هوشنگ انصاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هوشنگ انصاری
وزیر امور اقتصاد و دارایی
مشغول به کار
۲۸ تیر ۱۳۴۸ – ۵ شهریور ۱۳۵۷
حکمران محمدرضا شاه پهلوی
نخست وزیر امیر عباس هویدا
جمشید آموزگار
وزیر اطلاعات و جهانگردی
نخست وزیر امیر عباس هویدا
سفیر ایران در پاکستان
سفیر ایران در آمریکا
مشغول به کار
۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۶ – ۲۵ تیر ۱۳۴۸
نخست وزیر امیر عباس هویدا
سفیر ویژه در کشورهای آفریقایی
معاونت فنی وزارت بازرگانی
اطلاعات شخصی
تولد ۱۳۰۵ خورشیدی
اهواز،
ملیت  ایران
محل اقامت هیوستون
پیشه دیپلمات، سیاستمدار
دین اسلام

هوشنگ انصاری (۱۳۰۵ - اهواز) دیپلمات و دولت‌مرد دوره پهلوی و سرمایه‌دار ایرانی-آمریکایی است. وی پس از تحصیل در ایران، در کشورهای انگلیس، آمریکا و ژاپن به ادامه تحصیل داد و درجهٔ کارشناسی ارشد اقتصاد گرفت. چندی گزارشگر ویژهٔ سرویس اخبار جهان و تصاویر اخبار بین‌المللی بود و مدتی هم رئیس کمیسیون نظارت بر ذخایر عمومی را بر عهده گرفت. ازدیگر مشاغل او معاونت فنی وزارت بازرگانی، سفیر ویژه در کشورهای آفریقایی، سفیر ایران در پاکستان و سیلان بود. انصاری درکابینهٔ امیر عباس هویدا وزیر اطلاعات و جهانگردی، در ۱۳۴۹ در کابینهٔ دوم هویدا و سپس کابینهٔ جمشید آموزگار به ترتیب، وزیر دارایی و وزیر امور اقتصاد شد. آخرین سمت وی در ایران، مدیرعاملی شرکت ملی نفت ایران بود. او در آستانهٔ انقلاب اسلامی از ایران خارج شد و در آمریکا اقامت گزید.

زندگی[ویرایش]

هوشنگ انصاری در سال ۱۳۰۶ در اهواز متولد شد، نام خانوادگی پیشین آنها مستمند شیرازی بود. پدر او عبدالرسول انصاری در بانک ملی سمت تحویلداری داشت. پسر خود را به مدرسه آمریکایی‌ها در اصفهان فرستاد هوشنگ انصاری بعد از گرفتن دیپلم راهی آمریکا شد و بعد از ثبت نام در یک از دانشگاه‌ها به شغل عکاسی و خبرنگاری پرداخت برای مطبوعات محلی خبر و عکس تهیه می‌کرد و از این راه زندگی خود را ادراه می‌کرد. در آمریکا رشته اقتصاد را به پایان رساند و بعد از آمدن به ایران در کنار یکی از بازرگانان معروف به نام نمازی مشغول به کار شد. در سال ۱۳۳۴ به نمایندگی تجارتخانه نمازی که دفتری در ژاپن داشت به توکیو رفت و در آنجا زبان ژاپنی را به خوبی یادگرفت و در ضمن برای کسانی که به ژاپن می‌رفتند، راهنمای خیلی خوبی بود. او ضمن کار در دفتر نمایندگی نمازی با سفارت ایران هم ارتباط داشت و موجب نزدیکی سفیر وقت آنجا عباس آرام قرار گرفت و راهنمای کسانی شد که برای مأموریت یا کار به ژاپن می‌رفتند، این نزدیکی باعث شد که آرام او را به شاه معرفی کند. شاه در سفری که به ژاپن داشت هوشنگ انصاری را شناخت و در واقع کشف کرد. هوشنگ انصاری به عنوان وابسته اقتصادی در سفارت ایران در ژاپن نبوغ و استعداد استثنایی در جلب سرمایه داران و به کار انداختن سرمایه خود را در سهام و بورس نشان داده بود. او به زودی مسئول تنظیم روابط اقتصادی خارجی شاه و سرمایه گذاریهای او در خارج از کشور شد و از این طریق پله‌های ترقی را به سرعت طی کرد.

