محسن نوربخش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
محسن نوربخش
رئیس کل بانک مرکزی ایران
مشغول به کار
۱۳۷۳ – ۱۳۸۲
گمارندهسید محمد خاتمی
اکبر هاشمی رفسنجانی
پس ازمحمدحسین عادلی
پیش ازابراهیم شیبانی
وزیر امور اقتصادی و دارایی
مشغول به کار
۱۳۶۸ – ۱۳۷۲
رئیس جمهوراکبر هاشمی رفسنجانی
پس ازمحمد جواد ایروانی
پیش ازمرتضی محمدخان
رئیس کل بانک مرکزی ایران
مشغول به کار
۱۳۵۹ – ۱۳۶۵
گمارندهمیرحسین موسوی
پس ازعلیرضا نوبری
پیش ازمجید قاسمی
اطلاعات شخصی
زاده
سید محسن نوربخش

۱۳۲۷
اصفهان
درگذشت۲ فروردین ۱۳۸۲ (۵۴ سال)
نوشهر
ملیت ایران
حزب سیاسیحزب کارگزاران سازندگی
همسر(ان)معظم کرباسی‌زاده
محل
تحصیل
دانشگاه تهران
(کارشناسی اقتصاد)
دانشگاه کالیفرنیا، دیویس
(دکتری اقتصاد)
شغلسیاست‌مدار
تخصصاقتصاددان
مذهباسلام، شیعه

محسن نوربخش (زاده ۱۳۲۷ اصفهان - درگذشته ۲ فروردین ۱۳۸۲ نوشهر) اقتصاددان، سیاست‌مدار و مدرس دانشگاه ایرانی بود، که در ۲ دوره مختلف، از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۵ و نیز در فاصله سالهای ۱۳۷۳ تا ۱۳۸۲ ریاست بانک مرکزی ایران را برعهده داشت.[۱]

وی دانش‌آموخته کارشناسی اقتصاد از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد و دکتری اقتصاد از دانشگاه کالیفرنیا، دیویس بود.[۲] نوربخش در دوره سوم مجلس شورای اسلامی، بعنوان نماینده تهران در مجلس حضور داشت[۳] و در دولت ششم نیز وزیر امور اقتصادی و دارایی بود.[۴] وی همچنین بعنوان استاد اقتصاد دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی فعالیت می‌کرد.[۵]

زندگی‌نامه[ویرایش]

محسن نوربخش سال ۱۳۲۷ در خانواده‌ای مذهبی، با پیشینهٔ نظامی، در اصفهان زاده شد. پدر و عموی او، هر دو نظامی بودند. نوربخش در سال ۱۳۵۳ با معظم کرباسی‌زاده ازدواج کرد. پدرش آشنایی نزدیکی با سید محمد بهشتی داشت.[۶]

قبل از انقلاب[ویرایش]

نوربخش قبل از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ توانست ارتباط نزدیکی با روحانیون سرشناسی چون سید روح‌الله خمینی، اکبر هاشمی رفسنجانی و سید محمد بهشتی داشته باشد و به گفته خود نوربخش یکی از افراد کلیدی بود، که پیام‌های سید محمد بهشتی را به احزاب یا گروه‌های خارج از کشور می‌رساند. او قبل از وقوع انقلاب، عضو انجمن اسلامی دانشجویان در کالیفرنیا بود.[۷]

پس از انقلاب[ویرایش]

محسن نوربخش، از جمله جوانان ایرانی مشغول به تحصیل، در دانشگاه‌های آمریکا بود، که بعد از سقوط رژیم شاهنشاهی، وقتی تحصیلات خود را پایان داد، با دریافت دکتری اقتصاد، به تهران برگشت.

اولین بار نام محسن نوربخش زمانی بر زبان آمد که محمدعلی رجایی، اولین نخست‌وزیر، به مقابله با اولین رئیس‌جمهور؛ ابوالحسن بنی‌صدر رفت و علیرضا نوبری، رئیس انتخابی وی برای بانک مرکزی را، که تحصیل‌کرده بانکداری در فرانسه بود، نپذیرفت و به جای او نوربخش را قرار داد، که در چند مقاله، نظریات اقتصادی بنی‌صدر و تیم او را، به نقد کشیده بود.

به این ترتیب محسن نوربخش در دومین سال از تأسیس جمهوری اسلامی، در ۲۳ خرداد ۱۳۵۹ در مقام ریاست بانک مرکزی قرار گرفت و تا دومین روز از سال ۱۳۸۲ وقتی که چشم از جهان فروبست، همچنان در آن سمت بود، (جز در سال ۶۵ که جای خود را به مجید قاسمی داد) در این فاصله، دوره‌ای به نمایندگی مجلس و ۵ سالی را به عنوان وزیر اقتصاد و معاون اقتصادی رئیس‌جمهور هاشمی رفسنجانی گذراند، اما باز به بانک مرکزی برگشت.

