شارل-فرانسوا لوبرن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شارل-فرانسوا لوبرن
Charles-François Lebrun, duc de Plaisance.png
پرترهٔ شارل- فرانسوا لوبرن، دوک پله‌زانس، توسط روبرت لوفور، ۱۸۲۵
کنسول‌های فرانسه
مشغول به کار
۱۲ دسامبر ۱۷۹۹ – ۱۸ مه ۱۸۰۴
همکار ناپلئون بناپارت و ژان ژک رژیز دو کام‌بسره
پس ازروژه دوکو
پیش ازجمهوری منحل شده
اعضای شورای پانصد
مشغول به کار
۲۲ اگوست ۱۷۹۵ – ۹ نوامبر ۱۷۹۹
مجلس اصلی ملی (فرانسه)
مشغول به کار
۹ ژوئیه ۱۷۸۹ – ۳۰ سپتامبر ۱۷۹۱
ایالات عمومی (فرانسه)
مشغول به کار
۶ مه ۱۷۸۹ – ۶ ژوئن ۱۷۸۹
حوزه انتخاباتیدوردا
اطلاعات شخصی
زاده۱۹ مارس ۱۷۳۹
سان-سوور-لاندلن، مانش، پادشاهی فرانسه
درگذشت۱۶ ژوئن ۱۸۲۴&#۱۶۰;(۱۸۲۴-۰۶-۱۷) (۸۵ ساله)
سنت-مم، ایولین، پادشاهی فرانسه
همسر(ان)آن دولگوت
فرزندانان-شارل لبرن، دومین دوک پله‌زانس
الکساندر لبرن
سوفی-اوژنی لبرن
اوگوستو-شارل لبرن
دوروته لبرن

شارل-فرانسوا لوبرن (به فرانسوی: Charles-François Lebrun) اولین دوک پله‌زانس، (زادهٔ ۱۹ مارس ۱۷۳۹ - مرگ ۱۶ ژوئن ۱۸۲۴) دولتمرد فرانسوی بود که در کنسول سوم جمهوری فرانسه خدمت می‌کرد.[۱] او دانش آموختهٔ دانشگاه پاریس و یکی از اعضای فرهنگستان کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی فرانسه بود. لبرن از سال ۱۷۷۴ به ادبیات روی آورد و دو کتاب اورشلیم آزادشده اثر تورکواتو تاسو (۱۷۷۴) و ایلیاد (۱۷۷۶) را به زبان فرانسه ترجمه کرد.[۲]

قبل از:
کالج ۳ کنسول موقت
ناپلئون یکم
روژه دوکو
امانوئل ژوزف سه‌یز
رئیس دولت فرانسه
(سومین کنسول همراه با:)
ناپلئون بناپارت
(اولین کنسول)
ژان ژک رژیز دو کام‌بسره
(دومین کنسول)
(۱۲ دسامبر ۱۷۹۹ – ۱۸ مه ۱۸۰۴)
به دنبال:
ناپلئون یکم
(امپراتور فرانسوی)
آرام گاه شارل- فرانسوا لوبرن در گورستان پرلاشز

منابع[ویرایش]

  1. Charles-François Lebrun در ویکی‌پدیای انگلیسی
  2. Chisholm 1911, p. ۳۵۲.
  • Auguste-Armand de la Force, L'Architrésorier Lebrun (Paris, 1907)
  • M. Marie du Mesnil, Memoire sur le prince Le Brun, due de Plaisance (Paris, 1828)
  • ed. Anne-Charles Lebrun (Lebrun's son), Opinions, rapports et choix d'écrits politiques de C. F. Lebrun (1829)