زنوز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زُنوز
زنوز
کشور ایران
استانآذربایجان شرقی
شهرستانمرند
بخشمرکزی
نام(های) دیگرزونوز- زنوز-
نام(های) پیشینزونوز
سال شهرشدن۱۳۲۲ خورشیدی
مردم
جمعیت۲٬۶۱۸ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۱٬۷۰۰
اطلاعات شهری
ره‌آوردسیب، خشکبار، سردختی‌ها، کانی‌های غیر فلزی و کائولن، صنایع دستی سفال و سرامیک، عسل طبیعی
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۴۱
کد آماری۱۲۲۷

زُنوز (به ترکی آذربایجانی: زنوز) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان مرند واقع شده‌است.

یکی از مناطق گردشگری ایران و جهان است که به دلیل آب و هوا و درختان میوه شهرت جهانی پیدا کرده است.

جمعیت این روستا بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵ خورشیدی، ۲٬۶۱۸ نفر بوده‌است که از این تعداد ۱٬۲۴۲ نفر مرد و ۱٬۳۷۶ نفر زن بوده‌اند، که از این که در قالب ۸۲۶ خانوار، ساکن این روستا بوده‌اند.[۱] روستای زنوز در ۲۵ کیلومتری شمال مرند و ۱۰۰ کیلومتری شمال تبریز واقع شده‌است. گفته می‌شود آرامگاه حضرت یونس در روستای زنوز است و نام روستای زنوز از نام یونس گرفته شده‌است، که یونوس تبدیل شده به یونوز یا زنوز.

این روستا از سابقه تاریخی طولانی برخوردار است و بنظر می‌رسد سابقه سکونت در آن به هزاره چهارم قبل از میلاد می‌رسد[۲]

جد علی خامنه‌ای نیز در این روستای عقب افتاده به خاک سپرده شده است.

اقتصاد[ویرایش]

اقتصاد زنوز بر پایهٔ کشاورزی، دامداری و زنبورداری استوار است و محصولاتش، به ویژه سیب آبدار زنوز، شهرت جهانی پیدا کرده‌است. صنعت سرامیک‌سازی زنوز، از دیرباز در سطح کشور معروف بوده‌است، ولی امروزه از رونق خوبی بهره‌مند نیست.

معادن[ویرایش]

زنوز دارای توده معادن غنی و سرشار کائولن است و ذخایر معادن این شهر، به شهرهای دیگر ایران و به کشورهای دیگر، صادر می‌شود.

شهرداری[ویرایش]

شهرداری زنوز از سال ۱۳۲۲ خورشیدی دایر شده‌است و این روستا، یکی از نخستین روستاهای استان آذربایجان شرقی محسوب می‌شود که صاحب شهرداری شده‌اند.[نیازمند منبع] نخستین شهردار زنوز، «علی‌اکبر احمدی زنوز» بوده‌است.[نیازمند منبع]

مساجد[ویرایش]

با توجه به رواج مذهب شیعه، مساجد زیادی در این روستا وجود دارند. از جمله آن‌ها می‌توان به مسجد سادات (سیدلر)، مسجد ملا عزیز، مسجد کارخانه، مسجد حاجی، مسجد شیخ، مسجد حاج علی اکبر و مسجد حاج آقا بیگ و مسجد جامع زنوز نام برد.

محلات[ویرایش]

زنوز از ۴ محله خان خواجه، سیدلر، میرجان و دیبین تشکیل شده‌است.[۲]

زبان[ویرایش]

زبان اصلی مردم زنوز ترکی آذربایجانی است.

توابع[ویرایش]

روستاهای زنوزق، درق، زمهریر، کوه کمر، هاوستین، دارانداش و هریس از جمله توابع زنوز هستند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «درگاه ملی آمار». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ آوریل ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۸.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.3846/20297955.2015.1048839#.VdV-D9LouM8