وی تا قبل از مرگش یک بار به مقام نخست‌وزیری نزدیک شد و یک بار نیز نام او به عنوان نامزد ریاست جمهوری بر زبان‌ها جاری گشت و در تمام این سال‌ها در بخش اقتصادی باقی ماند و فعالیت سیاسی وی منحصر شد به شرکت در تأسیس حزب کارگزاران سازندگی و عضویت شورای مرکزی آن، که آن هم به دنبال زندانی شدن غلامحسین کرباسچی، عملاً منتفی گردید.

در آبان سال ۱۳۶۰ که موضوع انتخاب نخست‌وزیر، به مسئله‌ای بین رئیس‌جمهور سید علی خامنه‌ای و مجلس تبدیل شده بود و اکثریت نمایندگان مجلس، به پایداری سید محمد خاتمی، نماینده اردکان علی‌اکبر ولایتی را که اولین انتخاب رئیس‌جمهور جدید بود، نپذیرفت و دومین پیشنهاد او سید محمد غرضی هم به مانع برخورد، به نوشته هاشمی رفسنجانی در خاطرات خود:

قرار شد محسن نوربخش رئیس بانک مرکزی برای نخست‌وزیری مطرح شود، چون امام گفته‌اند بهتر است حزبی نباشد، که اتهام انحصار طلبی وارد نشود.[۸]

سرانجام با انتخاب میرحسین موسوی، به بحرانی که در اولین روزهای ریاست جمهوری سید علی خامنه‌ای، بین مجلس و وی ایجاد شده بود، پایان داده شد. نام محسن نوربخش بار دیگر زمانی به میان آمد، که گروه‌های سیاسی به دنبال جانشینی برای هاشمی رفسنجانی می‌گشتند و اکثر اعضای دولت، پس از ناامید شدن از شرکت حسن حبیبی و غلامحسین کرباسچی، به فکر محسن نوربخش افتادند، که حوادث بهار سال ۱۳۷۶، کار را به انتخاب سیدمحمد خاتمی کشاند.

دوران جنگ ایران و عراق که ۳ سال آن، کشور تحت محاصره اقتصادی آمریکا، با کمبود شدید منابع پولی و ارزی، برای تأمین مایحتاج عمومی و نیازهای نظامی، روبرو شده بود، محسن نوربخش در جستجوی دادن انضباطی، به سیاست‌های پولی کشور، با دولت میرحسین موسوی به اختلاف رسید و جای خود را به محمدجواد ایروانی داد، که منتخب جناح چپ بود و خود با شرکت در انتخابات مجلس، در فهرستی جا گرفت، که نام هاشمی رفسنجانی در صدر آن بود و با ۶۶۶ هزار رای از مردم تهران، به مجلس رفت.[۴]

نوربخش با پایان جنگ و آغاز ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی، به عنوان وزیر امور اقتصادی و دارایی، وارد کابینه وی شد. اما مجلس پنجم که جناح محافظه کار در آن اکثریت یافته بود، وی را در مقام وزارت نپذیرفت و به فاصله چند دقیقه از سوی هاشمی رفسنجانی، به معاونت اقتصادی رئیس‌جمهور انتخاب شد، مقامی که چندی بعد با رفتن وی از پست‌های اجرایی، حذف شد و نوربخش بار دیگر به ریاست بانک مرکزی منصوب گردید.

تحت ریاست محسن نوربخش، بانک مرکزی هم دوران پایین آمدن روز به روز ارزش پول ملی ایران را تجربه کرد و هم در ۶ ساله آخر، دوران ثابت نگاه داشتن ارزش ریال در مقابل پول‌های معتبر جهانی. در هر ۲ دوره وی به شدت از سیاست‌های پولی جمهوری اسلامی دفاع کرد. در ۲ سال آخر نوربخش از جانب هر دو جناح سیاسی مورد انتقاد قرار گرفت. هواداران اصلاحات مایل بودند، شخصی که هماهنگی بیشتری با سیاست‌های اقتصادی دولت داشته باشد، در آن مقام قرار گیرد و جناح محافظه کار هم به جهت تأکید نوربخش بر سیاست‌های کنترل حجم پول و انضباط پولی، از وی راضی نبود.[۹]

حزب کارگزاران سازندگی[ویرایش]

حزب کارگزاران سازندگی در سال ۱۳۷۴ و در زمانی که انتخابات مجلس پنجم در حال انجام بود، با انتشار یک لیست به نام کارگزاران سازندگی ایران خود را معرفی کرد، که بعدها به دلیل مخالفت‌هایی که بر سر نام این گروه، توسط کارگزاران نظام به وجود آمد، با نام «جمعی از کارگزاران سازندگی» وارد عرصه سیاسی شد و تا کنون هم فعالیتش ادامه دارد.

