگر انشعاب کردند. از آن ببعد حزب کمونیست ایران سعی کرده‌است که بیشتر به یک حزب سراسری تبدیل شود. ایجاد شبکه تلویزیونی کومه له به این امز کمک شایانی کرده‌است و همچنین راه انداختن شبکه تلویزیونی کارگر تی وی که هفته‌ای یکبار برنامه برای ایران پخش می‌کند.

گردان شوان[ویرایش]

نوشتار اصلی: گردان شوان

گردان شوان یکی از گردانهای بازوی نظامی حزب کمونیست ایران بود که در جریان بمباران شیمیایی حلبچه دچار تلفات سنگینی شد. در روز حمله، گردان شوان در حاليکه در روستای «بياره» در منطقه اورامان در کردستان عراق مستقر بود و آماده تخلیه منطقه جنگی بین ایران و عراق بود، در حلقه محاصره حملات نيروهای زمينی جمهوری اسلامی ایران از یک طرف و نیز بمباران شيميایی نيروی هوایی ارتش عراق از طرف دیگر قرار گرفت که طی آن ۶۰ تن از اعضای این گردان کشته شدند. [۱] در تاریخ نگاری رسمی واقعه حلبچه، به حادثه گردان شوان عموما اشاره ای نشده است.

اعضای کنونی ارگان‌ها[ویرایش]

کمیته مرکزی[ویرایش]

طبق بیانیه پایانی کنگره هشتم حزب کمونیست ایران که در روزهای ۱۱ تا ۱۶ تیرماه ۱۳۸۳ (۱ تا ۶ ژوئیه ۲۰۰۴) برگزار گردید ۱۱ نفر از اعضا آن به عنوان اعضا اصلی و ۳ نفر به عنوان عضوو علی البدل انتخاب گردید: اعضا اصلی: روناک آشناگر، هلمت احمدیان، حسن رحمان پناه، نصرت تیمورزاده، رشید رزاقی، فرهاد شعبانی، ابراهیم علیزاده، محمود قهرمانی، جلال محمد نژاد، صلاح مازوجی، رحمان نجات. اعضای علی البدل: شمسی خرمی، اسماعیل قهرمانی، سروه ناصری.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون و منابع[ویرایش]

  1. حادثه گردان شوان