بازگشت به ایران[ویرایش]

بعد از سفری که شاه به ژاپن داشت انصاری به ایران آمد و چون شاه قبلاً سفارش او را کرده بود، سریعاً وارد مشاغل مهمی شد؛ از جمله عضویت شورای هواپیمایی کشوری، رئیس کمیسیون نظارت بر ذخایر عمومی، معاونت ضمانت صنعتی، عضویت شورای سرمایه‌گذاری، نیابت ریاست اتاق بازرگانی و صنایع تهران به او واگذار شد. او در کنار تمام اینها در کارخانه خصوصی «فخر ایران» فعالیت می‌کرد و توانست به یکی از شرکای با نفوذ آن کارخانه تبدیل شود و پس از تبدیل آن به یک شرکت سودده آن را به دولت بفروشد.[۱] وی سپس معاون فنی وزیر اقتصاد شد و از آنجا به وزارت خارجه منقل شد. غلامعباس آرام وزیر امورخارجه آن موقع او را برای یک مأموریت کوتاه سیاسی به عنوان سفیر فوق‌العاده به کشورهای آفریقایی فرستاد که سفرش بیش از دو ماه طول نکشید و از آنجا بود که به مقام سفارت ایران در پاکستان منصوب شد. در همان روزها بود که جنگ هند و پاکستان شروع شده بود او در این جریان نقش مهمی به عهده داشت و واسطه مذاکرات بین ایوب خان و شاه شد و هفته‌ای دو بار با هواپیمای خصوصی به تهران میآمد و مستقیماً با شاه ملاقات و آخرین اطلاعات مربوط به اوضاع جنگ را گزارش می‌داد و پیغامهای محرمانه ایوب خان ریس جمهور پاکستان را به شاه بازگو می‌کرد.

وزیر امور اقتصادی[ویرایش]

هوشنگ انصاری در سال ۱۳۴۵ به ایران احضار شد و با رفتن سرلشکر پاکروان از وزارت اطلاعات و جهانگردی هوشنگ انصاری توانست جای او را بگیرد و وزیر اطلاعات و جهانگردی بشود و باز هم از آنجا به عنوان سفیر ایران در آمریکا منصوب شد. تمام این مشاغل فقط کمتر از دو سال به او واگذار شد. انصاری با هوش و ذکاوت خاص خود توانست دارای حسابهای بانکی میلیاردی، دارای جزیره و هواپیماهای شخصی، مشاورینی مانند هنری کیسینجر وزیر امورخارجه پیشین آمریکا و همچنین صاحب شرکتهای معتبر شود و در اروپا و آمریکای لاتین به کارخانه سازی و کشاورزی بپردازد.

دوران سفارت هوشنگ انصاری در آمریکا؛ مانند وزارتش در اطلاعات و جهانگردی زود به پایان رسید؛ یعنی کمتر از دو سال از ۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۶ تا ۲۵ تیر ۱۳۴۸ او مغضوب نشده بود که مأموریت ۴ ساله اش را تمام نکند. اما چون شاه از خدمت او راضی بود به این سبب در زمانی که قصد داشت ایران را به یکی از صنعتی‌ترین کشورهای جهان تبدیل کند. او را از آمریکا فرا خواند انصاری در تاریخ(۲۸ تیر ۱۳۴۸) در کابینه جدید هویدا به عنوان وزیر امور اقتصادی (صنایع و بازرگانی) معرفی شد و در اردیبهشت ۱۳۵۳ در ترمیم کابینه هویدا به عنوان وزیر امور اقتصاد و دارایی وزیر دو وزارتخانه مهم که به خاطر او ادغام کرده بودند، شد. او که فرصت نکرده بود برنامه رونق کار مطبوعات ایران را در وزارت اطلاعات جهانگردی پیاده کند، مأموریت یافت وسایل پیشرفت صنایع ایران را فراهم کند؛ و همینطور هوشنگ انصاری در هنگام تصدی پست وزارت موفق شد با هنری کسینجر وزیر امور خارجه آمریکا قرارداد ۱۵ میلیارد دلاری امضا کند و همچنین با قراردادهای بازرگانی و نظامی با آمریکا، هوشنگ انصاری در تهران ملاقاتهایی که با هنری کیسینجر داشت، اعلام کرد که ایران به ارزش ۱۰ میلیارد دلار از آمریکا اسلحه خواهد خرید.