در بیانیه اعلام موجودیت این حزب، نام‌هایی دیده می‌شد، که اغلب چهره‌های آشنایی بودند و سال‌ها سابقه حضور در قدرت را داشتند و بر کرسی وزارت، معاونت رئیس‌جمهور، ریاست بانک مرکزی و شهرداری تهران نشسته بودند. این امر به خوبی بیانگر آن بود که مدیران اجرایی کشور با تشکیل گروه، قصد بسط قدرت خود به دیگر عرصه‌های حاکمیت را داشتند، تا شرایطی فراهم آورند، که در مسند قدرت باقی بمانند.[نیازمند منبع]

به عبارتی، کارگزاران در نگاه مؤسسین آن، کارکرد حزبی به معنای متداول آن، که وظیفه کادر سازی و مدیر پروری دارد، را نداشت و تنها وجه اشتراک مؤسسین، بقای در قدرت بود؛ محسن نوربخش از اعضای هیئت مؤسس و عضو شورای مرکزی این حزب به‌شمار می‌رفت.[نیازمند منبع]

بانک جهانی[ویرایش]

در زمان نخست‌وزیری رجایی، نوربخش به عنوان نماینده دولت در بانک جهانی انتخاب شد، تا برای همکاری‌های بین‌المللی با دیگر کشورها، اقدام‌های لازم را انجام دهد. هیئت وزیران در جلسه مورخ ۲۹ بهمن ۱۳۵۹ بنا به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی، محسن نوربخش، معاون کل وزارت امور اقتصادی و دارایی را به عنوان نماینده اصلی دولت جمهوری اسلامی ایران در بانک جهانی، انتخاب و تعیین نمود.[۴]

درگذشت[ویرایش]

محسن نوربخش، در شامگاه ۲ فروردین ۱۳۸۲ در بیمارستانی در شهر نوشهر، به علت سکته قلبی درگذشت و در قطعه ۲۵ بهشت زهرا تهران، به خاک سپرده شد. سید علی خامنه‌ای؛ رهبر جمهوری اسلامی، در پیامی، درگذشت وی را تسلیت گفت.[۱۰] سید محمد خاتمی؛ رئیس‌جمهور وقت، پس از مرگ نوربخش، از او به عنوان مردی قابل ستایش، دلسوز و هوشمند، تمجید کرد.[۱۱] ابراهیم شیبانی پس از نوربخش، عهده‌دار ریاست بانک مرکزی شد.

منابع[ویرایش]

  1. «یادمان‌هایی برای «نوربخش» اقتصاد ایران». روزنامه همشهری. ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۳.
  2. «بررسی کارنامه محسن نوربخش، رئیس متوفی بانک مرکزی». رادیو فردا. ۳ فروردین ۱۳۸۲.
  3. «اقتصاددان آزادیخواه/ چرا محسن نوربخش مهم‌ترین تکنوکرات ایرانی بود؟». حزب کارگزاران سازندگی. ۲۳ آذر ۱۳۹۳.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ «محسن نوربخش، از آغاز انقلاب تا مرگ». بی‌بی‌سی فارسی.۲۳/۰۳/۲۰۰۳
  5. «چهره ماندگار / مردی برای تمام فصول». نکونیوز. ۳۰ مهر ۱۳۹۱.
  6. «زندگینامه محسن نوربخش به روایت روابط عمومی بانک مرکزی». خبرگزاری فارس. ۱۶ فروردین ۱۳۸۲.
  7. Canada: Immigration and Refugee Board of Canada, Iran: Chronology of Events: June 1989 - July 1994, 1 January 1995, available at: http://www.refworld.org/docid/3ae6a8170.html [accessed 6 May 2016]
  8. http://khabar-mhabbasi.persianblog.ir/post/10
  9. http://www.bbc.co.uk/persian/iran/030323_a-mb-nourbakhsh.shtml
  10. «پیام تسلیت به مناسبت درگذشت جناب آقای دکتر محسن نوربخش». پایگاه اطلاع‌رسانی رهبر جمهوری اسلامی ایران. دریافت‌شده در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۱۸. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)
  11. ^ a b c d e f "Iran's Central Bank Governor Mohsen Nourbakhsh dies of heart attack". Payvand. IRNA. 23 March 2003. Retrieved 18 February 2013.

