خداجو
| خراجو خره جی | |
|---|---|
| کشور |  ایران |
| استان | آذربایجان شرقی |
| شهرستان | مراغه |
| بخش | سراجو |
| نام(های) دیگر | خراجو |
| نام(های) پیشین | خره جی (خراجو) |
| سال شهرشدن | ۱۳۷۸ |
| مردم | |
| جمعیت | ۱٬۸۲۴ نفر (۱۳۹۵) |
| جغرافیای طبیعی | |
| ارتفاع | ۱۷۱۳ متر |
| اطلاعات شهری | |
| شهردار | مهندس حسن اکبری[۱] |
| پیششمارهٔ تلفن | ۰۴۱ |
| شناسهٔ ملی خودرو | ایران |
| کد آماری | ۲۳۳۱ |
  خراجو | |
خراجو یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است. این شهر مرکز بخش سراجو شهرستان مراغه است.[۲] شهر خراجو (با نام قدیمی و اصلی خراجو)، مرکز بخش سراجو و در حدود ۳۰ کیلومتری شرق مراغه و ۲۶ کیلومتری جنوب کوه سهند واقع شده است؛[نیازمند منبع] و با روستاهایی چون: ملاقاسم، شیخ جان، بلوک آباد، گلستان سفلی، گلستان علیا، صومعه سفلی و تازه کند همسایه میباشد.[نیازمند منبع]
جمعیت
[ویرایش]بر اساس آمار سرشماری عمومی نفوس و مسکن آمار سال ۱۳۹۰در حدود ۱۵۸۴ و در سرشماری آمار نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵،[۳] ۱۸۲۴ نفر (۵۷۴ خانوار، ۸۷۲ مرد و ۹۵۲ زن) بوده است. شهر خداجو (روستای خراجو) تا سال ۱۳۷۳ تابع بخش مرکزی شهرستان مراغه بوده که در سال ۱۳۷۴ طی تصمیمات هیئت دولت به بخش و در سال ۱۳۷۷ به شهر ارتقا یافت.
آثار تاریخی
[ویرایش] | این بخش به هیچ منبع و مرجعی استناد نمیکند. |
برخی آثار تاریخی شهر خداجو عبارت اند از:
- کوه قره بابا: این محوطه در کنار پل راهآهن مراغه به میانه واقع شده است.
- محوطهٔ خرابلر (خرابالار) و تپهٔ زینال (زینال تپه سی)
وجه تسمیهٔ بعضی از جایها:
- آغ قایا اوستو: به خاطر وجود تخته سنگهای سفید بزرگ (قیه=صخره)
- آغ یئرلر: سفید بودن خاک زمین
- چتین دره: به خاطر وجود پیچها و ارتفاع زیاد دره (چتین=سخت، دشوار)
- داش بولاغ: سنگی بودن چشمه
و از سایر اسامی طبیعت خداجو میتوان به: بالی درسی، ایلاتلار یولی، مشه آرخی، داش بلاغی، قارقا درسی، دیمان درسی، جادا درسی و… اشاره کرد.
منابع
[ویرایش]- ↑ https://www.irna.ir/news/84571445
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۲. دریافتشده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۲.
- ↑ «درگاه ملی آمار> سرشماری عمومی نفوس و مسکن> نتایج سرشماری> جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». دریافتشده در ۲۰۱۷-۰۷-۰۳.
- اطلس گیتاشناسی استانهای ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
- مختصات و ارتفاع
- پیششماره
