کندوان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۷°۴۷′۴۱″ شمالی ۴۶°۱۴′۵۸″ شرقی / ۳۷٫۷۹۴۷۲°شمالی ۴۶٫۲۴۹۴۴°شرقی / 37.79472; 46.24944

گون دوغان (کندوان)
تصویری از گون دوغان (کندوان)
تصویری از گون دوغان (کندوان)
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان آذربایجان شرقی
شهرستان اسکو
بخش بخش مرکزی
دهستان سهند
نام محلی کندوان
مردم
جمعیت ۸۰۰نفر
آب‌وهوا
روزهای یخبندان سالانه ۱۸۰روز
اطلاعات روستایی
ره‌آورد انواع تره‌های کوهی - عسل - آب معدنی

کندوان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی و شهرستان اسکو است که از پیشینه تاریخی هفت هزار ساله برخوردار است.[۱] این روستای تاریخی و باستانی دارای جاذبه‌های گردشگری فراوانی‌است که به‌دلیل شکل خانه‌های آن که به‌ مانند کندوی عسل در دل کوه کنده شده‌اند می‌باشد.[۲] این اثر در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۷۶ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۳]

معماری[ویرایش]

روستای کندوان در دامنه‌های سهند قرار دارد و به خاطر معماری صخره‌ای آن معروف است که در اثر فعل و انفعالات آتشفشانی کوه‌های سهند ایجاد شده‌است. توده‌ها و گدازه‌های مذاب آتشفشانی، به وسیله باد، برف و باران در طی هزاران سال متمادی شکل گرفته و به فرم کران درآمده‌است.

معماری بومی روستای کندوان معماری صخره‌ای می‌باشد، این روستا به سبب ویژگی معماری صخره‌ای و بافت مخصوص آن در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است. کندوان یکی از سه روستای صخره‌ای جهان است که این موجب جذابیت بی‌نظیر آن شده‌است.[۴] معماری روستای کندوان و جاری بودن زندگی مردم در قالب بافت قدیمی آن یک استثناء در دنیا به حساب می‌آید. چرا که دیگر در کاپادوکیه ترکیه و داکوتا آمریکا (هر دو دارای معماری صخره‌ای هستند) کسی زندگی نمی‌کند.

در حقیقت آنچه به کندوان هویت باستانی و تاریخی داده‌است، وجود ۱۱۷ خانواده و منزل مسکونی درون توده‌های مخروطی و هرمی شکل صخره‌هاست. می‌توان گفت وجه تسمیه کندوان به خاطر خانه‌های کندویی شکلی است که در دل این صخره‌های مخروطی قرار گرفته‌اند.[۵] اجزای خانه‌ها شامل تنور، اتاق‌ها، صندوق خانه، آشپزخانه و… بوده و قطر دیوارها بین ۲ تا۳ متر است.

محصولات[ویرایش]

خانه‌های این روستا به مانند کندوی عسل در دل کوه کنده شده‌اند و عسل یکی از مهمترین سوغاتی‌های این روستا می‌باشد.[۶][۷] از محصولات این روستا می‌توان گردو، گیاهان دارویی، دوشاب (شیره انگور)، عسل و بادام را برشمرد. همچنین گلیم، جاجیم و روسری‌های کلاقه‌ای از صنایع دستی تولید شده در این روستا می‌باشد.[۳]

نگارخانه[ویرایش]

سراسرنما[ویرایش]

سراسر نما کشیده از روستای تاریخی کندوان

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ‏ «آشنایی با روستای کندوان - آذربایجان شرقی». همشهری آنلاین، 10 مهر 1389. بازبینی‌شده در ‏۱۴ مارس ۲۰۱۷. 
  2. ‏ «روستای تاریخی کندوان». اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان آذربایجان شرقی، 1395. بازبینی‌شده در ‏۱۴ مارس ۲۰۱۷. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ‏ «سفر به روستای تاریخی کندوان؛ از کران زندگی تا بی‌کران زیبایی». ایرنا، 04 فروردین 1395. بازبینی‌شده در ‏۱۴ مارس ۲۰۱۷. 
  4. ‏ «روستای تاریخی کندوان/ رکورددار بازدید در آذربایجان شرقی». اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان آذربایجان شرقی، 1395. بازبینی‌شده در ‏۱۴ مارس ۲۰۱۷. 
  5. درآمدی برشناخت معماری روستایی ایران، تألیف دکتر اکبر زرگر، انتشارات دانشگاه شهید بهشتی، ۱۳۷۸
  6. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  7. «کندوان در ۲۲ کیلومتری اسکو». بانک مجله. 

پیوند به بیرون[ویرایش]