کاندیدای نخست وزیری[ویرایش]

انصاری از سال ۱۳۵۵ از کاندیداهای اصلی پست نخست وزیری بود و به این دلیل بین او و جمشید آموزگار اختلاف پیش آمد و از هم انتقادات زیادی می‌کردند. در سال ۱۳۵۶ که شاه زیر فشارهای خارجی و داخلی ناچار شد خود را با برنامه‌های کارتر رئیس جمهور آمریکا همراه کند و در ایران فضای باز سیاسی به وجود آورد دو نفر کاندیدای اجرای این برنامه بودند و با استعفای هویدا همه او را نخست وزیر آینده ایران می‌دانستند؛ ولی در لحظات آخر جمشید آموزگار از رقیب خود پیش افتاد و انصاری در کابینه آموزگار در همان سمت وزیر اقتصاد باقی ماند و در حزب رستاخیر رهبری جناح سازنده که اپوزیسیون جناح پیشرو به رهبری آموزگار بود را نیز عهده دار شد.[۲]

وقتی هوشنگ انصاری بعداز درگذشت دکتر منوچهر اقبال به عنوان مدیر عامل و رئیس هیئت مدیره شرکت نفت انتخاب شد همه پیش بینی می‌کردند او که در جوش دادن معاملات بزرگ استاد بود، قراردادهای مهمی با شرکتهای نفتی بزرگ جهان منعقد خواهد کرد؛ اما ابتکار او در مورد بستن قرارداد با شرکت بزرگ نفتی اکسون با وجود خوش‌بینی همه‌جانبه دست اندرکاران با شکست رو به رو شد. انقلاب تازه شروع شده بود و خارجیان اعتمادی به ثبات وضع ایران نداشتند. این را در آغاز فقط عده کمی می‌دانستند؛ ولی هوشنگ انصاری یکی از تعداد معدودی بود که این موضوع را فهمیده بود. او که در اوایل سال ۱۳۵۷ در خانه شخصی خود در حصارک شمیران زندگی میکرد و در آن روزها از بیماری قلبی رنج میبرد. در آبان ۱۳۵۷ که به هوشنگ انصاری مأموریت داده شد که برای امضای قرارداد نفتی به پاریس برود همان‌جا بستری شد و با اینکه شاه تأکید کرد که برای استراحت و معالجه به ایران بیاید؛ اما با اطلاع داشتن از اوضاع او برای ادامه معالجه به آمریکا رفت و به طور کلی مقیم آنجا شد.[۳]

مهاجرت به آمریکا[ویرایش]

انصاری به عنوان شخصی ثروتمند وارد آمریکا شد و در سال ۱۹۸۶ شهروند آمریکا گشت.[۴][۵] پس از سکنی گزیدن در آمریکا، او گروه پرمن که یک شرکت هلدینگ برای صنایع تفریحی، منسوجات، تجارت بین‌الملل و املاک بود را ایجاد کرد که شرکت آی آر آی اینترنشنال را در بر می‌گرفت -شرکتی که تجهیزات میدان نفتی می‌ساخت- این شرکت در سال ۲۰۰۵ به نشنال اویل‌ول وارکو فروخته شد.[۶] انصاری علاوه بر این رئیس هیئت مدیرهٔ Stewart & Stevenson LLC است.[۷]

هوشنگ انصاری از بنیانگذاران و حامی مالی چندین مؤسسه پزشکی و تحقیقاتی مانند دانشگاه سنت مارتین و مؤسسه جیمز بیکر در تگزاس بوده‌است.[۸][۹][۱۰] هوشنگ انصاری و همسرش همچنین از حامیان مالی و مؤسس قسمت ذخایر اسلامی موزه هنرهای عالی هیوستون بوده‌اند.[۱۱] در سال ۲۰۰۴، وی با اهدای ۱۵ میلیون دلار، مرکز پژوهشهای سلول‌های بنیادین را در پزشکی ویل کرنل تأسیس نمود.[۱۲][۱۳] انصاری همچنین در فوریه ۲۰۱۴ از حامیان برگزاری نمایشگاه «هزار سال کتاب پارسی» در کتابخانه کنگره آمریکا بود.[۱۴]

