دوه‌بوینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دوه‌بوینی
دوه بوینی
village
دوه‌بوینی در ایران قرار گرفته‌است
دوه‌بوینی
دوه‌بوینی
مختصات: ۳۷°۳۰′۰۲″ شمالی ۴۶°۲۷′۴۸″ شرقی / ۳۷٫۵۰۰۵۶°شمالی ۴۶٫۴۶۳۳۳°شرقی / 37.50056; 46.46333مختصات: ۳۷°۳۰′۰۲″ شمالی ۴۶°۲۷′۴۸″ شرقی / ۳۷٫۵۰۰۵۶°شمالی ۴۶٫۴۶۳۳۳°شرقی / 37.50056; 46.46333
کشور ایران
استان‌های ایراناستان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایرانشهرستان مراغه
بخش (تقسیمات کشوری)بخش مرکزی شهرستان مراغه
تقسیمات کشوری در ایراندهستان سراجوی شمالی
جمعیت (۲۰۰۶)
 • جمعیت۲۸
منطقهٔ زمانیساعت رسمی ایران (یوتی‌سی +۳:۳۰)
 • تابستان (DST)ساعت رسمی ایران (یوتی‌سی +۴:۳۰)

دوه‌بوینی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سراجوی شمالی بخش مرکزی شهرستان مراغه واقع شده‌است.

روستای دوه بوینی در حدود بیست سال پیش جزو آبادترین روستاهای منطقه بوده که درصد مهاجران جویای کار از اهالی این روستا تقریباً صفر بوده ولی در حدود دوران جنگ ایران و عراق به دلیل نبود امکانات ارتباطی و به وجود آمدن مشکلات بسیاری برای اهالی در خصوص ارتباطات، مجبور به مهاجرت به شهرها و استان های اطراف شدند و به این ترتیب رفته رفته روستا خالی از سکنه گردیده و در نقشه‌های بسیاری متروکه اعلام گردید.

اما خانواده های رسولی از سال 1384 تصمیم به سکونت در روستای اجدادی خویش گرفتند و به‌طور دائم سکونت نمودند.

این روستا در این عصر پیشرفته تنها از نعمت برق بهره مند هستند و بجز آن هیچیک از امکانات رفاهی و ارتباطی و تفریحی دیگری ندارند.

روستای دوه بوینی در حدود 300 سال قدمت دارد ولی وجود غارهای بسیار قدیمی که اکثراً مدفون هستند و وجود قبرستان‌های باستانی و کشف فسیل دایناسور این روستا را از اهمیت فراوان برخوردار کرده‌است.

بدلیل دور بودن از شهر و نداشتن راه آسفالته تردد وسایل نقلیه در این روستا خیلی کمتر از سایر روستاها بوده و آب و هوای خیلی تمیز را میتوانید در این روستا مشاهده کنید. همچنین نزدیک بودن روستای دوه بوینی به کوه سهند باعث شده است محصولات کشاوزی همچون سیب، گردو و آلوچه دیرتر از سایر روستاها به مرحله برداشت برسد.

محصول سیب روستای دوه بوینی دارای عطر و طعم خاصی بوده و این امر باعث شده است تا مشتریان زیادی داشته باشد.

از باغداران روستا میتوان به آقایان کامران رحیمی، فیروزی، رسولی، خوشکلام و جعفری اشاره کرد.

قبل از سال 1370 فعالیت ساکنین اغلب کشاورزی و دامداری بود ولی در چند سال اخیر افرادی که در شهر ساکن بودند بدلیل عدم رسیدگی دولت و تامین نشدن امکانات رفاهی اقدام به فروش زمین های حاصلخیز خود کردند.

منابع[ویرایش]

  • «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.