علیرضا نوبری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

علیرضا نوبری مهندس و اقتصاددان ایرانی است. او از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ دومین رییس کل بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران بود. نوبری مدرک مهندسی خود را از اکول پلی تکنیک، فوق لیسانس ریاضی را از دانشگاه سوربون، فوق لیسانس اقتصاد و فوق لیسانس تحقیق در عملیات را از دانشگاه استنفورد دریافت کرد و دروس پی اچی را در دانشکده سیستم‌های مهندسی اقتصادی دانشگاه استنفورد گذراند.[۱] وی در اواخر سال ۱۹۷۹ پس از استعفای مهدی بازرگان و دولت موقت ایران و به دست گرفتن قدرت اجرایی توسط شورای انقلاب، توسط ابوالحسن بنی صدر نخستین رییس جمهور ایران به این سمت منصوب شد. از جمله اقدامات نوبری کاهش سود بانکی به ۴ درصد و تلاش برای مصادرهٔ اموال شاه در خارج از کشور بود.[۲] نوبری سردبیری روزنامهٔ انقلاب اسلامی را پیش از تصدی ریاست بانک مرکزی بر عهده داشت. وی بعدها با دختر بنی صدر ازدواج کرد.[۳] نوبری در سال ۱۹۸۲ مجبور به ترک ایران شد و هم اکنون در سوییس زندگی می‌کند.[۴]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]