انصاری از پشتیبانان حزب جمهوری‌خواه آمریکا است.[۱۵][۱۶] او که دوست سابق و شریک تجاری هنری کیسینجر، جیمز بیکر و الکساندر هیگ بوده، در کمیته مالی کمپین ۲۰۰۴ جورج بوش خدمت می‌کرد و از اعضای هیئت امنای کتابخانه ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش است.[۱۷] گالری انصاری از تاریخ آمریکا در این مجموعه در سال ۲۰۰۴ به افتخار او نامگذاری شد.[۱۸] در سال ۲۰۱۵ اعلام شد که هوشنگ انصاری با اعطای دو میلیون دلار به کمپین انتخاباتی ناموفق جب بوش از نامزدان حزب جمهوریخواه برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ در رده دوم جدول حامیان مالی وی قرار گرفت.[۱۹] انصاری عضو هیئت امنای کمیته جمع‌آوری کمک‌های مالی کمیته ملی جمهوریخواه برای انتخاب دونالد ترامپ نامزد ریاست جمهوری این حزب است.[۲۰][۲۱]

انصاری با همسرش شهلا در هیوستون تگزاس زندگی می‌کنند و دارای دو فرزند به نامهای نینا و نادر می‌باشند.[۲۲]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Milani, p. 81.
  2. «حزب رستاخیز». دانشنامه جهان اسلام. بازبینی‌شده در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴. 
  3. «هوشنگ انصاری». پژوهشکده باقر العلوم. بازبینی‌شده در ۲۹ آگوست ۲۰۱۵. 
  4. Hushang Ansary Ellis Island Medal bio. National Ethnic Coalition of Organizations. Retrieved 2010-12-18.
  5. Milani, p. 83: "According to William Shawcross, Ansary 'was one of the richest men' in Iran."; Milani, p. 84: "...he had clearly come to America a very rich man—Forbes called him a 'multimillionaire refugee'—...".
  6. Staff. "Bloomberg: IRI International". Bloomberg.com. Retrieved 12 May 2015. http://www.bloomberg.com/research/stocks/private/snapshot.asp?privcapId=369990 
  7. "Hushang Ansary: Executive Profile & Biography". BusinessWeek. Retrieved 2010-12-18.
  8. Weill Cornell Launches New Stem Cell Center With $15 Million Grant - New York Presbyterian Hospital
  9. Hushang Ansary
  10. James A. Baker III Institute for Public Policy Rice University | Images | Photo Gallery | Hushang and Shahla Ansary
  11. It was a magic night at the museum gala
  12. Weill Cornell Launches New Stem Cell Center With $15 Million Grant - New York Presbyterian Hospital
  13. Education Update - Weill Cornell Begins New Stem Cell Center
  14. Urschel, Donna (27 February 2014). ""A Thousand Years of the Persian Book" Exhibition Opens at Library of Congress March 27". Library of Congress. Retrieved 27 February 2014. 
  15. Cornell News:
  16. Hushang Ansary Campaign Contributions and Donations - Huffington Post
  17. «Donors pay for carrier Bush commissioning». The Pilot Online، January 9, 2009. 
  18. "Grand Opening of Ansary Gallery". News From the George Bush Presidential Library Center. July 2004. p. 4.
  19. «یک ایرانی دومین حامی مالی برادر جرج بوش». ایسنا، ۱۰ مرداد ۱۳۹۴. 
  20. Gass, Nick. “Trump’s fundraisers see no chance of hitting $1 billion”. POLITICO. 2016-06-08. Retrieved 2016-06-13. 
  21. Ballhaus, Rebecca. “Big Donors Join Donald Trump-RNC Fundraising Committee”. WSJ. 2016-05-24. Retrieved 2016-06-13. 
  22. Bill, James A. (1988). The eagle and the lion: the tragedy of American-Iranian relations. New Haven: Yale University Press. p. 374. ISBN 9780300044126. Retrieved 13 May 2015.