پیونده به بیرون[ویرایش]

Seyed Mohsen Nourbakhsh
Nourbakhsh.jpg
Governor of the Central Bank of Iran
In office
1994–2003
Appointed byMohammad Khatami
Akbar Hashemi Rafsanjani
Preceded byMohammad-Hossein Adeli
Succeeded byEbrahim Sheibani
In office
1981–1986
Appointed byMir-Hossein Mousavi
Preceded byAlireza Nobari
Succeeded byMajid Ghasemi
Vice President of Iran for Economic Affairs
In office
1993–1994
PresidentAkbar Hashemi Rafsanjani
Minister of Economy and Financial Affairs
In office
1989–1993
PresidentAkbar Hashemi Rafsanjani
Preceded byMohammad-Javad Irvani
Succeeded byMorteza Mohammadkhan
Personal details
Born(1948-05-18)18 May 1948
Isfahan, Iran
Died23 March 2003(2003-03-23) (aged 54)
Tehran, Iran
Political partyExecutives of Construction Party

Seyed Mohsen Nourbakhsh (Persian: سید محسن نوربخش‎; 18 May 1948 – 23 March 2003) was an Iranian economist, most known as governor of the Central Bank of Iran and the former minister of economic and finance of Iran.[1] Nourbakhsh had pro-market views.[2]

Personal life and education

Born in Isfahan, Nourbakhsh received a bachelor's degree from the University of Tehran in economics, and a master of arts and PhD from the University of California at Davis in econometrics.[1][3]

Career

Shortly after the Iranian Revolution, Nourbakhsh's nomination for finance minister was rejected by the president Abolhassan Banisadr.[4] Nourbakhsh was then named deputy finance minister and held that office until 1981.[4]

In 1988, Nourbakhsh became a member of the Majlis and a representative for Tehran.[4] Next he was nominated for the economy and finance minister to the government of the then president Akbar Hashemi Rafsanjani in 1989.[5] He was approved by the Majlis with 195 for and 43 against votes.[5] In the Summer of 1993, he was forced by the Majlis to resign.[6]

Nourbakhsh was then appointed the governor of the Central Bank of Iran by president Akbar Hashemi Rafsanjani in 1994 and he was in office until his death in 2003.[7] In 1999 president Mohammad Khatami reappoint him as the governor. During the first term of president Mohammad Khatami, Hossein Namazi was the minister of economy and finance. There was rivalry between Nourbakhsh and Namazi in regard to the economic policy.[8]

Death

Nourbakhsh died of a heart attack on 23 March 2003.[4] He had had a heart failure since his childhood, and had undergone a heart surgery.[4] Mohammad Khatami, in a condolence message, praised Nourbakhsh as a "very sincere, intelligent and capable serviceman" and described his death as a "great loss."[4]

Mohammad Javad Vahaji, deputy governor, replaced Nourbakhsh and later in the year, Ebrahim Sheibani was his successor as governor.

References

  1. ^ a b "رئيس بانک مرکزی ايران درگذشت". BBC. 23 March 2003. Retrieved 18 February 2013.
  2. ^ Canada: Immigration and Refugee Board of Canada, Iran: Chronology of Events: June 1989 - July 1994, 1 January 1995, available at: http://www.refworld.org/docid/3ae6a8170.html [accessed 6 May 2016]
  3. ^ "The American Economic Review, Volume 69, Issues 3-5". 1979.
  4. ^ a b c d e f "Iran's Central Bank Governor Mohsen Nourbakhsh dies of heart attack". Payvand. IRNA. 23 March 2003. Retrieved 18 February 2013.
  5. ^ a b Ehteshami, Anoushiravan (1991). "After Khomeini: the Structure of Power in the Iranian Second Repuhlic". Political Studies. XXXIX: 148–157. doi:10.1111/j.1467-9248.1991.tb00586.x.
  6. ^ Bahman Baktiari (1996). Parliamentary Politics in Revolutionary Iran: The Institutionalization of Factional Politics. University Press of Florida. p. 236. ISBN 978-0-8130-1461-6. Retrieved 18 February 2013.
  7. ^ "Governors". Central Bank of Iran. Retrieved 18 February 2013.
  8. ^ Dinmore, Guy (22 August 2000). "Upturn in Iran may aid Khatami". Financial Times. Retrieved 21 June 2013.
Government offices
Preceded by
Mohammad Hossein Adeli
Governor of the Central Bank of Iran
1994–2003
Succeeded by
Mohammad-Javad Vahaji
as Acting Governor
New title Vice President of Iran for Economic Affairs
1993–1994
Vacant
Title next held by
Mohammad Nahavandian
Preceded by
Mohammad-Javad Irvani
Minister of Economic Affairs and Finance
1989–1993
Succeeded by
Mohammad-Javad Vahaji
as Acting Minister
Preceded by
Alireza Nobari
Governor of the Central Bank of Iran
1981–1986
Succeeded by
Majid Ghassemi